Ο ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΣ διακρίνεται σε δύο είδη.
Α) Στον αμυντικό εθνικισμό…
(πραγματική προστασία του έθνους από εξωτερικές επιβουλές). Εδώ εντάσσεται κυρίως και ο πατριωτισμός, ο οποίος είναι αγάπη προς την πατρίδα και υπεράσπισή της, χωρίς όμως μίσος προς άλλα έθνη.
Β) Στον επιθετικό διεθνισμό (σωβινισμό, ιμπεριαλισμό, αποικιοκρατία κ.λ.π.). Οι επιθετικοί εθνικιστές (συνήθως και ρατσιστές), στρατοκράτες ή οικονομικοί αποικιοκράτες, πολλές φορές παριστάνουν τους αμυντικούς εθνικιστές, στοχοποιώντας ένα άλλο έθνος (π.χ. εβραίων) ως επιτιθέμενο εναντίον του δικού τους έθνους.
Ο ΔΙΕΘΝΙΣΜΟΣ είναι η άποψη εκείνη που δεν αρνείται το έθνος, αλλά θέλει τη διεθνή ειρήνη και τη διεθνή συνεργασία και αλληλοσεβασμό ανεξάρτητων και ισότιμων εθνών. Οι αγνοί διεθνιστές όμως, λογικά μετατρέπονται σε αμυντικούς εθνικιστές όταν το έθνος τους δεχθεί αναίτια επίθεση από άλλο έθνος. Σε αντίθετη περίπτωση είναι κρυπτόμενοι εθνομηδενιστές.
Ο ΕΘΝΟΜΗΔΕΝΙΣΜΟΣ στέφεται εναντίον της ιδέας του έθνους.
Μπροστά στο πάθος τους και το μίσος εναντίον του δικού τους έθνους, που θεωρούν ότι τους πνίγει ψυχολογικά και ότι είναι εμπόδιο για τη διάλυση της ιδέας του έθνους γενικά, οι εθνομηδενιστές φτάνουν στο σημείο να γίνουν όργανα (χρηματοδοτούμενα ή μη) του επιθετικού εθνικισμού άλλων εθνών. Κάποιοι αρνούνται για παράδειγμα τη γενοκτονία των Ελλήνων, ενώ αναγνωρίζουν την γενοκτονία των Εβραίων κ.λ.π. Βλέπουν τις τούρκικες σφαγές ως επίθεση φιλίας κ.λ.π. Στρέφονται εναντίον του ελληνικού έθνους, ενώ στηρίζουν τον επιθετικό εθνικισμό των αμερικανών, των γερμανών, των τούρκων, των σκοπιανών, των αλβανών κ.λ.π.
Με βάση την πιο πάνω διάκριση, σκέψου, αφενός που ακριβώς κατατάσσεις τον εαυτό σου, αφετέρου που κατατάσσεις όλους εκείνους που χρησιμοποιούν, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο με την έννοια του έθνους;
