Αβραμόπουλος και Βενιζέλος είδαν τον Ερντογάν μ΄ αυτή τη λογική, το Ανώτατο Συμβούλιο Συνεργασίας Ελλάδας Τουρκίας γίνεται άρον άρον ως …μέσο εξευμενισμού.Μεγαλύτερη γκάφα απ΄ αυτό το Ανώτατο Συμβούλιο Συνεργασίας τώρα δεν μπορούσε να κάνει η κυβέρνηση.
Σε απάντηση η Τουρκία βγάζει σχεδόν όλο το στόλο της στο Αιγαίο, αναγκάζοντας τον Ελληνικό Στόλο να κινηθεί κι αυτός. Ο “μπαγασάκος” Νταβούτογλου ζητά να ανηφορίσει στην Θράκη μαζί με 10 υπουργούς του σε μια επίδειξη δύναμης στην περιοχή κι έχοντας προφανή στόχο να ενδυναμώσει τις ακραίες δυνάμεις που δρουν χρόνια τώρα με την καθοδήγηση και την υποστήριξη του προξενείου της Κομοτηνής.
Όλα αυτά την ώρα που για μια ακόμη φορά η Ελλάδα βρίσκεται στην γωνία για τα οικονομικά της και η “διαπραγμάτευση” με την τρόϊκα παρουσιάζεται περίπου ως “μάχη επιβίωσης”.
Για να είμαστε “καθαροί” σ΄ όσα γράφουμε και λέμε πρέπει να παραδεχτούμε ότι η Τουρκία τραβάει το σχοινί γιατί νοιώθει δυνατή. Πιστεύει ότι μπορεί τώρα να επιβάλλει απόψεις,θέσεις και πάνω απ΄ όλα διεκδικήσεις. Πιστεύει ότι μπορεί να “μας καθήσει στο τραπέζι” με τους δικούς της όρους και διαθέσεις.
Το αίσθημα “ανωτερότητας” της το προσφέραμε εμείς. Η ήττα της άποψης Πάγκαλου “προτιμώ μερικούς καλούς διπλωμάτες από ένα σύνταγμα” είναι καθολική, αλλά δεν έχουμε πια χρόνο για διαπιστώσεις και βαθυστόχαστα συμπεράσματα. Η κατάσταση θα γίνεται όλο και πιο πιεστική .
Τις τελευταίες εβδομάδες έγινε αισθητή η αλλαγή στάσης του συνόλου του πολιτικού μας συστήματος για τον χώρο της Εθνικής Άμυνας. Από τον Τσίπρα του ΣΥΡΙΖΑ που πριν από μερικά χρόνια “έσφυζε” από αντιμιλιταρισμό, μέχρι τον Φώτη Κουβέλη ακόμη και τον Σταύρο Θεοδωράκη από το Ποτάμι, όλοι με τις δηλώσεις του έδειξαν ότι κατάλαβαν πως η αγαπημένη πολιτική τους θέση για “περικοπές στην Άμυνα” ενδέχεται να πληρωθούν πολύ ακριβά. Κι όχι σε χρήμα. Λίγο αργά έγινε η διαπίστωση, αλλά κάλλιο αργά παρά ποτέ.
Έστω και τώρα πρέπει να “συμμαζευτούμε” και να προετοιμαστούμε . Δεν υπάρχει χρόνος. Οι πολιτικές δυνάμεις στον τομέα της Εθνικής Άμυνας θα πρεπει να έχουν μια διαρκή και στενή συνεργασία για να επιλύσουν όσα θέματα πρέπει να επιλυθούν με λύσεις “αστραπή”. Να “λύσουν” τα χέρια Αρχηγών και επιτελών από χρονοβόρες και πολύπλοκες διαδικασίες που εξασφάλισαν τον αφοπλισμό ….μέσω της υποτιθέμενης διαφάνειας! Ακόμη και να ταρακουνήσουν όσους Αρχηγούς έχουν “κρυφτεί” στον “λαβύρινθο” των νομικίστικων διαδικασιών . Όχι ΔΕΝ μιλάμε για νέες αγορές,όπως πολλοί καχύποπτοι θα σπεύσουν να υποστηρίξουν. Μιλάμε για “ανασυγκρότηση αστραπή” όπου μπορεί να γίνει με στόχο να διαψευστεί στην πράξη η “αίσθηση υπεροχής” που έχει η Τουρκία. Την οποία κακώς έχει…
Πέρα απ΄ όλα αυτά θα πρέπει να καταλάβουμε -και πρώτα απ΄ όλα οι πολιτικοί μας- ότι η Ελλάδα δεν είναι μόνη στην περιοχή. Οι συμμαχίες που έχουμε πιστεύουμε ότι δεν έχουν αξιοποιηθεί όσο πρέπει. Μια ολόκληρη εβδομάδα ήταν ο Α/ΓΕΝ στο Ισραήλ και ακολουθεί ο Α/ΓΕΑ ,μαζί με μαχητικά F 16. Οι σχέσεις μας με την Αίγυπτο εξαιρετικές πλέον. Δεν έχουμε “κεφαλοποιήσει” τίποτα απ΄ όλα αυτά και συμπεριφερόμαστε μάλλον φοβικά. Ίσως επειδή δεν έχουμε ακόμη αποφασίσει τι θέλουμε και πως μπορούμε να το πετύχουμε. Δυνατότητες υπάρχουν. Αλλά πρέπει να τις “κυνηγήσουμε”.
Απέναντί μας είναι μια χώρα που έχει καταφέρει να διαταράξει τις σχέσεις της με τον περίγυρό της και να έχει ψυχρές σχέσεις με την αμερικανική υπερδύναμη. Ακόμη και στον μουσουλμανικό κόσμο η Τουρκία δεν τα πάει καλά. Η “συνάντησή” της με την Ρωσία του Πούτιν είναι ένα “αναγκαίο συναπάντημα” και για την Μόσχα και για την Άγκυρα . Και πάντως σ΄ αυτή τη φάση είναι ακόμη πολύ νωρίς για να αποδόσει οτιδήποτε. Η μεγάλη μας διαφορά όπως έχουμε ξαναγράψει είναι ότι αυτή η μοναχική Τουρκία δεν κλείνεται στο καβούκι της αλλά βγαίνει μπροστά,διεκδικεί και απαιτεί. Μόνο εκεί υπερέχει σήμερα η Τουρκία κι ας ελπίσουμε ότι δεν θα αποδειχτεί αρκετό για να πάθουμε και εθνική ζημιά.
