Μια διαφορετική ανάγνωση των δηλώσεων του Αρχηγού του Πολεμικού Ναυτικού της Τουρκίας περί των ”κανόνων εμπλοκής” των τουρκικών πολεμικών σκαφών
που κινούνται στην Αν. Μεσόγειο, επιχειρεί ο κ. Μπαρκίν Σικ, σε άρθρο του στην τουρκική εφημερίδα Cumhuriyet,που αξίζει να δούμε. Και αξίζει να δούμε διότι ο αρθρογράφος αναφέρει πως δεν περιλαμβάνουν αρμοδιότητα ”να χτυπήσουν”, όπως στην περίπτωση των συνόρων της Συρίας. Αλλά και για μια (τουρκική) διαπίστωση: Οτι οι άσχημες διπλωματικές σχέσεις της Τουρκίας με το Ισραήλ και την Αίγυπτο ωφέλησαν την Ελλάδα.
”Ούτε μία χώρα που μπορούμε να ακολουθήσουμε κοινή πολιτική”
Γράφει λοιπόν ο κ. Μπαρκίν Σικ ότι η τουρκική κυβέρνηση καθόρισε διαφορετικούς κανόνες εμπλοκής στην περίπτωση των γεωτρήσεων ( Σ.Σ. στην κυπριακή ΑΟΖ) από αυτούς σχετικά με τη Συρία. Η τουρκική κυβέρνηση , συνεχίζει, διεύρυνε τον τομέα δράσης του Αρχηγείου των Ναυτικών Δυνάμεων. Έγινε γνωστό ότι η πολιτική βούληση έδωσε στις Ναυτικές Δυνάμεις την αρμοδιότητα για τη δυνατότητα ”κλιμάκωση της κρίσης”, έναντι των βημάτων που θα γίνουν από την Κυπριακή Δημοκρατία (σ.σ.γράφει βέβαια ”ελληνοκυπριακ” διοίκηση της ”νοτίου Κύπρου”) και την Ελλάδα.
Όμως, οι κανόνες εμπλοκής προς τις Ναυτικές Δυνάμεις έγινε γνωστό ότι δε συμπεριλαμβάνουν αρμοδιότητα ”να χτυπήσουν”, όπως στην περίπτωση των συνόρων της Συρίας. Λόγω της εξωτερικής πολιτικής που ακολουθεί η κυβέρνηση του κυβερνώντος κόμματος ΑΚΡ στην Ανατολική Μεσόγειο, δεν έχει μείνει ούτε μία χώρα που μπορούμε να ακολουθήσουμε κοινή πολιτική στην Ανατολική Μεσόγειο, σημειώνει ο αρθρογράφος.
Το ”άνοιγμα πυρός” στον Νταβούτογλου, λόγω ΝΑΤΟ
Σύμφωνα με τους κανόνες εμπλοκής της κυβέρνησης προς τις Τουρκικές Ναυτικές Δυνάμεις, δε θα επιτραπεί να γίνουν ενέργειες για την παρεμπόδιση των δραστηριοτήτων του πλοίου ερευνών ”Barbaros Hayreddin Pasa”. Έγινε γνωστό επίσης πως ο κυβερνήτης του πλοίου, στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων που του δόθηκαν, έχει και την αρμοδιότητα για εγκλωβισμό με ραντάρ στα πολεμικά πλοία που θα τον πλησιάσουν επικίνδυνα. Όμως έγινε γνωστό ότι δεν ανατέθηκε από την Πρωθυπουργία η αρμοδιότητα για το ”άνοιγμα πυρός”.
Στην περίπτωση που θα σημειωθεί μία ανεπιθύμητη κατάσταση, η εντολή στο τουρκικό πλοίο για ”πυρ” θα δοθεί από την Άγκυρα. Λέγεται πως το γεγονός ότι η Τουρκία δε σκλήρυνε τους κανόνες εμπλοκής στην Ανατολική Μεσόγειο, όσο στην περίπτωση των συνόρων με τη Συρία, οφείλεται στο γεγονός, γράφει, ότι η ”ε/κ” διοίκηση της ”νοτίου Κύπρου” και η Ελλάδα λαμβάνουν μέρος στο ΝΑΤΟ, όπου βρίσκεται και η Τουρκία, καθώς επίσης και στην ΕΕ.
Η διπλωματική εικόνα για την Τουρκία και την Ελλάδα
Μεταξύ Αιγύπτου, Ελλάδας και Κύπρου (”ελληνοκυπριακού” τομέα, γράφει) κατά τη συνάντηση που πραγματοποιήθηκε την περασμένη εβδομάδα στο Κάιρο- συνεχίζει – πραγματοποιήθηκαν σημαντικά βήματα όσον αφορά στο θέμα της εξαγωγής στην Αίγυπτο του φυσικού αερίου που θα εξασφαλιστεί
από την Ανατολική Μεσόγειο.
Ένας άλλος εταίρος αυτής της συμμαχίας στον ενεργειακό τομέα είναι το Ισραήλ με το οποίο η Τουρκία έχει μηδενίσει τις διπλωματικές της σχέσεις,αναφέρει ο αρθρογράφος. Η Τουρκία, η οποία βιώνει τη χειρότερη περίοδο της ιστορίας στις σχέσεις της με την Αίγυπτο, δεν έχει πλέον καμία πόρτα
που μπορεί να χτυπήσει για τα δικαιώματα και τα συμφέροντά της στην Ανατολική Μεσόγειο.
Οι άσχημες διπλωματικές σχέσεις της Τουρκίας με το Ισραήλ και την Αίγυπτο ωφέλησαν στην Ελλάδα, υπογραμμίζει συμπερασματικά.
Η Ελληνική Κυβέρνηση αποτάθηκε, πέρυσι, στα Η.Ε. για τον καθορισμό των εξωτερικών ορίων της υφαλοκρηπίδας της, που είναι 200 μίλια. Η Ελλάδα υποστηρίζει ότι
και η υφαλοκρηπίδα του Καστελόριζου είναι 200 μίλια. Αν ενωθεί η γραμμή Καστελόριζου-Κρήτης-Καρπάθου-Κάσου και Ρόδου, η Μεσόγειος μετατρέπεται σε ελληνική θάλασσα. Επειδή η υφαλοκρηπίδα ταυτόχρονα καθορίζει και την ΑΟΖ της χώρας, η Τουρκία, σύμφωνα με τη θεωρία αυτή, στριμώχνεται σχεδόν στα 12 μίλια, τα δικά της χωρικά ύδατα, στη Μεσόγειο.
