“ Γλύφοντας τους πάτρωνές τους και φτύνοντας το λαό, επιδεικνύοντας προκλητικά τον προσωπικό τους πλούτο- όπως και αν τον απέκτησαν- συναγελαζόμενοι όλοι μεταξύ τους και ανταλλάσσοντας χάρες ο ένας στον άλλον, διαφεύγοντας κάθε ελέγχου αφού κόβουν και ράβουν
τους μηχανισμούς και τη νομοθεσία προς όφελός τους, έντρομοι στην ιδέα ο λαός να έρθει στο προσκήνιο και γι’ αυτό βαθιά μισώντας τον ”
Του Θέμη Τζήμα
Οι δηλώσεις Σταυρίδη, το “f@ckyou” στον ελληνικό λαό και σε όσους διαφωνούν μαζί του, η άποψή του ότι είμαστε όλοι ηλίθιοι ή κάτι τέτοιο δεν είναι παρά μια ακόμα απόδειξη της νέας ολιγαρχίας μετασοβιετικού τύπου που λεηλατεί τις ζωές και τον πλούτο του λαού χάρη στα μνημόνια, και προς όφελος της ξένης πατρωνείας που την έχει εγκαταστήσει.
Γλύφοντας τους πάτρωνές τους και φτύνοντας το λαό, επιδεικνύοντας προκλητικά τον προσωπικό τους πλούτο- όπως και αν τον απέκτησαν- συναγελαζόμενοι όλοι μεταξύ τους και ανταλλάσσοντας χάρες ο ένας στον άλλον, διαφεύγοντας κάθε ελέγχου αφού κόβουν και ράβουν τους μηχανισμούς και τη νομοθεσία προς όφελός τους, έντρομοι στην ιδέα ο λαός να έρθει στο προσκήνιο και γι’ αυτό βαθιά μισώντας τον, διαθέτοντας την ψευτό- διανόηση των celebrities της δεκαετίας του ’90 που τους προσδίδει και ιδεολογικό επίχρισμα, αποτελούν τη νέα αποκρουστική καμαρίλα της χώρας που δε θα σταματήσει πουθενά προκειμένου να κατοχυρώσει το ρόλο της. Βρίζουν, ασκούν βία, επιστρατεύουν τους ναζί και τους κρατικούς μηχανισμούς, τσαλαπατούν τη δημοκρατία και πουλάνε αυτά που δεν τους ανήκουν.
Είναι τα θρασίμια των μνημονίων, που από το “μαζί τα φάγαμε” πέρασαν στο “f@ck you”. Εμείς τους δώσαμε το χώρο που χρειάζονται για να ασκούν την πολιτική τους ψηφίζοντας Σαμαρά- Βενιζέλο- Κουβέλη. Φεύγοντας από το δρόμο και επιτρέποντάς τους να θεωρούν ότι ο ελληνικός λαός είναι οριστικά ηττημένος και διαλυμένος, τους αφήσαμε να αλωνίζουν και να μας φτύνουν κατάμουτρα. Από το πραξικοπηματικό κλείσιμο της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης έως το λίαρ τζετ Μελισσανίδη, από το ξεπούλημα του ΟΠΑΠ έως τη διαφαινόμενη συμμετοχή στην εισβολή στη Συρία υπάρχει ένας κοινός παρανομαστής: θεωρούν ότι ο λαός έχει μπει στο περιθώριο και ότι θα μείνει εκεί. Ότι μας έχουν του χεριού τους.
Γι’ αυτό μας ετοιμάζουν ένα μέλλον γεμάτο από τέτοια θρασίμια. Στο χέρι μας και στην ευθύνη μας είναι να δεχτούμε να μας διαφεντεύει η καμαρίλα ή να ακολουθήσουμε την παράδοση των μεγάλων λαϊκών αγώνων που δείχνει το δρόμο για το πώς ανατρέπονται τα θρασίμια αυτά. Δεν είναι εύκολη για το λαό αυτή η ανατροπή. Αλλά είναι αναγκαία για την επιβίωση και την αξιοπρέπειά του και σίγουρα καθόλου ευχάριστη για αυτούς που τώρα αλαζονικά μας φτύνουν κατάμουτρα.
