Το Λιμενικό στην Κάλυμνο ειδοποιήθηκε με τηλεφώνημα αγνώστου ότι στην δυτική Ίμια αποβιβάστηκε ομάδα “λαθρομεταναστών” και όταν έφτασε διαπίστωσε ότι ήταν ήδη εκεί δύο σκάφη της τουρκικής ακτοφυλακής
Υποτίθεται ότι ο λαός είναι κυρίαρχος και με αυτό ως δεδομένο οι εκπρόσωποί του οφείλουν να του αποκαλύπτουν πλήρως την αλήθεια, εφ’ όλων των θεμάτων. Για να έχει και την δυνατότητα, πλην των άλλων, να κρίνει ορθώς τις πράξεις και παραλείψεις αυτών στους οποίους εμπιστεύεται το μέλλον του.
Στο ζήτημα της κρίσης των Ιμίων μόνον ψεύδη εκφέρονται από επίσημα χείλη, παραπλανώντας ανερυθρίαστα τον λαό (τον… κυρίαρχο). Κι επειδή, όπως λέγει ο λαός, «τα ψέματα έχουν κοντά ποδάρια», και η αποκάλυψη της αλήθειας σ’ αυτό και άλλα ζητήματα θα συμβεί κάποτε, αλίμονο στους επιλήσμονες του χρέους τους (υπό την προϋπόθεση φυσικά στην Αρχή να βρεθούν κυβερνήτες και όχι εντεταλμένοι διαχειριστές).
Είναι εκπληκτικό αυτό που συνέβη προχθές στα Ίμια, και το οποίο φρόντισαν να κρύψουν επιμελώς. Είχε κάνει αναφορά το onalert (ιστοσελίδα ασχολούμενη με στρατιωτικά θέματα), αλλά ήταν δύσκολο να γίνει πιστευτό, έως ότου ήρθε η επιβεβαίωση.
Με τηλεφώνημα αγνώστου (;) ειδοποιήθηκε το Λιμενικό στην Κάλυμνο, ότι στην δυτική Ίμια αποβιβάστηκε ομάδα “λαθρομεταναστών”. Δόθηκε εντολή για άμεσο απόπλου σκαφών, αλλά δεν έγινε καμία ενημέρωση στο Πολεμικό Ναυτικό, το οποίο θα είχε προφανώς την δυνατότητα να φθάσει γρηγορότερα στα Ίμια.
Όταν τα σκάφη του Λιμενικού έφθασαν στα Ίμια διαπίστωσαν ότι είχαν ήδη ήσαν εκεί δύο σκάφη της τουρκικής ακτοφυλακής. Το ένα παρεμπόδισε την προσπάθειά των Ελλήνων να προσεγγίσουν τα Ίμια και στο δεύτερο επιβιβάστηκαν αστραπιαία αυτοί που είχαν ανεβεί στην βραχονησίδα. Συνεπώς κανείς από την ελληνική πλευρά δεν μπορεί να έχει άποψη για το ποιοι ακριβώς ήσαν οι “λαθρομετανάστες”.
Το όλο σκηνικό θυμίζει τουρκικό σενάριο για να αντιληφθούν την ελληνική αντίδραση. Το Λιμενικό μπορεί να αντέδρασε πράγματι γρήγορα σε ό,τι αφορά την κινητοποίηση των δικών του μέσων, αλλά θα πρέπει να γίνει κατανοητό ότι δεν μπορεί να τα κάνει όλα μόνο του. Η συνεργασία με το ΠΝ πρέπει να είναι άμεση σε τέτοιες περιπτώσεις.
Η λογική ότι στην περιοχή των Ιμίων και γενικά όπου εμφανίζεται η τουρκική ακτοφυλακή δεν “βγαίνει μπροστά” το ΠΝ για να μην δοθεί η εντύπωση της κλιμάκωσης από την ελληνική πλευρά, δεν σημαίνει ότι σε περιπτώσεις όπως αυτή των Ιμίων δεν πρέπει να υπάρχει η εμπλοκή του. Και τούτο διότι, οι Τούρκοι -που θα επαναλάβουν παρόμοια ενέργεια- έχουν την δυνατότητα να βαδίζουν επί των Ιμίων ανεμπόδιστοι, ενώ απαγορεύεται το αυτό σε οιονδήποτε Έλληνα.
Φαίνεται λοιπόν, πως η υπόθεση των Ιμίων είναι αρκετά σκοτεινή, και ψεύδονται όλοι όσοι επιμένουν πως δεν αμφισβητείται η ελληνικότητά τους. Άλλωστε, αυτό γράφουν και τα σχολικά βιβλία της Ιστορίας της Γ΄ Γυμνασίου. Ότι «τα Ίμια διεκδικούν Ελλάδα και Τουρκία» (!)
Και παρ’ όλο που το αρμόδιο Υπουργείο διαβεβαίωσε πως θα διορθώσει το “λάθος”, αυτό παρέμεινε και με την παρούσα εκτύπωση. Ούτε γίνεται αναφορά στην απώλεια τριών αξιωματικών του Πολεμικού Ναυτικού μας. Στην ενότητα 58 (σελίδα 163) με τίτλο: “Η Ελλάδα στη μεταψυχροπολεμική εποχή (1989-2001) ” αναφέρεται:
«Την ίδια εποχή, με αφορμή τη διεκδίκηση της βραχονησίδας Ίμια, στα Δωδεκάνησα, ξέσπασε κρίση στις ελληνοτουρκικές σχέσεις που αποκλιμακώθηκε με αμοιβαίες υποχωρήσεις (1996)». Μετά τον θόρυβο, απεστάλη διευκρινιστική εγκύκλιος προς τους εκπαιδευτικούς συστήνοντάς τους να προσθέσουν ότι «η διεκδίκηση της Βραχονησίδας Ίμια έγινε από την Τουρκία», αλλά όπως είπαμε το βιβλίο ξανατυπώθηκε με το ίδιο “λάθος”.
Τα δύο συγκυβερνώντα κόμματα έχουν αποφασίσει ότι τα Ίμια αποτελούν γκρίζα ζώνη. Δυστυχώς, οι απόψεις της Αξιωματικής αντιπολίτευσης, εκφραζόμενες από στέλεχός του -το οποίο δεν απέπεμψε αυθημερόν- είναι οι παρακάτω, με κείμενο του κ. Νάσου Θεοδωρίδη, γνωστού στελέχους του ΣΥΡΙΖΑ, που έγραψε στις 31 Ιανουαρίου, με αφορμή την επέτειο της κρίσης στα Ίμια:
«Με αφορμή την επέτειο των “Ιμίων” (κατ’ εμέ Καρντάκ, διότι η παραχώρηση των Δωδεκανήσων από Ιταλία προς Ελλάδα περιελάμβανε μόνο τις παρακείμενες προς αυτά βραχονησίδες, ενώ οι συγκεκριμένες είναι σαφώς πιο κοντά στην Τουρκία παρά στην Κάλυμνο) αξίζει να τονιστεί ότι η πιο ευφυής επινόηση του ελληνικού καπιταλισμού για την απόσπαση της συναίνεσης των καταπιεζομένων μαζών είναι η επίσημη κρατική προπαγάνδα περί δήθεν ύπαρξης «εθνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων», σύμφωνα με την οποία αθροίζονται ως τάχα ευρισκόμενοι στην ίδια όχθη οι εργοδότες και οι εργαζόμενοι της Ελλάδας, κατά σχηματική και αφελή αντιπαράθεση προς τους αντίστοιχους της Τουρκίας… Όμως κάτι τέτοιο καταντάει γελοίο».
