Ομιλία στο “The London Forum” / ΚΟ
Μόνο ένας απόλυτα ανόητος υλιστής πιστεύει ότι η πνευματική υγεία – είτε ενός έθνους, είτε ενός ατόμου – είναι άνευ σημασίας. Αντιθέτως, ωστόσο, οι θρησκευτικοί ηγέτες ενός έθνους πρέπει να αντιμετωπίζουν την πνευματική υγεία του έθνους και την πνευματική υγεία του πληθυσμού ως πράγματα πρωταρχικής σημασίας. Οι θρησκευτικοί ηγέτες δεν πρέπει να είναι ασχολούνται το πώς εξοντώσουν τους λαούς και θα τους αντικαταστήσουν με αλλοδαπούς μιας εντελώς διαφορετικής και εχθρικής θρησκείας – ή μήπως όχι;
Γιατί βλέπουμε τις κατεστημένες Χριστιανικές Εκκλησίες να επιζητούν να σβήσουν τον Χριστιανισμό από τη Δυτική Ευρώπη και τις περισσότερες άλλες χώρες που ιδρύθηκαν από Ευρωπαίους, από αυτό που παραδοσιακά αναφέρεται ως Χριστιανοσύνη; Γιατί οι κατεστημένες Χριστιανικές Εκκλησίες σε αυτά τα μέρη του κόσμου μοιάζουν τόσο πολύ να μισούν τους χριστιανούς και να θέλουν να τους μειώσουν δημογραφικά;
Γιατί οι ηγέτες του οργανωμένου χριστιανισμού είναι τόσο πρόθυμοι να αφαιρέσουν τη θρησκευτικότητα και την πνευματικότητα από τον Χριστιανισμό; Έτσι ώστε να αποϊεροποιηθεί η θρησκεία που υποτίθεται ότι υπηρετούν; Γιατί ο σύγχρονος Χριστιανισμός δεν είναι τίποτα άλλο από ένα είδος παράξενης λίμπεραλ σέκτας θανάτου που πρόκειται να αυτοκαταστραφεί; Θα μπορούσε ένας χριστιανός πριν από έστω 200 χρόνια να αναγνωρίσει το σημερινό θρησκευτικό σύστημα ότι είναι Χριστιανισμός; Θα μπορούσε κανείς πριν από 100 χρόνια, ή ακόμα και πριν από 50 χρόνια; Στη δεκαετία του 1960 είδαμε την αρχή των τρομερών αλλαγών.
Ο Ρωμαιοκαθολικισμός υιοθέτησε το Βατικανό Β΄ (Vatican II) και άλλους δηλητηριώδεις εκσυγχρονισμούς που σήμαιναν ότι έθαψαν την παραδοσιακή τους λατινική λειτουργία και τις προσευχές, που είχαν διατηρηθεί για σχεδόν χίλια χρόνια. Στη συνέχεια προχώρησαν στο να σπάσουν τους βωμούς έτσι ώστε ο ιερέας, αντί να αντικρίζει τον Θεό, γυρίζει την πλάτη του στο Θεό και βλέπει το εκκλησίασμα σαν να είναι κάποιο είδος σερβιτόρου σε μαγαζί fish & chip.
Η Εκκλησία της Αγγλίας, όχι μόνο θεώρησε ξεπερασμένη την έκδοση της Βίβλου του Βασιλέως Ιακώβου, αλλά ξεφορτώθηκε και το Βιβλίο των Κοινών Προσευχών (που χρησιμοποιούνταν από το 1611 και το 1662 αντίστοιχα) και υιοθέτησε ένα συνεχώς μεταβαλλόμενο προσευχητάρι, όλο και πιο ανόητο και όλο και πιο βαρετές και παιδικές μεταφράσεις της Αγίας Γραφής. Παρόμοια καταστροφή έχει συμβεί σε όλα τα χριστιανικά δόγματα, αλλά το αποτέλεσμα σε όλα είναι το ίδιο – μια δραστική πτώση του αριθμού εκείνων που παρακολουθούν την εκκλησία. Και οι ιεραρχίες των εκκλησιών εξακολουθούν να επιδιώκουν περισσότερους εκσυγχρονισμούς (π.χ. γυναίκες βικάριους, γυναίκες επισκόπους, «γάμους» ομοφυλόφιλων, ομοφυλόφιλους ιερείς, ‘τρανς’ ιερείς κλπ.), κάτι που προβλέπεται να φέρει περαιτέρω πτώσεις στους εκκλησιαζόμενους και στον αριθμό των ατόμων που επιθυμούν να εισέλθουν στην ιεροσύνη.
Σε έναν αυξανόμενο αριθμό εκκλησιών σε ολόκληρο τον κόσμο, η θρησκευτική μουσική, η λειτουργία και τα κηρύγματα μοιάζουν τώρα με κάτι που θα ακούγατε στην πρώτη χρονιά ενός νηπιαγωγείου. Κάθε χρόνο βλέπουμε όλο και περισσότερες καινοτομίες που υποτίθεται ότι έχουν σχεδιαστεί για να εμποδίσουν την πτώση της συμμετοχής στην εκκλησία, και κάθε μία από αυτές τις καινοτομίες αντιμετωπίζεται με μια περαιτέρω πτώση των συμμετεχόντων. Οι αξιοσέβαστες παλιές εκκλησίες που έχουν σταθεί από τον Μεσαίωνα έκλεισαν και δημιουργήθηκαν νέα σούπερ αστραφτερά αλουμινένια οικοδομήματα για να τις αντικαταστήσουν.
Καθώς δεν τους αρκούσε η καταστροφή του χριστιανισμού, οι εκκλησιαστικές αρχές παγκοσμίως έχουν αγκαλιάσει πλέον την προώθηση της γενοκτονίας των λευκών και την ενθάρρυνση της προώθησης κάθε άλλης θρησκείας εκτός του Χριστιανισμού. Ο σύγχρονος οργανωμένος χριστιανισμός είναι τώρα στην πρώτη γραμμή της ενθάρρυνσης εκατομμυρίων μη λευκών, μουσουλμάνων και άλλων μη Χριστιανών να έρθουν και να αποικίσουν τα λευκά έθνη.
Οι εισβολές που επιχείρησαν να καταστρέψουν την Ευρώπη και τον χριστιανισμό του παρελθόντος (οι ορδές των Μογγόλων, οι Τάταροι, οι Οθωμανοί, οι Μαυριτανοί, κλπ.), μοιάζουν ασήμαντες σε σύγκριση με τους αριθμούς που εισβάλλουν τώρα στην επικράτειά μας. Ο Tomislav Sunic, αξιοσέβαστος συγγραφέας, Κροάτης διπλωμάτης και ακαδημαϊκός που ζει μόνιμα στην ΗΠΑ, του οποίου οι συγγενείς και οι πρόγονοι έχουν υποφέρει τόσο από τις τυραννίες της οθωμανικής και κομμουνιστικής κυριαρχίας, μοιράζεται τις ιδέες του για το γιατί συμβαίνει αυτό και τι μπορούμε να κάνουμε για να σωθεί η κατάσταση. Ο πατέρας του Sunic, καθολικός δικηγόρος υπήρξε κρατούμενος από το κομμουνιστικό καθεστώς για λόγους “συνείδησης”. [Άλλα άρθρα του Sunic εδώ κι εδώ]
ΚΟ
kokkinosouranos
