Η αναγκαστική προσγείωση του Τ 41 χθες νότια του Ωρωπού, δεν πρέπει να αντιμετωπιστεί ως ένα “ατυχές” γεγονός που απλά συνέβη. Είναι αποτέλεσμα της τραγικής κατάστασης που επικρατεί στην συντήρηση και την τεχνική υποστήριξη μέσων και οπλικών συστημάτων στις Ένοπλες Δυνάμεις.
Ο κινητήρας του έτσι κι αλλιώς παλαιού αεροσκάφους “έσπασε” κι αν ο χειριστής δεν ήταν ένας από τους πιο έμπειρους εκπαιδευτές τα πράγματα θα ήταν πολύ πολύ χειρότερα. Το ότι σώθηκε όμως δεν πρέπει να μας εφησυχάζει. Γιατί όσο κι αν ακούγεται δυσάρεστο, το επόμενο συμβάν είναι θέμα χρόνου να συμβεί…
Είχε γίνει η απαραίτητη συντήρηση στο αεροσκάφος Τ 41; Υπάρχουν τα μέσα για την υποστήριξη των αεροσκαφών μας ή πετάνε μόνο από τις φιλότιμες προσπάθειες των μηχανικών της Πολεμικής Αεροπορίας; Είναι αλήθεια ότι ένας μεγάλος -πολύ μεγάλος- αριθμός σύγχρονων εκπαιδευτικών T 6 είναι καθηλωμένος λόγω έλλειψης ανταλλακτικών;
Οι απαντήσεις είναι γνωστές και ας μην ακούγεται δημόσια το παραμικρό. Κι ας μην γράφονται για ευνόητους λόγους τα ποσοστά διαθεσιμοτήτων.
Ως που θα πάει όμως αυτή η κατάσταση;
Και προσέξτε: οι αιτίες δεν έχουν να κάνουν μόνο με την οικονομική κρίση και τις περικοπές. Σε πολλές περιπτώσεις οι καθυστερήσεις και οι αρρυθμίες αποδίδονται στον νόμο-έκτρωμα του Βενιζέλου για τις προμήθειες. Είναι τόσο μπερδεμένος και αντιφατικός που το μόνο που καταφέρνει είναι να μην μπορεί κανείς να αγοράσει ούτε βίδα! Γιατί προφανώς μόνο έτσι στην Ελλάδα οι υπουργοί …κοιμούνται ησυχοι.
