Γράφει ο Παναγιώτης Καρδαμίτσης
Παραμονές Χριστουγέννων και ο Ελληνκός λαός κατηφής, ανασφαλής, αποκαμωμένος από την τριετή οικονομική ανέχεια γονατίζει απελπισμένος. Αυτά τα Χριστούγεννα για το 70% των Ελλήνων
θα είναι πολύ διαφορετικά από όλα όσα εβίωσαν στην ζωή τους. Και οι λίγοι εναπομείναντες υπέργηροι απόμαχοι της ζωής, θα ξαναβιώσουν τα Χριστούγεννα του 1941. Με ανείπωτο πόνο όχι για τον εαυτό τους αλλά για τα παιδιά τους και τα εγγόνια τους τα οποία βλέπουν να υποφέρουν από την οικονομική ανέχεια, την ανεργία, και τον μαρασμό. Αναρωτιούνται τι θα απογίνουν εάν κλείσουν τα μάτια τους, που θα τους αφήσουν. Η τραγικότητα της ανθρώπινης ύπαρξης στο αποκορύφωμά της.
Ένα βουβό κλάμα πλανάται πάνω από την Ελλάδα.
Η χώρα η οποία γέννησε την τραγωδία ως είδος θεατρικής πράξης, τώρα την βιώνει μετουσιωμένη ως πραγματική λειτουργική οντότητα. Εκατομμύρια θεατών στο τεράστιο παγκόσμιο θέατρο παρακολουθούν τους ίδιους τους Έλληνες σε πραγματικό ρόλο των αρχαίων τραγωδών τους, «απελευθερωμένους από την ατομική τους βούληση. Μονάχα στο μέτρο που, κατά την πράξη της καλλιτεχνικής δημιουργίας, το πνεύμα συγχωνεύεται με τον αρχέγονο καλλιτέχνη του σύμπαντος, διαισθάνεται κάτι απ’ αυτό που αποτελεί την αιώνια ουσία της τέχνης. Τότε το πνεύμα γίνεται υποκείμενο και αντικείμενο, ποιητής, ηθοποιός και θεατής μαζί». Νίτσε : (27-32) H γέννηση της τραγωδίας.
Το ανάδελφον Εθνος των Ελλήνων σκυλεύεται από τους ντόπιους και ξένους ακόρεστους δημίους του, τα όρνεα της της κατάρρευσης του νεοκαπιταλισμού, ο οποίος ακολούθησε την κατάρρευση του αποτυχημένου μοντέλου του υπαρκτού σοσιαλισμού. Και τα δύο κοινωνικοοικονομικά μοντέλα αστόχησαν διότι δημιουργήθηκαν και πορεύθηκαν στα πλαίσια τών τεχνοκρατικών αυστηρά κανόνων αγνοώντας τον ανθρωποκεντρικό αναγκαίο πυρήνα, στις σύγχρονες κοινωνίες οι οποίες διαδέχθηκαν τον φεουδαρχισμό και την μετέπειτα αστική μετάλλαξή του.
Η Ελλάδα το κέντρο και δημιουργός του παγκόσμιου διαχρονικού φιλοσοφικού υποβάθρου των κατά καιρούς αναδυόμενων ιδεολογιών εισπράτει την ίδια τήν αδυναμία της, την οποία παρέβλεψε και συγκεκριμένα την εγκατάλειψη της παραγωγής παιδείας πρώτα από όλα για την δική της επιβίωση και κατ’επέκταση της παγκόσμιας καθοδήγησης.
Η ιστορία επιφυλάσσει όμως στην Ελλάδα την μοναδική ευκαιρία να δημιουργήσει μέσα από την τέφρα της, ένα ουσιαστικό καινοτόμο Ελληνοκεντρικό ιδεολογικό βατήρα ο οποίος θα καθοδηγήσει ένα νέο παγκόσμιο ιδεολογικό θεώρημα.
Η δυναμική αντίδραση του λαού μας είναι διττή και επιβεβλημένη.
Το νέο ραντεβού με την ιστορία είναι στα χέρια μας. Ας κατέλθουμε στα βάθη της συνείδησής μας και ας οπλιστούμε με την απαραίτητη τεράστια δύναμη η οποία εξερχόμενη θα περισώσει όχι μόνον τον Ελληνισμό αλλά και θα θέσει τα θεμέλια μιας νέας κοσμοθεωρίας.
Αποτινάσσοντας τα δεσμά και επαναστατώντας στα μνημόνια, το ευρώ, και τα αφεντικά – προστάτες μας θα πετύχουμε όχι μόνον τήν λύτρωση της πατρίδα μας αλλά θα οδηγήσουμε και πολλές άλλες χώρες οι οποίες θα μας ακολουθήσουν. Ας γκρεμίσουμε εμείς το ευρώ, το οποίο γκρέμισε τα όνειρά μας
Απαιτείται η αρχή! Η λαϊκή και καθολική εξέγερση.
Παναγιώτης Καρδαμίτσης
Αθήνα 5/12/2012
