Είναι κάτι σοβαρότερο από το προσωπικό exit που βιώνουμε καθένας ως άτομο και ως οικογένεια;
Σοβαρότερο από το κοινωνικό, εργασιακό, ανθρωπιστικό exit που έχει εγκατασταθεί στην χώρα τα τελευταία χρόνια και απορροφά όχι χρήμα και περιουσίες,
..αλλά ανθρώπινες ζωές, την νεολαία στην μετανάστευση, την ορφάνια των γονιών χωρίς τα παιδιά τους, την ληστεία της μικρής καθημερινής ευτυχίας, το χαμόγελο γύρω απ’ το λιτό (έτσι κι αλλιώς κύριε υπουργέ) τραπέζι, την απελπισία του παππού που με άλλη υπόσχεση από το κράτος δούλεψε (δεν έκλεψε) τόσα χρόνια και άλλα βλέπει να του παρέχονται (από συντάξεις μέχρι ασφαλιστικές καλύψεις και πρόσβαση στην Υγεία),
..τον κόπο και μόχθο του μικρού και μεσαίου επιχειρηματία που βλέπει το όνειρο της ζωής και το μέσον επιβίωσής του να κλείνει,
..αφού δεν λέγεται εθνικός προμηθευτής, εργολάβος και καναλάρχης, και άρα δεν μπορεί να έχει πρόσβαση βοήθειας στις συστημικές τράπεζες,
..όχι για θαλασσοδάνεια όπως οι παραπάνω απατεώνες, αλλά για μικρό δανεισμό, ανάσα ζωής, της χειμαζόμενης εξ αιτίας των διαπλεκόμενων, οικονομίας;
Όλοι εμείς που βιώνουμε καθημερινά όλα αυτά τα exit, τί ακριβώς να φοβηθούμε;
Αυτοί να φοβούνται και να τρέμουν!
Αυτοί θα χάσουν.
Εμπρός σκοτώστε την χήνα που σας κάνει τα χρυσά αυγά!
Διώξτε την αγελάδα που αρμέγετε!
ΕΤΣΙ ΑΚΡΙΒΩΣ ΜΑΣ ΦΟΒΕΡΙΖΑΤΕ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ, και τα αποτελέσματα τώρα τα λούζεστε!
Εμπρός! Φοβερίστε μας!
Στον τάφο που βιώνουμε, ο,τιδήποτε άλλο, για μας είναι σωτηρία!
Μαζί θα σας πάρουμε, και στα κορμιά σας πάνω θα σκαρφαλώσουμε για να πάρουμε αέρα!
Εμπρός λοιπόν! GREXIT!
ΑΝ ΣΑΣ ΒΑΣΤΑΕΙ!..
