«Μέχρι την άνοιξη θα ασχοληθούμε ξανά με αυτά τα σκουπίδια» δήλωσε Ευρωπαίος αξιωματούχος, αναφερόμενος στα ελληνικά ομόλογα, έπειτα από το 12ωρο Eurogroup, σύμφωνα με το «Spiegel».
Αυτή είναι η μεγαλύτερη αλήθεια, παρά τις δηλώσεις, τις συνεντεύξεις και τα πανηγύρια. Ουσιαστικά, την προηγούμενη Δευτέρα η Γερμανία και η Ευρώπη δεν μπορούσαν να καταλήξουν σε διαφωνία και αδιέξοδο με το ΔΝΤ. Αυτό το γνώριζαν τόσο ο Σόιμπλε όσο και η Λαγκάρντ. Σε αυτό ήλπιζε και η Αθήνα, που με κάθε θυσία επιζητούσε την εκταμίευση της δόσης των 31,5 δισ. ευρώ και ήλπιζε στο ποσό των 44 δισ. ευρώ, προκειμένου να μην καταρρεύσει όχι μόνο η συγκυβέρνηση, αλλά και κάθε έννοια ευταξίας στη χώρα.
Οι εξελίξεις για την Ελλάδα είναι πλέον απτές. Εχουμε λαμβάνειν 34,4 δισ. ευρώ μέχρι τις 13 Δεκεμβρίου. Η εκταμίευση αυτή συσχετίζεται με επαναγορά ομολόγων από τους ιδιώτες πιστωτές, με κεφάλαια 10 δισ. ευρώ από τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας. Το «σκοτεινό» σημείο είναι το πώς θα συμβεί η διαδικασία της επαναγοράς. Αποφάσεις δεν έχουν ληφθεί. Από το δάνειο αυτό στην πραγματική οικονομία δεν θα υπάρξει εισροή. Ακόμη και τα περίπου 25 δισ. ευρώ για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών θα αξιοποιηθούν για τη δική τους επάρκεια αλλά και για πληρωμές προς ξένες τράπεζες. Στη συνέχεια υπάρχει μια πολιτική απόφαση, δεσμευτική αλλά με προαπαιτούμενα, για δάνειο ύψους 10 δισ. ευρώ σε τρεις δόσεις. Στα κεφάλαια αυτά συμπεριλαμβάνονται ποσά για την αποπληρωμή χρεών του Δημοσίου προς ιδιώτες και επιχειρήσεις στην Ελλάδα, αλλά και κάποια δισεκατομμύρια που σε κάθε περίπτωση θα μπορούν με διάφορους τρόπους να αναχρηματοδοτήσουν την εσωτερική αγορά. Τα κεφάλαια αυτά δεν είναι επαρκή για την αναθέρμανση της αγοράς, αλλά μπορεί και να δημιουργήσουν θετικό κλίμα, σε συνδυασμό με την παρουσία ξένων funds και επιχειρηματικών ομίλων που θα επιχειρήσουν την είσοδο στην Ελλάδα.
Ουσιαστικά, αυτά είναι και τα τελευταία δάνεια στα οποία μπορεί να προσβλέπει η Ελλάδα από την Ευρώπη, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι θα έχει πρόσβαση στις αγορές το 2014-2015. Τα 44 δισ. ευρώ θα έπρεπε να είχαν εκταμιευθεί, σύμφωνα με το Μνημόνιο 2, μέσα στο 2012. Τελικά αυτό θα συμβεί μέσα στο 2013 και θα συνοδευτούν από ένα πράγματι Μνημόνιο 3, συσχετιζόμενο με νέα μέτρα και εποπτικούς μηχανισμούς που θα καταργούν ουσιαστικά και τα τελευταία περιθώρια άσκησης εθνικής κυριαρχίας. Πρόκειται για τον Ειδικό Λογαριασμό, που θα ελέγχεται από τους Ευρωπαίους. Τον αυτόματο μηχανισμό διόρθωσης των αποκλίσεων από το πρόγραμμα, με οριζόντιες περικοπές σε δημόσιες δαπάνες, μισθούς και συντάξεις. Τέλος, θα πρέπει να θεωρείται βέβαιη η απαίτηση για τον διορισμό επιτρόπου επί του Προϋπολογισμού, ως προαπαιτούμενο σε μία από τις τρείς δόσεις των 10 δισ. ευρώ.
Ο πρωθυπουργός έχει δίκιο να εκφράζει την αισιοδοξία του για το ότι 7 δισ. ευρώ από τα 44 θα φτάσουν στην εσωτερική αγορά. Αλλά η Ελλάδα, προκειμένου να καλυφθεί με τα δάνεια του Μνημονίου 1, 110 δισ. ευρώ, έχει υπογράψει τρία Μνημόνια, απολύτως απαράδεκτα για τα ευρωπαϊκά δεδομένα της Ενωσης. Παράλληλα, αντί να υποστηριχτεί ώστε να φτάσει σε πρωτογενή πλεονάσματα, έστω του 1-1,5% του ΑΕΠ το πρώτο τρίμηνο του 2013, οδηγείται να «ακουμπήσει» πλεονάσματα της τάξης του 4,5% του ΑΕΠ, καθόλου ρεαλιστικό, το 2016 (!), με τον υπουργό Οικονομικών της Γερμανίας να προτίθεται να αποδεχτεί «κούρεμα» στους δημόσιους – κρατικούς δανειστές τότε. Προφανώς εκτιμά ο Σόιμπλε ότι το «κούρεμα» από το 144% του ΑΕΠ στο 75% του ΑΕΠ στην Ελλάδα, μοντέλο ΔΝΤ και ΕΚΤ από κοινού, θα δοθεί είτε στην έξοδο από την ευρωζώνη είτε εφόσον η Ελλάδα με όλα της τα asset έχει ενσωματωθεί ως πλήρης αποικία στην ομοσπονδιακή Γερμανία της Ευρώπης.
