ΗΛΙΑ Α. ΣΤΑΜΑΤΟΠΟΥΛΟΥ
ΔΗΜΟΣΙΟΛΟΓΟΥ www.stamat.gr
Πολιτικά παιχνίδια τα οποία διαμορφώνονται από τις γνωστές και άγνωστες Διεθνείς Λέσχες Επιρροής και τα εξεταζόμενα ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΑ παραγωγής ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗΣ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑΣ και σκοτεινών πολιτικο-οικονομικών σεναρίων και σχεδιασμών.
Η Επιστημονική Σχεδιασμένη Διεθνής Προπαγάνδα και παραπληροφόρηση φασιστικού σκοταδισμού, καθυποτάξεως και Υποδουλώσεως όλων των Λαών και ΕΘΝΩΝ, με δεδομένη την πολιτική – οικονομική και επικοινωνιακή Εξουσία που διαθέτουν – σε παγκόσμια κλίμακα – αλλά κυρίως και με τους πολιτικούς Υπηρέτες τους, τους αργυρώνητους, στο διεθνές στερέωμα, έχουν συγκεκριμένους στόχους.
Δηλαδή την αποκλειστική Άλωση των ανεξαρτήτων και Ελευθέρων ΕΘΝΩΝ – ΚΡΑΤΩΝ.
Εμπροσθοφυλακή αυτών ο ψυχολογικός πόλεμος και τα παράγωγα αυτού πολιτική και οικονομική κατασκοπεία, κοινωνικές αναταράξεις, ψυχολογικές επιχειρήσεις και πολιτική προπαγάνδα.
Κατωτέρω παρουσιάζουμε ένα ακόμη σημαντικό, για τους προαναφερόμενους λόγους, ίδρυμα πολιτικών Αναλύσεων των Η.Π.Α., το οποίο ασκεί ουσιαστική επιρροή στα Διεθνή πράγματα και εν πολλοίς προσδιορίζει και την Αμερικανική Εξωτερική πολιτική.
Αυτό είναι το περίφημο «Κέντρο Στρατηγικών και Διεθνών Σπουδών της Τζορτζτάουν» (το CSIS). Το CSIS είναι το πιο σημαντικά από τα ινστιτούτα της βιομηχανίας της τρομοκρατίας. Είναι τόσο πλούσιο όσο και το Χέριτετζ, εντοπίζει περισσότερο το ενδιαφέρον του στην τρομοκρατία και διαθέτει περισσότερους – και πιο έγκυρους – ειδικούς στον τομέα. Ο επικεφαλής του Ντέιβιντ Άμπσιρ πέτυχε, στα τέλη της δεκαετίας του 1970 και στις αρχές της δεκαετίας του 1980, να προσλάβει ως συμβούλους τον Χένρι Κίσινγκερ, τον Τζέιμς Σλέσιντζερ και τον Ζμπίγκνιου Μπερζεζίνσκι. Ο Ρέι Κλάιν, πρώην υποδιευθυντής της CIA, έγινε ανώτερο στέλεχος του οργανισμού. Η συμμετοχή γνωστών επιχειρηματιών στο διοικητικό του συμβούλιο βοήθησε επίσης, στη δεκαετία του 1980, να αυξηθεί ο ετήσιος προϋπολογισμός του CSIS σε περισσότερο από 14 εκατομμύρια δολάρια μέχρι το 1986.
Η γοητεία που ασκεί το CSIS στις μεγάλες εταιρείες γίνεται φανερή στον κατάλαγο των χρηματοδοτών του. Το 1986, ο οργανισμός έλαβε συνεισφορές από 126 αμερικανικές εταιρείες – περιλαμβανομένων 68 που είναι μεταξύ των 500 μεγαλυτέρων – από το περιοδιό «Fortune», καθώς και από 27 ξένες εταιρείες. Επιδοτήθηκε επίσης από 92 ιδρύματα, τα περισσότερα από τα οποία στηρίζονται σε εταιρείες, και από άλλα 25 που φέρουν στον τίτλο
τους τις επωνυμίες εταιρειών (π.χ. Ίδρυμα Αλκόα, Ίδρυμα Έξον). Από τις αμερικανικές εταιρείες που χρηματοδότησαν το CSIS, υπάρχουν 8 πετρελαϊκές και 26 που προμηθεύουν μεγάλες ποσότητες όπλων στο Πεντάγωνο.
