Σας δηλώνω ότι κουράστηκα να δουλεύω στον ιδιωτικό τομέα. Κουράστηκα να μην κοιμάμαι τα
βράδια φοβούμενος ότι ο εργοδότης θα μου πετσοκόψει το μισθό, θα με απολύσει και δεν θα με πληρώσει στην ώρα μου.
Θέλω να γίνω δημόσιος υπάλληλος. Όχι από αυτούς τους κακομοίρηδες που παίρνουν 650 , 700 ή και 1000 Ευρώ στην καλύτερη περίπτωση με 10 χρόνια προϋπηρεσία.
Θέλω να γίνω δημόσιος υπάλληλος προνομιούχος, ρετιρέ που έλεγε και ο μακαρίτης ο Παπανδρέου.
Θέλω να γίνω υπάλληλος της Βουλής και να πουλάω τσαμπουκά ότι θα απεργήσω για να μην μειώσουν τους μισθούς άλλο και να παίρνω πολύ περισσότερα από έναν που δουλεύει ίδιες ώρες με εμένα. Να έχω τη δικαιολογία των ειδικών συνθηκών λες και δεν υπάρχουν άλλοι στο δημόσιο που δουλεύουν όλες τις ημέρες του χρόνου χωρίς να καλοπληρώνονται.
Θέλω επίσης να γίνω εφοριακός, όχι νεοδιόριστος αλλά διορισμένος δύο τρία χρόνια πριν για να εξασφαλίσω μισθό 50% μεγαλύτερο από έναν που έχει σε άλλους τομείς του δημοσίου την ίδια προϋπηρεσία με εμένα.
Θέλω να γίνω συνδικαλιστής και να κάνω την πάπια στο ομαδικό ξέσκισμα αυτών που διορίστηκαν στο δημόσιο τα τελευταία χρόνια (πλην προνομιούχων) και την ελαχιστοποίηση των μειώσεων σε αυτούς που έχουν 20 ή και παραπάνω χρόνια όπως και εγώ.
Προς το παρόν δεν ζητάω τίποτα άλλο από τη μίζερη ζωή μου στην εποχή του μνημονίου όπου βασιλεύει η αξιοκρατία αλλά όχι για όλους.
