“Βάλτωσε” ή κινείται με πολύ αργό ρυθμό η υλοποίηση του μεγαλύτερου αμυντικού έργου της χώρα της αντιαρματικής τάφρου του ποταμού Εβρου η οποία έχει ξεκινήσει πριν από 3,5 χρόνια και ακόμα δεν έχει ολοκληρωθεί, ενώ ο τουρκικός Στρατός πρόσφατα ολοκλήρωσε την εγκατάσταση και επιχειρησιακή αξιοποίηση τεράστιου αριθμού γεφυρών και συστημάτων γεφύρωσης υδάτινων κωλυμάτων.
Η κατασκευή της τάφρου αποσκοπεί στην αποτροπή οποιασδήποτε αιφνιδιαστικής επίθεσης των τουρκικών δυνάμεων στον ποταμό Έβρο, όπως αυτή είχε σχεδιαστεί να γίνει το 2003 με το σχέδιο “Βαριοπούλα”, μια απειλή που έχει αναβαθμιστεί κάθετα τα τελευταία χρόνια με τις μαζικές προμήθειες μεταφορικών ελικοπτέρων και μέσως γεφύρωσης υδάτινων κωλυμάτων από τις τουρκικές ένοοπλες δυνάμεις.
Ειδικότερα σε σημεία που το βάθος του Έβρου δεν είναι μεγάλο και οι νησίδες από άμμο και φερτά υλικά περιορίζουν το εύρος του ποταμιού για τις νέες δυνατότητες γεφύρωσης του τουρκικοού Στρατού, ο Εβρος είναι μια υπόθεση ελάχιστων ωρών για να μετατραπεί σε “λεωφόρο” τουρκικών αρμάτων και συστημάτων αυτοκινουμενυ πυροβολικού, όπως και μαζών προσωπικού.
Από την άλλη πλευρά το μικρό στρατηγικό βάθος του νομού Έβρου δεν επιτρέπει ιδιαίτερη ευελιξία στις φίλιες δυνάμεις.
Μην ξεχνάμε ότι η σχεδόν εξασφαλισμένη επιτυχία του σχεδίου “Βαριοπούλα” προέβλεπε την προσβολή ενός σημείου της ελληνικής παράταξης κοντά στον Ερυθροπόταπο που φυλασσόταν μόνο από ένα Τάγμα και από εκεί οι τρεις τουρκικές ταξιαρχίες θα είχαν να διανύσουν μόλις 45 χλμ. μέχρι τα βουλγαρικά σύνορα για να κόψουν στα δύο το νόμο και να καταστρέψουν τις εγκλωβισμένες στον βόρειο Εβρο ελληνικές δυνάμεις με ταυτόχρονη προσβολή τους από νότο και ανατολικά.
Σε περίπτωση που οι Τούρκοι καταφέρουν να διαβούν το ποταμό και να αποκόψουν την Εθνική Οδό Αλεξανδρούπολης-Ορεστιάδος, τότε … τετέλεσται!
Η ιδέα της κατασκευής μιας αντιαρματικής τάφρου που θα ξεκινούσε από τα βόρεια του νομού και θα έτρεχε παράλληλα με τον ποταμό έως τις εκβολές του, αποτελούσε μία χαμηλού κόστους και υψηλής αποτελεσματικότητας, λύση.
Στην περιοχή της Ορεστιάδας στο προγεφύρωμα του Κάραγατς, Ελλάδα και Τουρκία μοιράζονται χερσαία σύνορα, αφού το ποτάμι δεν ακολουθεί στο σημείο αυτό την οριογραμμή, αλλά εισέρχεται στο τουρκικό έδαφος
Για την αντιμετώπιση του κινδύνου μίας αιφνιδιαστικής τουρκικής εισβολής από αυτό κομμάτι γης, συνολικού μήκους 12 χλμ, ο Ελληνικός Στρατό (Ε.Σ) στα μέσα της δεκαετίας του 1970 κατασκεύασε μία μικρή τάφρο με άνοιγμα στην στέψη 20 μέτρα και βάθος 6 μέτρα.
Επειδή όμως η τάφρος αυτή δεν κάλυπτε πλέον τους λόγους για τους οποίους κατασκευάστηκε και ήδη στο σχέδιο της “Βαριοπούλας” οι Τούρκοι την γεφύρωναν πολύ εύκολα υποβλήθηκε τον Αύγουστο του 2006 από τον τότε Διοικητή της XVI Μηχανοκίνητης Μεραρχίας, Στρατηγό Φραγκούλη Φράγκο, η μελέτη για την κατασκευή της Τάφρου.
