Διάτρητα επιχειρήματα, αστείες δικαιολογίες και προφανείς αντιφάσεις αφήνουν έκθετους και τους δύο πρώην υπουργούς
Από τότε που «έσκασε» η βόμβα της λίστας Λαγκάρντ και στην προσπάθειά του να αποσείσει τις
ευθύνες του για την αλλοίωση της, ο πρώην υπουργός Οικονομικών Γιώργος Παπακωνσταντίνου έχει υποστηρίξει διάφορες εκδοχές για την όλη υπόθεση.
Ξεκινώντας από την ίδια την ημερομηνία παραλαβής του επίμαχου cd από τις γαλλικές αρχές, ο πρώην τσάρος υποστήριζε ότι το έλαβε τον Οκτώβριο του 2010. Ωστόσο, το ίδιο το υπουργείο Εξωτερικών, μέσω του εκπροσώπου του Γρηγόρη Δελαβέκουρα, δήλωσε ότι τα αρχεία ελήφθησαν το Σεπτέμβριο του 2010.
Βέβαια, εδώ αξίζει να σημειωθεί ότι υπάρχει και μία τρίτη εκδοχή για την ημερομηνία παράδοσης της λίστας, την οποία έχει αναφέρει ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Ευάγγελος Βενιζέλος, στην επιστολή του προς τον πρόεδρο της Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής, Αναστάσιο Νεράντζη, τον περασμένο Οκτώβριο. Σύμφωνα με την επιστολή, η οποία δημοσιεύεται στην εφημερίδα «Τύπος της Κυριακής», ο κ. Βενιζέλος ισχυρίζεται «ότι το ηλεκτρονικό υλικό δόθηκε ατύπως την άνοιξη του 2010 από τη Γαλλία στην Ελλάδα».
Συνεχίζοντας, ο κ. Παπακωνσταντίνου αναφερόμενος στο τυπικό της υπόθεσης, ισχυρίστηκε ότι «δεν πρωτοκόλλησα το cd γιατί η Λαγκάρντ μου είπε να το χειριστώ με διακριτικότητα», τονίζοντας μάλιστα το γεγονός ότι το cd δεν μπορεί εκ της φύσεώς του να πρωτοκολληθεί. Βέβαια, οι γαλλικές αρχές που κατά τον ίδιο του εισηγήθηκαν να διατηρήσει το άτυπο της διαδικασίας, είχαν καταχωρήσει κανονικά την παράδοση-παραλαβή στα αρχεία τους.
Στην πρόσφατη συνέντευξή του στη ΝΕΤ, ο πρώην υπουργός είπε ότι ο ίδιος ουδέποτε ασχολήθηκε με το περιεχόμενο της λίστας. Λίγους μήνες νωρίτερα όμως, στην κατάθεσή του στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής είχε δείξει ότι γνώριζε με λεπτομέρειες το περιεχόμενο του cd. «Σε αυτό το ψηφιακό αρχείο υπήρχαν περί τα 2000 αρχεία τύπου Excel. Σε κάθε αρχείο περιλαμβάνονταν πληροφορίες για ένα φυσικό ή νομικό πρόσωπο: ονοματεπώνυμο, στοιχεία δικαιούχου και καταθέσεις για τη χρονική περίοδο».
Στην ίδια συνέντευξη πάλι και συγκεκριμένα στο ερώτημα πως ο συνεργάτης του δεν είδε τα ονόματα των συγγενών του στη λίστα, ο κ. Παπακωνσταντίνου απάντησε ότι δεν ήταν δυνατόν να τα έχει εντοπίσει ανάμεσα σε 2000 και πλέον ονόματα. Ωστόσο, ο ίδιος, λίγη μόλις ώρα νωρίτερα είχε υποστηρίξει ότι έδωσε το γνήσιο cd στον συνεργάτη του για να το μελετήσει σε βάθος και «όχι διαγωνίως».