Αν και η σύγκριση με το Ίδρυμα Χέριτετζ κάνει το CSIS να μοιάζει κεντρώο, αυτό είναι απατηλό. Το CSIS έχει έντονη δεξιά προκατάληψη και οι έρευνες, οι διασκέψεις, οι επιτροπές και οι εκθέσεις του συχνά γίνονταν έτσι ώστε να ανταποκρίνονται στις ανάγκες της δεξιάς προπαγάνδας. Στις αρχές της δεκαετίας του 1970, το CSIS διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στην αποσταθεροποίηση του καθεστώτος Αλιέντε στη Χιλή.
Το CSIS οργάνωσε στην Ιταλία ένα συνέδριο για την ερυθρά απειλή, το οποίο πραγματοποιήθηκε μόλις πριν από τις ιταλικές εκλογές του 1976. Στους συνέδρους περιλαμβάνονταν οι Ουίλιαμ Κόλμπι και Ρέι Κλάιν, και οι δύο τους της CIA, o Τζον Κόναλι, μέλος του Συμβουλίου Εποπτείας Ξένων Πληροφοριών (Foreign Intelligence Oversight Board), ο Κλαρ Μπουθ Λιους, πρώην πρεσβευτής στην Ιταλία και η Κλερ Στέρλινγκ. Η σύνθεση αυτής της ομάδας κάνει φανερές τις στενές σχέσεις τού CSIS με την κυβέρνηση, την αποστολή του και την απουσία σύνδεσης με οτιδήποτε μοιάζει με αντικειμενική επιστήμη. Για την ομάδα αυτή, η ιταλική σκηνή αποτελούσε απειλή «εθνικής ασφάλειας» για τις Ηνωμένες Πολιτείες και απαιτούσε αποφασιστική επέμβαση.
Αξιοσημείωτο αποτελεί το γεγονός ότι τα διάφορα αυτά Ινστιτούτα πολιτικών – οικονομικών και στρατιωτικών Αναλύσεων έχουν θεωρηθεί από την ίδρυσή τους σχεδόν όλα – από την δεκαετία του 1950 – από τα σημαντικότερα στελέχη των Μυστικών Υπηρεσιών, του Πενταγώνου καθώς επίσης των Λεσχών Επιρροής.
Ενδεικτικά αναφέρουνε Αναλυτές, οι οποίοι ταυτόχρονα έχουν υπηρετήσει στο Πεντάγωνο, στην Ν.S.A. και C.I.A. Τζέιμς Σλέσιγκερ, Γουίλιαμ Κόλπι, Ρίτσαρντ Χέλμς (CIA), Χ. Κίσσιγκερ, Καρλούτσι (C.F.R.). O Ράμσφελντ (Υπουργός Άμυνας), Ρέϊ ΚλάΪν (CIA), ο Σκρόουφτ (Στρατηγός), Γιόνα Αλεξάντερ, Μάϊκ Λεντίν (GFR) και πλείστοι άλλοι, ουκ εστίν αριθμός. Όλοι ειδικοί στην επιστημονική παραπληροφόρηση, στις κατευθυνόμενες Διεθνείς σχέσεις, στην κεκαλυμμένη πολιτική διείσδυση, στην τέχνη Ανατροπής Καθεστώτων και στην Αποσταθεροποίηση και Αδρανοποίηση – μέσω κατασκοπείας, Μυστικών επιχειρήσεων και όλων των λοιπών συναφών Δραστηριοτήτων.
