γράφει ο Νίκος Β.
Σήμερα ο αστράτευτος υπουργός παιδείας Γαβρόγλου με πρωτοφανή τρόπο επέβαλε την κομματική προπαγάνδα του ΣΥΡΙΖΑ στους μαθητές των δημοτικών σχολείων κατά την διάρκεια του εορτασμού του στρατιωτικού έπους του 1940. Το μήνυμά του άρχιζε με την λέξη “αυγή” παραπέμποντας στην κομματική εφημερίδα, αλλά και στην Χρυσή Αυγή στην οποία θα αφιέρωνε άλλη αποστροφή της ομιλίας του: η αυγή εκείνης της ηλιόλουστης ημέρας, της Δευτέρας 28 Οκτωβρίου 1940, βρήκε τον ελληνικό λαό στους δρόμους. Την ημέρα εκείνη οι Έλληνες βγήκαν αυτόματα και μαζικά στους δρόμους για να καταταγούν εθελοντές και να πολεμήσουν τους θρασείς Ιταλούς, θα πιστέψει ο μικρός μαθητής που θα ακούσει “τον αρμόδιο υπουργό για την εθνική του εκπαίδευση”. Κάτι παρόμοιο ίσως με τους αγανακτισμένους στην πλατεία Συντάγματος ή τους πανηγυρισμούς των φιλάθλων μετά από την κατάκτηση του χρυσού μεταλλίου της εθνικής Ελλάδος πριν αρκετά χρόνια.
Ακόμη και οι μικροί ακροατές του ηλικιωμένου Γαβρόγλου θα αναρωτηθούν ποιος μπορεί να ήταν ο υπεύθυνος ηγέτης που είπε ΟΧΙ αναλαμβάνοντας την ευθύνη της κήρυξης πολέμου ενάντια στο πολεμικό μεγαθήριο της εποχής, την φασιστική Ιταλία του Μουσολίνι, αλλά και ποιοι ήσαν οι στρατιωτικοί ηγέτες που υλοποίησαν επιτυχημένα την περήφανη άρνησή του; Γιατί οι δάσκαλοί του, ο διευθυντής του σχολείου, τα σχολικά βιβλία και η τηλεόραση, δεν έχουν αναφερθεί ποτέ τόσα χρόνια στον “μυστηριώδη” αυτόν ηγέτη που με αμεσότητα, αποφασιστικότητα αλλά επίσης με υψηλό αίσθημα ευθύνης, προπαρασκευής και προσχεδιασμού, πρόταξε την αντίδραση στον φασισμό δηλαδή τον αντι-φασισμό;
Μονολογώντας παρακάτω ο Γαβρόγλου εξήγγειλε στα παιδιά μας με την πολυτέλεια που το αξίωμά του προσδίδει: ο φασισμός είναι πνιγηρό σκοτάδι, όποιες μορφές ή σχήματα κι αν παίρνει, όποιο προσωπείο κι αν φοράει, απευθυνόμενος προφανώς και στους γονείς των μικρών μαθητών, στην στιγματισμένη Χρυσή Αυγή, το μόνο κοινοβουλευτικό κόμμα που υπερασπίζεται την μνήμη και το μοναδικό έργο του “μυστηριώδη” ηγέτη του πολεμικού έπους του ΟΧΙ του 1940 του στρατηγού – κυβερνήτη Ιωάννη Μεταξά και του βασιλέως Γεωργίου Β’ τους έχοντες το ανώτατο πρόσταγμα των πολεμικών δυνάμεων της Ελλάδος την εποχή εκείνη.
Τέλος ο Γαβρόγλου στον πρώτο του επίσημο λόγο ως υπουργός παιδείας για τον εορτασμό του πολεμικού έπους της πολεμικής αντίστασης και αρετής των Ελλήνων, κάλεσε το ανήλικο και ενήλικο ακροατήριο να σταθεί απέναντι στην ξενοφοβία! Εδώ ακριβώς ήταν που μεγάλοι και μικροί ακούσιοι ακροατές του Γαβρόγλου σήκωσαν τα χέρια ψηλά! Τελικά οι Έλληνες ηγέτες του ΟΧΙ του 1940 ήταν εκ διαμέτρου αντίθετοι από τους σημερινούς διαδόχους τους για δύο λόγους:
1) Έλεγαν ΟΧΙ και το εννοούσαν επί του πρακτέος!
2) Ήταν προπάντων ξενοφοβικοί και πολεμούσαν τους επιβουλείς της πατρίδας τους, Ιταλούς και Γερμανούς εισβολείς των συνόρων τους!