Ο κ. Παπακωνσταντίνου ισχυρίστηκε επίσης ότι αρχικά έδωσε στον τότε ειδικό γραμματέα του ΣΔΟΕ Ι. Καπελέρη 20 ονόματα, προκειμένου να ελεγχθεί το φορολογικό τους προφίλ και ότι όταν ο Καπελέρης του είπε ότι «υπάρχουν βάσιμες ενδείξεις φοροδιαφυγής», του ζήτησε να προχωρήσει. Ωστόσο ο κ. Καπελέρης κατέθεσε στην Επιτροπή της Βουλής ότι ναι μεν του ζητήθηκε να δει τα ονόματα, αλλά ότι μετά τα αποτελέσματα της έρευνας του, δεν έλαβε καμία νέα εντολή.
Σε αυτό το σημείο αξίζει επιπλέον να σημειωθεί ότι ο κ. Καπελέρης, ο οποίος ήταν επικεφαλής του ΣΔΟΕ από τον Ιανουάριο του 2010 έως το Μάρτιο του 2011, υποστηρίζει ότι ο υπουργός του είχε ζητήσει τον έλεγχο δέκα και όχι είκοσι ονομάτων. Σύμφωνα δε με την εφημερίδα «Βήμα της Κυριακής», ο κ. Καπελέρης αρνείται να αποκαλύψει τα δέκα ονόματα που του έδωσε για έλεγχο ο Παπακωνσταντίνου, καθώς, όπως επισημαίνει, έχει καταθέσει το σχετικό κατάλογο στον ανακριτή. Τονίζει όμως ότι κανένα από τα ονόματα αυτά δεν συνδεόταν με κάποιο πολιτικό πρόσωπο ή με κάποιον γνωστό επιχειρηματία. «Ήταν ονόματα που δεν σου προκαλούσαν ενδιαφέρον», σημειώνει, «ενώ και τα ποσά των καταθέσεων που αναφέρονταν ήταν μεν μεγάλα, αλλά όχι τα πολύ μεγάλα ποσά που αποκαλύφθηκαν στη συνέχεια από τη δικογραφία».
Συμβατή με τους ισχυρισμούς του κ. Καπελέρη είναι και η κατάθεση του νομικού συμβούλου του Γ. Παπακωνσταντίνου, Αναστασίου Μπάνου, η οποία δημοσιεύεται στην κυριακάτικη «Real News».
Συγκεκριμένα, ο κ. Μπάνος, αναφερόμενος στον έλεγχο που πραγματοποίησε ο κ. Καπελέρης, υποστηρίζει ότι «παρά το γεγονός ότι προέκυψε φορολογικό όργιο και μόνο από τα δέκα πρώτα ονόματα που εξέτασε ο επικεφαλής του ΣΔΟΕ, η λίστα ξανακρύφτηκε στο συρτάρι του Γ. Παπακωνσταντίνου, που ροκάνιζε χρόνο με διαδικαστικά θέματα».
Τέλος, με το που κατατέθηκε η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ για τη σύσταση προανακριτικής, ο κ. Παπακωνσταντίνου μιλούσε για αποκαλύψεις σχετικά με την αλλοίωση της λίστας. Λίγες μόλις ημέρες μετά «περιορίζεται» σε υποψίες και σκέψεις για το ποιος θα μπορούσε να είναι ο ένοχος…
Σε αντιφάσεις, ωστόσο, έχει υποπέσει και ο έτερος υπουργός Οικονομικών της τότε περιόδου Ευάγγελος Βενιζέλος, ο οποίος επίσης προσπαθεί να απαλλαγεί από την «καυτή πατάτα» της λίστας Λαγκάρντ.
