Μιλάμε για την απόλυτη κατάντια.
Όχι του έθνους, του κράτους, του λαού, κλπ
Αυτή είναι δεδομένη, λόγω της οικονομικής κρίσης, της ύφεσης, της λιτότητας, και των σκληρών
μέτρων.
Και εν πάση περιπτώσει, η Ελλάδα ξέρει καλά από κρίσεις και περιόδους ανέχειας, όπως ξέρει πολύ καλά να επανέρχεται, αφού μόνο για λίγο καιρό ξαποσταίνει, κλπ.
Δεν αναφέρομαι λοιπόν σε αυτήν την κατάντια, αλλά στην άλλη.
Εκείνη των ειδώλων!
Των λαϊκών ινδαλμάτων, που επί δυο δεκαετίες τώρα, λόγω της εγγενούς έλλειψης παιδείας, λόγω των ιδιωτικών τηλεοπτικών καναλιών, και κυρίως λόγω της στρεβλής οικονομικής ευμάρειας, ζούσαν στον αφρό…
Πουλώντας φύκια για μεταξωτές κορδέλες, και θεοποιούμενοι από ένα παντελώς απαίδευτο και ζαλισμένο κοινό.
Ένα κοινό που μαζεύονταν κατά χιλιάδες, έξω από το σπίτι του Big Brother, η του Bar, σεληνιαζόμενο, και ωρυόμενο, προκειμένου να δει από κοντά και να χειροκροτήσει τον … Τσάκα, τον Πρόδρομο, την Καλομοίρα, τον Νίνο, και άλλα παρόμοια τίποτα, που μόλις χθες, δεν τα ήξερε ούτε ο περιπτεράς της γειτονιάς τους!
Που ελέω όμως των τηλεοπτικών καμερών και προβολέων, βαπτίστηκαν ινδάλματα εν μια νυκτί!
Μιλάω ακόμη και για τους ηθοποιούς υψηλού βεληνεκούς (π.χ. Ντενίση, Γκλέτσος, Παπακαλιάτης, κλπ), που οπουδήποτε αλλού στον πολιτισμένο κόσμο θα προκαλούσαν χαχανητά, αλλά εδώ εις την βαλκανικήν χερσόνησον, γέμιζαν θέατρα, και έκτισαν καριέρες!
Και τι καριέρες;
Συναγελαζόμενοι με τις ελίτ, κυκλοφορώντας με κότερα και με ελικόπτερα, με σωματοφύλακες, συνδαιτυμόνες εφοπλιστών, πολιτικών και διανοουμένων, και καλεσμένοι σε κοσμικά σαλόνια αλλά και τηλεοπτικές εκπομπές για να εκφέρουν την άποψή τους επί παντός επιστητού.
Άνθρωποι που μέχρι πρότινος ήταν απλοί θερμο-υδραυλικοί, βοηθοί ψυκτικοί, ή και κοπτοραπτούδες και κορδελιάστρες.
Οι περισσότεροι εκ των οποίων δεν πήγαν καν φαντάροι, δηλώνοντας ψυχασθενείς!
Και από κάτω ο «σοφός» λαός, που στην ουσία δεν είναι άλλος από την Σούλα, τον Μήτσο (εμένα και εσάς) να τους κοιτάζει όλος θαυμασμό, και να κρέμεται από τα χείλη τους για την επόμενη …. παπάρα.
Μιλάω για όλα εκείνα τα χρυσά λαρύγγια (π.χ. Ρέμος, Ρόκος, Γονίδης, Τσαλίκης, Νίνο, κλπ) που γέμιζαν τα σκυλάδικα με λιγωμένες υπάρξεις και βαρύμαγκες νεοέλληνες, που ξορκίζανε τα ντέρτια τους πίνοντας ξύδια, και πετώντας ο ένας στον άλλο μαραμένα γαρίφαλα και γαρδένιες, υποκρινόμενοι (στους εαυτούς τους) ότι ζουν το όνειρο.
Καλλιτέχνες μεγέθους δηλαδή, που τρώνε «είδη υγιεινής», που βλέπουν τον Ειρηνικό από το μπαλκόνι τους στην … Κινέτα, ή περιμένουν τους Ελ για να μας σώσουν, κατακεραυνώνοντας το σάπιο πολιτικό σύστημα που τα αρπάζει από παντού, και που το μόνο που κάνει είναι να υπηρετεί την διεθνή μασονία, και την λέσχη … μπόντιμπιλντερ (sic).
Καλλιτέχνες που κάνουν διεθνή καριέρα (στα σκυλάδικα της απανταχού ομογένειας μας), και που ντύνονται με την τελευταία λέξη της μόδας (αφήνοντας φέσια παντού), απολαμβάνοντας το κύρος που «δικαιούνται», αφού στην Ελλάδα η έννοια κουλτούρα, ποιότητα, και πολιτισμός διώκονται μετά μανίας.
Χρειάστηκε να επέλθει λοιπόν η κρίση, που όλα τα συμπαρασύρει και τα φέρνει στα ίσα τους, για να δούμε το πόσο πραγματικά αξίζουν όλοι αυτοί οι τενεκεδένιοι ήρωες.
Έτσι, αγοράζοντας το ΘΕΜΑ, με μόλις €2 παρακαλώ, έχεις έκπτωση από €60 έως και €85 για να παρακολουθήσεις τα χρυσά σχήματα των Ρουβά, Αντύπα, Βανδή, Βίσσυ, και όλων αυτών που άλλοτε πνίγονταν στο (μαύρο) χρήμα, παρουσιάζοντας το φαντασμαγορικό πρόγραμμά τους.
Αρκεί να παρουσιάσεις το κουπόνι(!) στον μετρ του μαγαζιού, όταν θα σου φέρει την λυπητερή….
Τι κατάντια;
Εγώ στην θέση αυτών των υπέρλαμπρων αστεριών, αυτών των καλλιτεχνών που δίνουν την ψυχή τους (και αυτό φαίνεται προς τα έξω) θα ντρεπόμουν πραγματικά.
Θα αποσυρόμουν διακριτικά, και θα ασχολούμουν με τον εαυτό μου, διαβάζοντας λογοτεχνία στυλ Ιούδα που φιλά υπέροχα, ή εντρυφώντας στις βαθιές φιλοσοφικές θεωρίες της ομάδας Ε, και του Ντάφυ Ντακ.
Δεν θα καταδεχόμουν όμως να επιδείξω το πηγαίο μου ταλέντο στους ιθαγενείς από κάτω, που έρχονται να με δουν, με το κουπόνι στη τσέπη…
Θα ντρεπόμουν…
Strange Attractor
