Τα πυρηνικά τραίνα όμως επανήλθαν στον ρωσικό σχεδιασμό περίπου ένα χρόνο πριν κατά τα τέλη του 2013, όταν η δυτική επιθετικότητα κατά της Ρωσίας έφερε στο τραπέζι όλες τις επιλογές.
Τα σχέδια τότε ήταν περί τα τέλη του πρώτου μισού του 2014 να υπάρχει ένα πρωτότυπο σύστημα. Αυτό που βλέπουμε και κυκλοφόρησε πρόσφατα φαίνεται ότι είναι και ρωσική προσπάθεια δημιουργίας κλίματος στην κατεύθυνση ότι η Μόσχα έχει μεγάλη ευελιξία στον χειρισμό οπλικών συστημάτων ακόμη και πυρηνικών.
Οι νέοι πύραυλοι λέγεται ότι θα έχουν το μισό βάρος του SS-24/ RT-24 (ο οποίος ζυγίζει 104 τόννους) και θα αντικαταστήσουν αυτό το σύστημα. Σύμφωνα με τη Συμφωνία START II ο τελευταίος «τραινάτος» πύραυλος εξουδετερώθηκε το 2002, αλλά η νέα Συμφωνία του 2010 δεν απαγορεύει τη χρήση τους.
Το πυραυλικό σύστημα σε τραίνο περιλαμβάνει δύο ή τρεις μηχανές ντήζελ και τροποποιημένα βαγόνια για να δείχνουν επιβατικό ή εμπορικό συρμό, ενώ μεταφέρουν διηπειρωτικούς πυραύλους μαζί με τον θάλαμο ελέγχου.
Είναι ένα πλήρως αυτόνομο και μετακινούμενο σύστημα, μία πυραυλική βάση εν κινήσει. Ο SS-24 έχει μήκος 21 μέτρων, 2,35 μέτρα διάμετρο και βεληνεκές 10.000 χλμ. Διαθέτει αδρανειακή καθοδήγηση και δεν χρειάζεται αποκλειστικά δορυφορικό σύστημα GLONASS ή GPS. Μεταφέρει 10 κεφαλές η καθεμία με ισχύ 550 κιλοτόνων και μπορεί να πλήξει τον στόχο με ακρίβεια 500 μέτρων αν και δυτικές πηγές αναφέρουν για 150 μέτρα.
Πηγή: Hellasforce
