“Terror Rojo”. Ο Κόκκινος Τρόμος στην Ισπανία.

Η πιο χαρακτηριστική φωτογραφία από το αντιχριστιανικό μίσος
των κόκκινων. Εκτελεστικό απόσπασμα κομμουνιστών «εκτελεί» άγαλμα του Χριστού.

Στο μεγαλύτερο τμήμα της ιστορίας της, η Ισπανία ήταν
ανέκαθεν μια καθολική χώρα, η παραδοσιακή γη της Reconquista, του Ελ Σιντ και των καθολικών
βασιλέων (los Reyes Catolicos).
Είναι εξαιτίας της ισπανικής αυτοκρατορίας που 500 εκατομμύρια δηλώνουν σήμερα ρωμαιοκαθολικοί (η πλειοψηφία στην Νότια Αμερική).

Αλλά αυτή η μεγάλη χριστιανική κληρονομιά και το χριστιανικό
παρελθόν στιγματίστηκε από μια σκοτεινή περίοδο κατά την οποία το να είναι κάποιος
χριστιανός αποτελούσε έγκλημα, σε μία περίοδο που ονομάστηκε «Κόκκινος Τρόμος»,
ένα άλλο έγκλημα που καταγράφτηκε στο βαρύ ποινικό μητρώο του κομμουνισμού.

Μεταξύ του 1873 και του 1931, η Ισπανία βίωνε πολιτική
αστάθεια. Η μοναρχία έπεσε το 1873 ανοίγοντας τον δρόμο για την πρώτη ισπανική
δημοκρατία και την δεύτερη το 1931. Η πολιτική συζήτηση στη χώρα ήταν μεταξύ
των υπερασπιστών της μοναρχίας (συντηρητικοί) και των κομμουνιστών και άλλων
αριστερών και αναρχικών ομάδων.

Μετά τις γενικές εκλογές του 1936 οι εντάσεις κλιμακώθηκαν
μεταξύ των δύο αντιπάλων και σύντομα ξέσπασαν βίαιες συγκρούσεις. Και τα δύο
μέρη πολέμησαν το ένα το άλλο σε αυτό που ονομάστηκε αργότερα «ισπανικός
εμφύλιος πόλεμος» (1936 -1939), αλλά οι ωμότητες που διαπράχθηκαν από τους κομμουνιστές (που
ονομάζονταν «δημοκρατικοί» σε αντίθεση με τις δεξιές ομάδες που ονομάζονταν εθνικιστές)
ήταν κατά πολύ πιο βάρβαρες και εγκληματικές.

Το πρώτο έτος του πολέμου είχε τις πιο τρομερές σφαγές: ιερείς,
μοναχές, κληρικοί, μοναχοί, απλοί πιστοί, αστοί, πολιτικοί, βιομήχανοι, σφαγιάστηκαν
και δολοφονήθηκαν για την χριστιανική τους πίστη. Η Καθολική Εκκλησία της
Ισπανίας έχασε το 20% του κλήρου της (6.832 άτομα), σε ό, τι έχει αναγνωριστεί
ως οι πιο σοβαροί διωγμοί χριστιανών στο δυτικό κόσμο (de la Cueva
1998, σ. 355)!

Ο αριθμός των νεκρών δεν είναι ακριβώς γνωστός, υπολογίζεται
όμως ότι μεταξύ 38.000 και 110.000 δολοφονήθηκαν από τους κομμουνιστές.
Όλα αυτά μαζί με την καταστροφή και την καύση μοναστηριών και εκκλησιών σε όλη
τη χώρα.

Ο απολογισμός των νεκρών

Οι εκτιμήσεις για τον αριθμό των θρησκευόμενων που σκοτώθηκαν
ποικίλλουν σε μεγάλο βαθμό. Τα στοιχεία αναλύονται ως εξής.: γύρω στις 283 πιστές
χριστιανές σκοτώθηκαν, μερικές απ’ αυτές αφού πρώτα υπέστησαν άγρια βασανιστήρια.
13 επίσκοποι σκοτώθηκαν από τις μητροπόλεις Siguenza Lleida, Cuenca, Barbastro, Segorbe, Jaén, Ciudad Real,
Αλμερία, Guadix,
Βαρκελώνη, Teruel και Tarragona. Παρότι είχαν επίγνωση
των κινδύνων, όλοι αποφάσισαν να παραμείνουν στις πόλεις τους. «Δεν μπορώ να φύγω,
μόνο εδώ είναι η ευθύνη μου, ό, τι και να συμβεί», έτσι είπε ο επίσκοπος της Cuenca. Επιπλέον 4.172 ιερείς,
2.364 μοναχοί και καλόγεροι. Σε ορισμένες μητροπόλεις, ο αριθμός των ιερέων που
σκοτώθηκαν ήταν συντριπτικός:

– Στο Barbastro, σκοτώθηκαν 123 από τους 140
ιερείς, ποσοστό περίπου το 88%.

– Στην Lleida, σκοτώθηκαν 270 από τους
410 ιερείς, περίπου το 66%.

– Στην Tortosa, σκοτώθηκαν το 44%
των ιερέων.

– Στο Τολέδο, σκοτώθηκαν 286 από τους 600 ιερείς.

– Στις μητροπόλεις της Μάλαγα, της Μινόρκα και της Segorbe, σκοτώθηκαν περίπου
οι μισοί από τους ιερείς.

Από τα κόκκινα στίφη ούτε οι νεκροί δεν γλύτωσαν. Άνοιξαν τους
τάφους των νεκρών ιερέων και μοναχών με σκοπό να τα γελοιποιήσουν…

Μερικές από τις «δημοκρατικές» κτηνωδίες

– Τον εφημέριο του Navalmoral τον υποβάλανε σε παρωδία Σταύρωσης.
Μέσα στους φρικτούς πόνους του, ζήτησε ή να τον σταυρώσουν πραγματικά ή να τον
πυροβολήσουν. Τελικά τον πυροβόλησαν.

– Τον επίσκοπο της Χαέν και την αδελφή του τους δολοφόνησαν μπροστά
από δύο χιλιάδες θεατές που «γιόρταζαν», με γυναίκα δήμιο.

– Τον ιερέα του Ciempozuelos τον έριξαν σε ένα μαντρί με
ταύρους, τον χτύπησαν μέχρι που έχασε τις αισθήσεις του. Στη συνέχεια του έκοψαν
ένα αυτί για να μιμηθούν το κατόρθωμα ενός ταυρομάχου μετά από μια επιτυχημένη
ταυρομαχία.

– Στον Ciudad Real, έναν ιερέα τον ευνούχισαν
και τα γεννητικά του όργανα τα έβαλαν στο στόμα του.

– Απλούς καθολικούς τους ανάγκασαν να καταπιούν χάντρες από κομπολόι,
και άλλους τους έριξαν σε φρέατα ορυχείων αφού τους ανάγκασαν να σκάψουν πρώτα τους τάφους
τους πριν τους θάψουν ζωντανούς.

– Επιτέθηκαν σε μοναχές που φρόντιζαν φτωχούς, τις άρπαζαν από
τα μαλλιά και τις έσερναν στους δρόμους. Μίας μοναχής της έβγαλαν τα μαλλιά…

Στις 28 Οκτωβρίου του 2007 το Βατικανό προχώρησε σε οσιοποίηση
498 θυμάτων του εμφυλίου πολέμου. Ο Πάπας απέτισε φόρο τιμής στους «μάρτυρες»
του πολέμου, λέγοντας ότι «κατέβαλλαν αίμα για την πίστη τους στον Χριστό και
την Εκκλησία Του».