Η αποσταθεροποίηση που έχει προκληθεί στην νοτιοανατολική Μεσόγειο με πρωταγωνιστές Ελλάδα και Κύπρο δεν μπορεί παρά να κάνει όσους συνέδεσαν την οικονομική κρίση με τα αποθέματα φυσικού αερίου και πετρελαίου στην περιοχή, να αισθάνονται δικαιωμένοι.
Η Κύπρος, η “ισχυρή οικονομικά” Κύπρος που μέχρι πριν λίγους μήνες πολλοί Έλληνες θεωρούσαν ασφαλή για να τοποθετήσουν τις οικονομίες τους , “καταρρέει” σαν χάρτινος πύργος . Οι “δανειστές” πιέζουν τη Κύπρο να ψηφίσει όλα …τα σχετικά “εδώ και τώρα” λες και πρόκειται για μια απλή ανώδυνη απόφαση. Λες και θέλουν να βεβαιωθούν για την καταστροφή.
Είναι η ίδια χώρα για την οποία μέχρι πρόσφατα κάναμε υπολογισμούς και προσθέσεις για τα κέρδη που αναμένει από τα τεράστια κοιτάσματα φυσικού αερίου.
Γι΄ αυτά μίλησε ο νέος πρόεδρος.
Ο νεοεκλεγείς πρόεδρος Νίκος Αναστασιάδης έκανε λόγο για “διασύνδεση τους τέλους αποκοπής των καταθέσεων με τα κέρδη από το Φυσικό Αέριο”. Σας παίρνουμε τώρα τα λεφτά σας αλλά έχετε λαμβάνειν …φυσικό αέριο! Προφανώς η προπωλήσεις θα αφορούν και στους δανειστές.
Χθες αργά το βράδυ οι Ρώσοι της Gazprom έκαναν “απόβαση” στο Προεδρικό Μέγαρο της Κύπρου με πρόταση “απεγκλωβισμού” της Κύπρου, αποδεικνύοντας ότι ο πόλεμος των “μεγάλων” βρίσκεται σε εξέλιξη και το παιχνίδι έχει χοντρύνει.
Εδώ στην Ελλάδα ,ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς πολλές φορές επανέλαβε -και θα συνεχίσει να επαναλαμβάνει- ότι τα όποια κοιτάσματα υπάρχουν δεν είναι ελληνικά αλλά ευρωπαϊκά. Έχουμε πολλές αμφιβολίες για το αν αυτή τη επαναλαμβανόμενη επισήμανση έχει να κάνει με την ασφάλεια των αποθεμάτων έναντι του όποιου κινδύνου, ή έχει να κάνει κυρίως με την εκμετάλλευση των κοιτασμάτων. Το πιθανότερο νομίζουμε είναι το δεύτερο.
Όσο κι αν προσπαθήσει κανείς να μείνει μακρυά από σενάρια και συνομωσιολογίες είναι δύσκολο να μην συνδέσει τον γερμανικό -κατά κύριο λόγο- παραλογισμό που οδηγεί για άλλη μια φορά την ευρωπαϊκή ήπειρο κατευθείαν στον γκρεμό,με τον “πόλεμο για την ενέργεια” ο οποίος βρίσκεται σε εξέλιξη.
Γι΄ αυτό και πάρα πολλοί στην Ελλάδα δεν κατανοήσαμε την τουλάχιστον παράδοξη βιασύνη του πρωθυπουργού και ενός στενού κύκλου συνεργατών του να μπούμε σ΄ αυτό το πόλεμο χωρίς καμία προετοιμασία και στην χειρότερη συγκυρία.
Όπως και δεν κατανοήσαμε καμία από τις κυβερνήσεις μας από το 2009. Οι οποίες δεν έκαναν απολύτως τίποτα προς την κατεύθυνση επανασχεδιασμού από το μηδέν της ελληνικής οικονομίας, ώστε να υπάρξει η διαλαλούμενη μεν αλλά ανύπαρκτη προς το παρόν επανεκκίνηση. Αντιθέτως όλοι τους μοιρολατρικά περίμεναν …τους “δοσάδες”.
Θα ήταν πολύ πιο χρήσιμο αν ο κ.Σαμαράς απαιτούσε να εξαιρεθεί η Ελλάδα απ΄ όσες ευρωπαϊκές δεσμεύσεις κατέστρεψαν μεγάλο μέρος της αγροτικής της παραγωγής, της κτηνοτροφίας της. Θα ήταν πιο χρήσιμο αν επέμενε να καταργηθούν οι ανοησίες των υπαλλήλων της τρόϊκας που κάνουν τον ελληνικό τουρισμό ανίκανο να γίνει ανταγωνιστικός αν κι έχει να διαχειριστεί το καλύτερο “οικόπεδο”.
Τίποτα απ΄ όλα αυτά δεν έκανε, ούτε καν τα προσπάθησε αναμένοντας μόνο επενδύσεις που περιέργως είναι η αλήθεια -κι αυτό είναι άκρως ανησυχητικό- δεν έρχονται από πουθενά. Η χώρα παραμένει όπως την θέλουν οι δανειστές: γονατισμένη. Στην ίδια θέση που σε χρόνο κεραυνοβόλο και με τρόπο εξαιρετικά βίαιο και άδικο έβαλαν την Κύπρο.
Θέλουν να πάρουν τσάμπα ότι υπάρχει από ενέργεια; Θέλους τσάμπα το φυσικό αέριο και τα πετρέλαια αν όλα αυτά αποδειχτούν ότι υπάρχουν;
Το μόνο βέβαιο είναι ότι είναι αποφασισμένοι να μας “αλλάξουν τα πετρέλαια”!
Και κάποιος πρέπει επιτέλους να αντιδράσει.
