Τα άρρωστα παιδιά θα πρέπει να απαλλάσσονται από τα νοσοκομεία του (Βρετανικού ΕΣΥ) για να πεθάνουν στο σπίτι ή σε άσυλα για αμφιλεγόμενες «πορείες θανάτου».
Μέχρι τώρα, το τέλος του καθεστώτος της ζωής ο δρόμος Φροντίδας στο Λίβερπουλ θεωρήθηκε ότι
αφορούσε μόνο τους ηλικιωμένους και τους ανίατα άρρωστους ενήλικες.
Αποκαλύπτοντας την πρακτική της απόσυρσης τροφίμων και υγρών από το σωλήνα που χρησιμοποιείται για τους νέους ασθενείς, καθώς επίσης και στα νεογέννητα μωρά με σοβαρή αναπηρία .
Ένας γιατρός έχει παραδεχτεί ότι πεθαίνουν από την πείνα και την αφυδάτωση δέκα μωρά στη νεογνική μονάδα ενός νοσοκομείου και μόνο.
Γράφοντας σε ένα κορυφαίο ιατρικό περιοδικό, ο γιατρός αποκάλυψε ότι η διαδικασία μπορεί να διαρκέσει κατά μέσο όρο δέκα ημέρες κατά τις οποίες ένα μωρό γίνεται «μικρό και συρρικνωμένο».
Το LCP – επί των οποίων 130.000 ηλικιωμένοι και κατά το τέλος-άρρωστοι ενήλικοι ασθενείς πεθαίνουν κάθε χρόνο – είναι τώρα το αντικείμενο μιας ανεξάρτητης έρευνας που διατάζεται από τους αρμόδιους υπουργούς.
Η χρήση των μεθόδων τέλος της φροντίδας ζωής για άτομα με ειδικές ανάγκες και νεογέννητα μωρά αποκαλύφθηκε στη Βίβλο των γιατρών, η British Medical Journal.
Νωρίτερα αυτό το μήνα, ένας ανώνυμος γιατρός έγραψε από την αγωνία του για τους παρατεταμένους θανάτους των βρεφών. Ο γιατρός περιγράφει ένα περιστατικό από ένα μωρό που γεννήθηκε με «μια μακρά λίστα απο απροσδόκητες συγγενείς ανωμαλίες», των οποίων οι γονείς συμφώνησαν να το βάλουν σε άσυλο για αμφιλεγόμενες «πορείες θανάτου».
Ο γιατρός έγραψε: «Θέλουν το παιδί τους να πεθάνει γρήγορα μόλις σταματήσουν τη σίτιση και τα υγρά. Επιθυμούν την πνευμονία. Δεν θέλουν πόνο. δέν θέλουν ορατές αλλαγές στο πολύτιμο μωρό τους.
«Έχω δει επίσης παιδιά να πεθαίνουν απο τρομερή δίψα επειδή τα υγρά έχουν αποσυρθεί από αυτά μέχρι να πεθάνουν»
