Δυστυχώς, και η τωρινή ηγεσία του Υπουργείου Εξωτερικών συνεχίζει την ίδια τακτική των προηγουμένων σε πολλά, και επί του προκειμένου στην παντελή έλλειψη ενημέρωσης στις κινήσεις της. Εδώ και πάρα πολλά χρόνια, προσλαμβάνουμε πληροφορίες από τον Τύπο των Βαλκανίων, αμφιβάλλοντας μεν για την εγκυρότητά τους, αλλά και χωρίς να τις απορρίψουμε.
Ήδη, τα Μέσα Ενημέρωσης της Σερβίας φέρνουν και ξαναφέρνουν το θέμα της αναγνώρισης εκ μέρους μας του Κοσσυφοπεδίου, και μάλιστα εντός του Σεπτεμβρίου. Υποστηρίζουν δε με βεβαιότητα, ότι η απόφασή μας αυτή ελήφθη μετά από απαίτηση των δανειστών μας, προκειμένου να εγκρίνουν την χορήγηση του νέου δανείου.
Η αλήθεια είναι πως και ο κ. Ν. Κοτζιάς κατά την επίσκεψή του στο Κοσσυφοπέδιο, αλλά και αργότερα από διαρροές του ΥΠΕΞ, άφησε υπονοούμενα ότι προς τα εκεί οδεύει, κάνοντας μάλιστα λόγο και για ελληνική δυσαρέσκεια λόγω της αναγνώρισης των Σκοπίων εκ μέρους της Σερβίας με την ονομασία «Μακεδονία».
Αν κατάλαβα καλά, μια ενέργεια που έγινε πριν από 25 χρόνια, μάς δυσαρέστησε τώρα; Και αν αυτή η αναγνώριση αποτελεί λόγω δυσθυμίας, για ποιο λόγο δεν εκφράζουμε τα ίδια αισθήματα και προς την Ρωσία, που ήταν από τις πρώτες χώρες που αναγνώρισαν τα Σκόπια με την συνταγματική τους ονομασία;
Δεν θα κουράσω άλλο τους αναγνώστες, το έκανα πολλές φορές, αναφερόμενος σε ενδεχόμενη αναγνώριση του Κοσσυφοπεδίου ως «αντεθνικής πράξης», που θα δημιουργήσει τεράστια προβλήματα όχι μόνον στην Κύπρο, αλλά και στην Θράκη, αφού αναγνωρίζουμε την δυνατότητα μιας πληθυσμιακής ομάδας να αποκοπεί από την επικράτεια, αν αποτελεί πλειοψηφία σε μια περιοχή.
Αλλά και ο αλβανικός Τύπος, αναφέρεται συνεχώς σ’ αυτό το θέμα, προσθέτει επί πλέον και ότι δεχθήκαμε να προσφύγουμε σε διεθνή διαιτησία για το ζήτημα της ελληνο-αλβανικής ΑΟΖ. Για μια υπόθεση δηλαδή, στην οποία πρέπει να είμαστε ανυποχώρητοι αφού υπάρχει υπογραφείσα Συμφωνία μεταξύ των δύο χωρών, θα προσφύγουμε σε ξένους για να απονείμουν δικαιοσύνη;
Δεν υπάρχει κάποιος οξύνους διπλωμάτης να εξηγήσει στον κ. Ν. Κοτζιά, ότι τα διεθνή δικαστήρια αποφασίζουν με πολιτικά κριτήρια; Και ότι στην κατάσταση αναξιοπιστίας που βρίσκεται η χώρα, έχοντας απέναντί της Ιταλούς, Βρετανούς και Αμερικανούς που έχουν λόγους να «δικαιωθεί» η Αλβανία, πιστεύει κάποιος ότι θα επικρατήσει το δίκαιο;
Δεν είναι μόνον αυτά. Τον επόμενο μήνα πραγματοποιείται η Σύνοδος Κορυφής του ΝΑΤΟ. Οι Σκοπιανοί δραστηριοποιούνται εδώ και καιρό να επιτύχουν την είσοδό τους στην Συμμαχία. Δημοσιεύματα του σκοπιανού Τύπου αναφέρουν ότι δεν θα φέρουμε αντιρρήσεις αν η ένταξή τους στο ΝΑΤΟ γίνει ως FYROM.
Πράγματι, η Ενδιάμεση Συμφωνία που υπογράψαμε προ 20ετίας επιτάσσει να αποδεχόμαστε την συμμετοχή των Σκοπίων στα διεθνή φόρα ως πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας (τι βλακείες έχουμε κάνει, τις οποίες και συνεχίζουμε;). Όμως, στην ίδια Συμφωνία, υπάρχουν και άρθρα περί «καλής γειτονίας», τα οποία μπορεί να επικαλεστεί η Ελλάδα. Ποια αντίρρηση έχει επ’ αυτού ο κ. Ν. Κοτζιάς, ο οποίος υπέγραψε -ως μη όφειλε- Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης με τους Σκοπιανούς;
Ο πρόεδρος των Σκοπίων κ. Ιβάνοφ, μας επιτέθηκε πάλι προχθές, λέγοντας ότι «υπήρξε παραβίαση του διεθνούς δικαίου σε Σύνοδο της Συμμαχίας» (αναφέρεται στη Σύνοδο Κορυφής του 2008) και ελπίζει ότι το λάθος αυτό θα διορθωθεί τον επόμενο μήνα, καλώντας την Ελλάδα να εκτελέσει την απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης (δεν έχουμε κάποια υποχρέωση από αυτήν την απόφαση).
Και το «παζλ» συμπληρώνεται με την δημοσκόπηση που διεξήχθη στην Βουλγαρία και δείχνει ότι το 70 % των Βουλγάρων αρνείται να δεχθεί μερική διαγραφή των χρεών της χώρας μας. Ακόμη χειρότερα, περισσότεροι από το 80% των Βουλγάρων αντιτίθενται και στην οικονομική βοήθεια προς την Ελλάδα. Μόνο το 6% έχει θετική θέση.
Γενικώς, δηλαδή, αν προστεθούν και οι Τούρκοι, έχουμε γύρω μας γείτονες που δεν παύουν επισήμως να στρέφονται εναντίον μας. Τι κάνουμε εμείς γι’ αυτό; Ταξίδια στην υφήλιο με τον υπουργό μας. Εκείνος δηλαδή ταξιδεύει αδιακόπως άνευ σοβαρού λόγου, κι εμείς είμαστε νοερώς μαζί του.
