Έτσι αναίσχυντα παραδέχονται ότι θέλουν να ξεφορτωθούν τον Πεπόνη.
Αυτό που δεν έχουν καταλάβει είναι ότι η ισορροπία της κοινωνίας κρέμεται σε μία κλωστή. Από μία ελπίδα, ότι ο ηρωϊκός εισαγγελέας θα καταφέρει να ολοκληρώσει το έργο του κλείνοντας στην
φυλακή την συμμορία του μνημονίου και δίνοντας την ευκαιρία για την ακύρωση των δόλιων συμφωνιών με νομικό έρεισμα.
Αντίστοιχα με το έργο του Ντι Πιέτρο απέναντι στην Μαφία, που βγήκε νικητής.
Εάν τολμήσουν να ακυρώσουν τον Πεπόνη για να φυγαδεύσουν τους δικούς τους, να είναι
σίγουροι ότι θα ανάψουν το φυτίλι της ανεξέλεγκτης κοινωνικής έκρηξης αφού κάθε ελπίδα για λειτουργία των θεσμών θα έχει εξαφανιστεί.
Και κάτι πολύ σημαντικό: Στην Ελλάδα πριν από κάθε ανατροπή δεν προηγήθηκε λαϊκή εξέγερση,αλλά κατάρρευση των θεσμών. Πρώτα κατέρρεαν οι θεσμοί, έπειτα ερχόταν η εξέγερση.
Ο τελευταίος θεσμός που στέκεται όρθιος, είναι εισαγγελείς σαν τον Πεπόνη. Προσοχή, δεν λέμε για “λειτουργούς” που με πολιτικές εντολές φυγαδεύουν Κυριακίδηδες οι οποίοι με την σειρά τους κανουν πλιάτσικο σε λογαριασμούς που θα έπρεπε να είναι δεσμευμένοι υπέρ δημοσίου. Μιλάμε για τον Πεπόνη.
Εάν “πέσει” ο Πεπόνης, τότε θα δείτε τι εστι Κολοκοτρώνης. Ο “αστός”, νοικοκύρης, τίμιος και πατριώτης που θα εξεγερθεί.
…και θα στείλει στο διάολο δοσίλογους και ινστρούχτορες της προβατοποιημένης αντίδρασης.
Κανονίστε την πορεία σας.
