Φάνηκε πως οι κυρώσεις που επέβαλε η Δύση κατά της Ρωσίας, δεν είχαν το καταλυτικό αποτέλεσμα που αναμενόταν, και χρησιμοποιήθηκε το ισχυρό -και πολυχρησιμοποιημένο με θετικά αποτελέσματα- όπλο του πετρελαίου.
Με τις κυρώσεις, αφενός ισχυροποιήθηκε η θέση του κ. Πούτιν, διότι στο πρόσωπό του οι Ρώσοι είδαν τον εκπρόσωπό τους να διώκεται από τον «εχθρό», αφετέρου δόθηκε το έναυσμα στην Ρωσία να αναπροσαρμόσει τις παραγωγικές διαδικασίες στο εσωτερικό της, ώστε να επιτύχει μερική αυτάρκεια και να είναι λιγότερο εξαρτημένη από τις εισαγωγές.
Πέραν αυτού, δημιουργήθηκε και μεγάλο πρόβλημα στην Ευρώπη, στην οποία εμφανίστηκε οικονομική υστέρηση λόγω διακοπής των εμπορικών σχέσεων με την Ρωσία. Και μάλιστα σχέσεων που δεν μπορεί κανείς να τις χαρακτηρίσει αμελητέες.
Το επόμενο πλήγμα κατά της Ρωσίας, είναι η μείωση της τιμής του πετρελαίου, σε σημείο που η χώρα να στερηθεί από τα υπερκέρδη που συγκέντρωνε. Υπενθυμίζω παλαιότερη αναφορά μου στο θέμα, με την παρατήρηση ότι ο πρώτος προϋπολογισμός που καταρτίσθηκε από τον κ. Πούτιν, υπολόγιζε την τιμή του πετρελαίου στα 25 δολάρια το βαρέλι.
Αιφνιδίως όμως η τιμή έφθασε και ξεπέρασε τα 100 δολάρια κατά τα επόμενα χρόνια, με αποτέλεσμα η Ρωσία να αποθησαυρίσει απρόσμενο πλούτο, τόσον ώστε να ζητήσει ο κ. Πούτιν από το ΔΝΤ να εξοφλήσει όλα τα χρέη που δημιούργησε ο Γέλτσιν, την περασμένη δεκαετία. Να σημειωθεί επίσης, ότι το πρόβλημα της ρωσικής οικονομίας συνίσταται ότι στηρίζεται σε δύο κατ’ εξοχήν προϊόντα προς εξαγωγή: Την ενέργεια και τα όπλα.
Στερώντας της τα κέρδη από την ενέργεια, της βάζεις την θηλιά στο λαιμό. Έγραψε εχθές η voria.gr για τις έντονες διακυμάνσεις που παρουσιάζει η ισοτιμία του ρουβλίου με το δολάριο, παρά τις προσπάθειες συγκράτησης με την αγορά συναλλάγματος από το ρωσικό υπουργείο Οικονομικών. Ήδη, το ρούβλι έχει χάσει το 50% της αξίας του σε σχέση με το δολάριο, με τους αναλυτές να προβλέπουν ότι την επόμενη χρόνια η ύφεση θα χτυπήσει τη ρωσική οικονομία.
Είναι ενδιαφέρον να ειπωθεί ότι οι ισχυροί, αλλά μόνο για εξασθενήσουν την ρωσική οικονομία. Δεν πρόκειται δηλαδή να υποχωρήσουν, έως ότου επιτύχουν τον στόχο τους (αυτές τις αγορές θα γονατίσει ο κ. Τσίπρας με το νταούλι – γιατί δεν το στέλνει και στον κ. Πούτιν, να είναι καταϋποχρεωμένος;).
Πρέπει να ξαναθυμηθούμε την συνέντευξη του κ. Πολ Γκρεγκ Ρόμπερτς, πρώην υφυπουργού Οικονομικών των ΗΠΑ, τον περασμένο Ιούνιο. Κράτησα στο αρχείο μου αποσπάσματα, επειδή μού προξένησαν το ενδιαφέρον.
Είχε δηλώσει μεταξύ άλλων, ότι οι ΗΠΑ ελέγχονται πλήρως από πέντε-έξι υπερεθνικές απάτριδες εταιρείες, των οποίων όμως η ισχύς τους εξαρτάται από την ισχύ των ΗΠΑ και γι’ αυτό «είναι διαθέσιμες να διαλύσουν τον πλανήτη προκειμένου να την διατηρήσουν σε πρωτοκαθεδρία». Είπε δηλαδή ότι υπάρχει μια αλληλεξάρτηση, όπου το κράτος ενισχύει τις εταιρίες, κι αυτές το κράτος. Αν πέσει το ένα μέρος, θα πέσει και το άλλο.
Καταφέρθηκε μάλιστα και εναντίον της χώρας του, δηλώνοντας ότι «δεν υπάρχει τίποτα χειρότερο από την προπαγάνδα της Ουάσιγκτον και ότι κυριολεκτικά εμφανίζει το άσπρο-μαύρο, και την επίθεση των Αμερικανών στην Ουκρανία εν μέσω Ολυμπιακών Αγώνων του Σότσι, για να είναι απασχολημένος ο Β. Πούτιν την παρουσιάζουν τα δυτικά ΜΜΕ ως επίθεση του Ρώσου ηγέτη».
Παραδέχεται μάλιστα ο ίδιος ότι οι ΗΠΑ παραβίασαν όλες τις συμφωνίες που είχαν υπογράψει με τον κ. Μ. Γκορμπατσόφ για μη επέκταση του ΝΑΤΟ σε χώρες που ανήκαν στη σοβιετική επιρροή, και ελπίζει να σωθεί ο πλανήτης από μια μεγάλη παγκόσμια καταστροφή. Απέδωσε δε τις δυσκλίες που αντιμετωπίζει η Ρωσία στην απίστευτη ισχύ της προπαγάνδας των δυτικών ΜΜΕ.
Το στοίχημα για τον κ. Πούτιν είναι μεγάλο. Μέχρι τώρα έδειξε πως έχει την δυνατότητα να αντεπεξέρχεται τις δυσκολίες. Μήπως άραγε αυτές που έρχονται είναι πάνω από τις δυνάμεις του;
Διαβάστε επίσης :
