Λένε ότι οι γέφυρες φτιάχτηκαν για να ενώνουν τους ανθρώπους αλλά υπάρχουν κάποιες γέφυρες που φτιάχτηκαν μόνο για να διαχωρίζουν ανθρώπους. Λειτουργούν ως διαχωριστικές γραμμές μεταξύ της ιστορικής αλήθειας από τη μια και της πολιτικής κατασκευασμένης
αλήθειας από την άλλη. Μια τέτοια γέφυρα είναι αυτή του Κωνσταντίνου Καραμανλή που βρίσκεται μέσα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και πάνω σε αυτή χθες ειπώθηκαν τόσο απαξιωτικοί λόγοι από “Έλληνες” και Ευρωπαίους που αναζητάς μία εθνική αντίσταση να της βάλει φουρνέλο από την βάση της.
Αφού ξεκίνησε ο Σαμαράς εκ νέου τον πόλεμο εναντίον των εξτρεμιστών με την πρόταση «δεν θα επιτρέψουμε στους εξτρεμιστές και τους λαϊκιστές να εμφανίζονται” προσπάθησε να πείσει τον εαυτό του ότι “ αγαπάει την Ελλάδα”. Αναρωτιέται κανείς αν τελικά θα ήταν καλύτερα να την μισεί γιατί αυτή η αγάπη του κυριολεκτικά σκοτώνει. Τέτοια αγάπη είχε να νιώσει ο λαός από την εποχή του Διστόμου, των Καλαβρύτων, του Κομμένου και ουκ έστι τέλος μαρτυρικών τόπων στην Ελλάδα.
Την σκυτάλη πήρε ο Σουλτς (Έλληνας πατριώτης κι αυτός) που με το λόγο που εκφώνησε απέδειξε ότι αυτός ο τυπάκος θέλει να πείσει τους πάντες ότι η ΕΕ δεν είναι στηριγμένη σε δικτατορικά ιδεώδη. “Η ΕΕ χρειάζεται αλληλεγγύη και κουράγιο να παλέψουμε εναντίον όσων θέλουν να καταλύσουν τη Δημοκρατία”. Οι τύποι αυτοί έχουν σχεδιάσει την δική τους δημοκρατία, μία δημοκρατία με όλα τα στοιχεία δικτατορίας και με επιφανειακές ελευθερίες για να μην έχουν κανένα ξαφνικό από την απόγνωση λαών. Διότι την δημοκρατία του Σουλτς δεν την απείλησαν οι χιλιάδες αυτόχειρες στην Ελλάδα, ούτε οι οικογένειες που στενάζουν αλλά ούτε τα μύρια δεινά που έχουν καθίσει στο σβέρκο των Ελλήνων για τους επόμενους δύο αιώνες. Η δημοκρατία της ΕΕ έχει έναν και μοναδικό εχθρό: Την ακατέργαστη Δημοκρατία.
Και τώρα η αγωνίστρια της δημοκρατίας Μωρή Δαμανάκη. Φυσικά και δεν θα έλειπε από ένα τέτοιο γεγονός που θα της έδινε για μια ακόμη φορά την ευκαιρία να στηρίξει με λύσσα τον νεοναζιστοκαπιταλισμό που υπηρετεί. Αφού βάφτισε πολιτικό ταξίδι τα πηδήματα από κόμμα σε κόμμα μας και αφού είδε το φως το αληθινό από τον Καραμανλή και της άνοιξε τα μάτια για το ευρωπαϊκό όραμα, μάς είπε ότι αυτό είναι αδιαπραγμάτευτο. Επειδή η Δημοκρατία είναι στηριγμένη εκτός των άλλων και στην ελληνική λογική, αδιαπραγμάτευτο είναι κάτι που επιβάλλεις και η επιβολή είναι το θεμέλιο του Φασισμού. Τι άλλο να πεις για την Μωρή;
Για το Γεφύρι της Άρτας χρειάστηκε η θυσία της γυναίκας του πρωτομάστορα για την Γέφυρα του Καραμανλή που ενώνει τους φιλοευρωπαίους χρειάστηκε η θυσία ενός ολόκληρου λαού.
Εν ολίγοις, μάγκα μου, πιάσαν όλα τα γιοφύρια και τους κλάσαμε τ’ α@χ@δια.-
