Εκτός από την διαχρονική προεκλογική εξαπατήσει των Ελλήνων με μεγάλα λόγια, έχουμε και την διαχρονική μετεκλογική αναπτυξιακή εξαπάτηση, με τα μεγάλα έργα.
Και δεν λέει κανείς όχι στο να γίνει ο Α ή ο Β αυτοκινητόδρομος, υπάρχει όμως θέμα, όταν αυτός
γίνεται σε μια χρονική στιγμή που προτεραιότητα στην ανάπτυξη θα έπρεπε να έχει η παραγωγή προϊόντων και όχι το μπετόν με την άσφαλτο.
Δεν είναι το πρόβλημα της Ελλάδος ο δρόμος για την μεταφορά ενός κοντέινερ από την Λάρισα στο λιμάνι του Βόλου, από την βιομηχανική περιοχή Σίνδου στο λιμάνι Θεσσαλονίκης, ή από τα Ιωάννινα στην Ηγουμενίτσα, για να εξαχθεί.
Το πρόβλημα της Ελλάδος είναι ότι δεν σχεδιάζει κανείς να φτιάξει ένα εργοστάσιο στην Λάρισα στην Σίνδο ή στα Ιωάννινα, το οποίο να παράγει κάποιο προς εξαγωγή προϊόν.
Δεν θα έπρεπε να είναι πρώτης προτεραιότητας αυτή την στιγμή οι κατασκευή πανάκριβων δρόμων με δανεικά.
Το πρόβλημα της Ελλάδος ήταν και είναι η παραγωγή.
Τι θα παράγουμε Υπουργέ μου;
Τι θα εξάγουμε;
Πως και που θα δημιουργηθούν μακροχρόνιες και σταθερές θέσεις εργασίας;
Σε ποια εργοστάσια και τι είδους καινοτόμα προϊόντα θα δημιουργήσουν οι σπουδασμένοι νέοι της Ελλάδος;
Σε αυτό θα πρέπει να μας απαντήσει κάποιος από το Υπουργείο ανάπτυξης, γιατί αυτά είναι που θα βάλουν τις βάσεις για μια πραγματική παραγωγική και με βάθος χρόνου υγιή οικονομική ανάπτυξη, άξια να ρίξει τα ποσοστά ανεργίας και να κρατήσει τους νέους στην Ελλάδα.
Κάποιος θα μου πει, μα εμείς είμαστε τουριστική χώρα και χρειαζόμαστε δρόμους.
Λυπούμε, αλλά εγώ με πέντε μήνες δουλειά στον τουρισμό και τους υπόλοιπους επτά στο ταμείο ανεργίας, δεν ξέρω κανέναν να πρόκοψε.
