Και ξαφνικά εντάθηκαν οι πιέσεις προς την Ελλάδα!
Πηγές της Κομισιόν, διαμηνύουν ότι η συνεδρίαση του Eurogroup τη Δευτέρα θα είναι ιδιαίτερα θερμή και η Ελλάδα θα πάρει σαφείς προειδοποιήσεις σε όλα τα επίπεδα, αρχής γενομένης από
την εκταμίευση της δόσης του 1 δισ. ευρώ.
Όπως διαφαίνεται, οι δανειστές με κυρίαρχο το ρόλο του Βερολίνου,σκληραίνουν τη στάση τους και απαιτούν:
-5.000 απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων από αυτούς που βρίσκονται σε διαθεσιμότητα.
-Κλείσιμο των ΕΑΒ, ΕΛΒΟ και ΛΑΡΚΟ και απολύσεις για τους εργαζόμενους.
-Άνοιγμα του δικηγορικού επαγγέλματος με αποδυνάμωση του ρόλου των δικηγορικών συλλόγων.
-Ουσιαστική απελευθέρωση των πλειστηριασμών και των εμπορικών μισθώσεων.
-Μόνιμο φόρο ακινήτων που να αποδίδει 3.5 δισ. ευρώ το χρόνο.
Τα χειρότερα όμως είναι μπροστά. Ξαφνικά τίθεται επιτακτικά το θέμα ενός νέου μνημονίου αφού θεωρούν ότι η Ελλάδα δεν θα μπορέσει να καλύψει τις χρηματοδοτικές της ανάγκες.
Νέο μνημόνιο, θα σημάνει και νέα μέτρα που είναι βέβαιο ότι θα συνοδεύουν μία νέα δανειακή σύμβαση , που υπολογίζεται σε 12-14 δισ. ευρώ.
Μέσα σε όλα αυτά, μία νέα ψυχρολουσία ανέμενε χθες την κυβέρνηση με την Κομισιόν να ζητά αύξηση του ειδικού φόρου στο πετρέλαιο κίνησης, που είναι βέβαιο ότι θα συμπαρασύρει και το πετρέλαιο θέρμανσης με αποτέλεσμα η τιμή τους να εξισωθεί με αυτή της βενζίνης.
Παράλληλα μπαίνουν στο τραπέζι και απαιτήσεις, όπως το κλείσιμο περιφερειακών αεροδρομίων στα νησιά, η κατάργηση των μειωμένων συντελεστών ΦΠΑ στα νησιά του Αιγαίου, η μείωση συντάξεων, η ένταξη γιατρών, δικηγόρων, μηχανικών στον ΟΑΕΕ και η μείωση του κατώτερου μισθού.
Το πιο ανησυχητικό είναι ότι το Βερολίνο έχει επιλέξει να συνδέσει το νέο μνημόνιο και την αποδοχή του από την ελληνική πλευρά με μία συμφωνία για την επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής του δημόσιου χρέους και μείωση των επιτοκίων.
Ολο αυτό το σκηνικό αφόρητων πιέσεων και εκβιασμών, συνέπεσε με τα ανοίγματα Σαμαρά προς ΗΠΑ και Ισραήλ. Η Γερμανία με τη στάση της περνάει ένα μήνυμα στην ελληνική πλευρά ότι έχει δυσαρεστηθεί με τις πρωτοβουλίες αυτές της κυβέρνησης, γνωρίζοντας ότι η εμπλοκή ΗΠΑ και Ισραήλ αφορά τα θέματα της ενέργειας αλλά και επενδύσεις στη χώρα μας.
Οι Γερμανοί δεν θέλουν ”συνεταίρους” στην Ελλάδα και το δείχνουν καθαρά. Ασκώντας όμως κτηνώδεις πιέσεις και εκβιασμούς, υποτιμούν τον κίνδυνο πολιτικής αποσταθεροποίησης της χώρας που είναι υπαρκτός.
Ο Πρωθυπουργός είναι κυριολεκτικά με την πλάτη στον τοίχο, βλέπει να του τραβούν το χαλί κάτω από τα πόδια αυτοί που του είχαν υποσχεθεί στήριξη. Και δεν το βλέπει τώρα, το έχει αντιληφθεί από τις αρχές του καλοκαιριού και για αυτό επιχείρησε να ενισχύσει τις ελληνοαμερικανικές σχέσεις.
Γνωρίζει ότι το πρόγραμμα δεν βγαίνει, όπως γνωρίζει ότι η υπογραφή ενός νέου μνημονίου από τον ίδιο αυτή τη φορά, θα σημάνει την αντίστροφη μέτρηση για την κυβέρνηση του και για τον ίδιο. Βλέπει ότι το Βερολίνο τον ”σέρνει” σε συνεχή δυσβάσταχτα μέτρα χωρίς τέλος.
Παράλληλα έχει πλήρη αντίληψη ενός άλλου μεγάλου προβλήματος που σχετίζεται με τον τραπεζικό τομέα. Αν η ύφεση συνεχιστεί και συνεχίσουν να φεύγουν καταθέσεις από τις τράπεζες, οι τελευταίες θα αντιμετωπίσουν σοβαρά προβλήματα. Σε μία τέτοια περίπτωση, ο κ.Σόιμπλε έχει δείξει εδώ και καιρό τη λύση που είναι το κούρεμα των καταθέσεων.
Και ο κ.Σαμαράς δεν θέλει σε καμία περίπτωση να είναι ο Πρωθυπουργός, επί των ημερών του οποίου, έγινε κούρεμα καταθέσεων των Ελλήνων πολιτών.
Ο κλοιός σφίγγει και ένα ερώτημα κυριαρχεί: θα τολμήσει τη ρήξη ο κ.Σαμαράς;