Συγκεκριμένα, στην παραπάνω αναφερθείσα επιστολή του προς τον πρόεδρο της Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής, Αναστάσιο Νεράντζη, τον περασμένο Οκτώβριο, ο κ. Βενιζέλος δηλώνει ότι «ανέλαβα καθήκοντα στις 17 Ιουνίου του 2011 και αρκετές εβδομάδες μετά, τον Αύγουστο του 2011, σε συνάντησή μου με τον κ. Διώτη, με ενημέρωσε πως ο κ. Παπακωνσταντίνου στις αρχές του Ιουνίου του παρέδωσε το υλικό που είχε λάβει μέσω των μυστικών υπηρεσιών Γαλλίας-Ελλάδας… ο κ. Παπακωνσταντίνου δεν με είχε ενημερώσει. Ο κ. Διώτης είπε ότι το υλικό του δόθηκε ανεπισήμως γιατί κατ’ αυτόν τον τρόπο παραδόθηκε και στον κ. Παπακωνσταντίνου… Τον Αύγουστο του 2011, όταν ενημερώθηκα από τον κ. Διώτη, είχαν περάσει ήδη 16 μήνες από τότε που δόθηκε το υλικό επισήμως και είναι προφανές ότι σε ένα τέτοιο διάστημα μπορούν να αντληθούν όλες οι επίσημες πληροφορίες πριν από τη δική μου ενημέρωση».
Εδώ προκύπτουν δύο βασικά θέματα: Ενώ στην αρχή ο κ. Βενιζέλος κάνει λόγο για «ανεπίσημη» παράδοση του υλικού, στη συνέχεια λέει ότι είχαν μεσολαβήσει 16 μήνες από την «επίσημη» παράδοση. Τελικά τι από τα δύο ισχύει?
Δεύτερον, ο κ. Βενιζέλος υποστηρίζει ότι συνάντησε τον κ. Διώτη για πρώτη φορά αφότου ανέλαβε το υπουργείο τον Αύγουστο του 2011. Ωστόσο, σύμφωνα με χθεσινή δήλωση της βουλευτού του ΣΥΡΙΖΑ Ζωής Κωνσταντοπούλου, η οποία επικαλείται δημοσίευμα που είχε βγει εκείνη την ημέρα, η πρώτη μεταξύ τους συνάντηση είχε πραγματοποιηθεί στις 8 Ιουλίου 2011 και μάλιστα στο γραφείο του πρώην πρωθυπουργού στη Βουλή, παρουσία του ίδιου του Γιώργου Παπανδρέου.
Εν όψει της κρίσιμης συνεδρίασης της Βουλής στις 17 Ιανουαρίου, όπου θα συζητηθούν οι προτάσεις για προανακριτική σχετικά με τη λίστα Λαγκάρντ, γίνεται σαφές ότι οι δύο πρώην υπουργοί Οικονομικών Γιώργος Παπακωνσταντίνου και Ευάγγελος Βενιζέλος προσπαθούν είτε ευθέως, μέσω προσωπικών τους συνεντεύξεων και δηλώσεων είτε άτυπα, μέσω διαρροών, να απαλλαγούν από τις προφανείς ευθύνες τους.
Ωστόσο, η απλή και μόνο λογική «δείχνει» ξεκάθαρα τους υπεύθυνους. Και δεν εννοούμε τους υπεύθυνους για την αλλοίωση της διαβόητης λίστας, αλλά εκείνους που με τις πράξεις ή τις παραλείψεις τους σχετικά με την αξιοποίηση της λίστας ζημίωσαν για μία ακόμη φορά τη χώρα που ορκίστηκαν να υπηρετούν, αποκλείοντας την εισροή εσόδων στα κρατικά ταμεία.
Και αυτοί δεν είναι άλλοι από τον κ. Παπακωνσταντίνου και τον κ. Βενιζέλο που ασχέτως με το πότε παρέλαβαν τα αρχεία με τους μεγαλοκαταθέτες, αν αυτά είχαν πρωτοκολληθεί ή όχι, αν ήταν σε στικάκι ή σε cd και άλλα χιλιάδες αν, ουδέποτε έκαναν κάτι για να εκμεταλλευθούν τη λίστα προς όφελος του Δημοσίου.