Η κατασκευή της αντιαρματικής τάφρου ξεκίνησε τον Αύγουστο του 2010. Η σύνταξη των τεχνικών μελετών πραγματοποιήθηκε από ομάδα του Μηχανικού του Ε.Σ, υπό την καθοδήγηση του καθηγητή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης Παναγιώτη Εσκίογλου και του Αναπληρωτή καθηγητή του ΤΕΙ Θεσσαλονίκης Γρηγόρη Σαμαρά, οι οποίοι προσέφεραν τις υπηρεσίες τους αμισθί.
Μέχρι σήμερα έχει κατασκευαστεί μόλις το 65% του έργου το συνολικό μήκος του οποίου είναι 130 χλμ, διατρέχοντας την συνοριογραμμή παράλληλα με τον ποταμό Έβρο.
Η μεγάλη αντιαρματική τάφρος του Έβρου ξεκινά από τον ποταμό Άρδα και τροφοδοτείται από τον ποταμό Έβρο και τον Ερυθροπόταμο στο ύψος του Διδυμοτείχου. Όπως αναφέρθηκε νωρίτερα το συνολικό μήκος της τάφρου είναι 130 χλμ, το μέγιστο πλάτος στην στέψη της είναι 30-32 μέτρα και στο πυθμένα 20 μέτρα, ενώ το βάθος της φτάνει τα 7 μέτρα.
Η εκτιμώμενη χωρητικότητα της μεγάλης τάφρου με πλήρη πλήρωση, φτάνει τα 27.230.000 κυβικά μέτρα. Η τάφρος χωρίζεται σε 7-10 αναβαθμίδες σε όλο το μήκος της, λόγω των υψομετρικών διαφορών που απαντώνται, ενώ η ενδιάμεση σύνδεση γίνεται με ελεγχόμενες θύρες που επιτρέπουν την ελεγχόμενη πλήρωση της ανάλογα με τις καιρικές συνθήκες και τις απαιτήσεις.
Η απάντηση του τουρκικού Στρατού ήταν η εσπευσμένη απόκτηση 52 αμφίβιων αυτοκινούμενων επιθετικών γεφυρών μεταφοράς βαρέων οχημάτων (μεταφερόμενο βάρος 70 τόνοι) τύπου SAMUR και 36 γεφυροφόρα άρματα τύπου LEGUAN κλάσης 70 τόνων, με άνοιγμα γέφυρας 24 μέτρα.
Αξίζει να σημειωθεί ότι σε ολόκληρη την Ευρώπη υπάρχουν μόνο 48 γέφυρες LEGUAN, εκτός των τουρκικών, γεγονός που επιβεβαιώνει τους επιθετικούς σχεδιασμούς των τουρκικών Ενόπλων δυνάμεων.
Επιπλέον η Τουρκία παρήγγειλε και παρέλαβε 40 συστήματα βαρέων ακτοδρόμων τύπου HGMS κλάσης 80 τόνων και μήκους 50 μέτρων, τα οποία χρησιμοποιούνται για την διέλευση οχημάτων από λασπώδη, ελώδη και λασπώδη εδάφη.
Τέλος, το πιο σημαντικό σύστημα που παρήγγειλε ο τουρκικός Στρατός για επιχειρήσεις διάβασης ποταμών, είναι η προμηθεια και η ανάπτυξη των 12 αμφίβιων προωθητών γαίων τύπου AZMIM, αποστολή των οποίων είναι, η διαμόρφωση του χώρου όπου θα πραγματοποιηθεί η διάβαση.
Το εντυπωσιακό δεν είναι το τι κάνουν οι Τούρκοι που ετοιμάζονται σταθερά και μεθοδικά για την μεγάλη αναμέτρηση, αλλά τι τι ΔΕΝ κάνει η ελληνική πλευρά.
Με τέτοια επιθετική προετοιμασία της γειτονικής χώρας οι πολιτικοί της αμυνόμενης χώρας θα είχαν θέσει τουλάχιστον ζήτημα στην κοινή συμμαχία και θα είχαν καταγγείλει στα διεθνή φόρα οτι η Τουρκία στήνει γέφυρες πολέμου. Οι Ελληνες πολιτικοί προτιμούν να συγκαλούν τα “Συμβούλια Ελληνοτουρκικής Συνεργασίας”.
Ελπίζουμε να μην μας τιμωρήσει πολύ σκληρά η Ιστορία…
defencenet.gr
