© AFP 2018/Μπουλέντ Kilic Μαχητής της Συριακής αντιπολίτευσης φωτογραφίζει την φάλαγγα των Τούρκων στρατιωτών περίπου στα Συριακά σύνορα. Φωτογραφία αρχείου
RIA Novosti, 25/01/2018 Gevorg Mirzayan, Αναπληρωτής Καθηγητής του Τμήματος Πολιτικής Επιστήμης του Πανεπιστημίου Οικονομικών υπό την κυβέρνηση της Ρωσικής Ομοσπονδίας, για το RIA Novosti
Η Τουρκία συνεχίζει τις στρατιωτικές επιχειρήσεις στο κουρδικό καντόνι της Afrin. Και ακόμα δεν βλέπει το νόημα να τελειώσει. Η επιχείρηση «Olive Branch- κλάδος ελιάς » (το αστείο με τους Τούρκους), η οποία ξεκίνησε στις 20 Ιανουαρίου τη στιγμή αυτή έχει μεγάλη επιτυχία. Και από όλες τις απόψεις – από στρατιωτική , από εσωτερική πολιτική και από την διπλωματική πλευρά.
Έτσι, ο Τουρκικός στρατός και η «βορά των κανονιών» στο πρόσωπο των φιλο-Τούρκων μαχητικών ομάδων της Συρίας τσιμπάει με επιτυχία στην Afrin σε μια σειρά από τομείς (υπενθυμίζεται ότι η κουρδική περιοχή σχεδόν περιβάλλεται από τις κτήσεις των Τουρκικών και Συριακών εδαφών που ελέγχονται από την Άγκυρα). Προωθείται σταδιακά – στην περιοχή Afrin που είναι ορεινή μη έχοντας την ευκολία να επιτεθεί και ο Ερντογάν δεν χρειάζεται επιπλέον απώλειες (φυσικά, μόνο μεταξύ του Τουρκικού στρατού).
Ως εκ τούτου, ο Πρόεδρος δεν πρόκειται να θέσει προσωρινούς περιορισμούς. «Αυτοί (οι Αμερικανοί -. ..) θέλουν να καθορίσει το χρονοδιάγραμμα της επέμβασης του. Και τι συμβαίνει με την επέμβαση σας στο Αφγανιστάν έχει ήδη ολοκληρωθεί ή στο Ιράκ.;» – ερωτά ο Ερντογάν.
Ο ίδιος γνωρίζει πολύ καλά ότι με μια τέτοια στρατηγική «πολέμου φθοράς» η Τουρκία θα κερδίσει για ένα σαφές πλεονέκτημα – αποκομμένοι από τον υπόλοιπο κόσμο οι Κούρδοι της Afrin έχουν περιορισμένα στρατιωτικά αποθεματικά και αποθεματικά κινητοποίησης. Φυσικά, οι Κούρδοι από άλλες περιοχές της Συρίας, ακόμη και το Ιράκ από την κάμερα είναι πρόθυμοι να βοηθήσουν τους αδελφούς στην Afrin , αλλά αυτοί θα πρέπει να περάσουν μέσα από τα εδάφη που ελέγχονται από τον Άσαντ. Και προφανώς, οι Σύριοι δεν τους επιτρέπουν, εκπληρώνοντας έτσι το μέρος των συμφωνιών που επετεύχθησαν μεταξύ αυτών, της Τουρκίας, της Ρωσίας και του Ιράν πριν από αυτή την επιχείρηση.
Από εσωτερική πολιτική άποψη, ο Ερντογάν τα πηγαίνει πολύ καλά – η Τουρκική κοινωνία στο σύνολό της στηρίζει τον “κλάδο ελιάς”. “Δεν υπάρχει άλλος τρόπος για να απαλλάξουμε τα σύνορά μας από τους τρομοκράτες: οι εταίροι των Ηνωμένων Πολιτειών πρέπει να ξεριζωθούν από εκεί”, δήλωσε ο εθνικιστής ηγέτης Devlet Bahceli. Ακόμα και οι ιδεολογικοί αντίπαλοι του Ερντογάν από τους Ρεπουμπλικάνους θεωρούν το κουρδικό ζήτημα τόσο επικίνδυνο που υποστηρίζουν τη στρατιωτική του λύση. “Είμαστε απόλυτα σίγουροι για τον γενναίο στρατό μας και υποστηρίζουμε πλήρως την επιχείρηση”, δήλωσε ο Ρεμπερτάνος ηγέτης Kemal Kılıçdaroglu. “Ανησυχούμε για την ασφάλεια των συνόρων μας. Καμία χώρα του κόσμου δεν θέλει κοντά στα σύνορα της να είναι μια τρομοκρατική οργάνωση.
«Αντιδρούν μόνο οι σύντροφοι του Δημοκρατικού κόμματος της Δημοκρατίας των Λαών» που ονομάζει αυτές τις ενέργειες” εισβολή” αλλά ο Ερντογάν τους έδωσε σαφώς να καταλάβουν ότι δεν θα επιτρέψει “την πέμπτη φάλαγγα”για να τον χτυπήσουν από το εσωτερικό,»
Τώρα τους βγάζουμε (του Κούρδους) από τις σπηλιές και δεν θα τους αφήσουμε να βγάλουν τους ανθρώπους στους δρόμους », είπε. – Παρακολουθούνται. Γνωρίζουν ότι αν βγουν στους δρόμους, οι δυνάμεις ασφαλείας θα τους οδηγήσουν στην φυλακή . Δεν θα τους αφήσουμε να κάνουν ό, τι θέλουν. ”
Τουρκία/Χικμέτ Durgun © Σπούτνικ Ο Τουρκικός στρατιωτικός εξοπλισμός που χρησιμοποιείται στην επιχείρηση στην Afrin. Φωτογραφία αρχείου
Τέλος, τα χέρια του Ερντογάν απελευθερώνονται από διπλωματική άποψη. Οι Κούρδοι συγκεντρώνονται σε ολόκληρη την Ευρώπη, αλλά ούτε οι χώρες της ΕΕ ούτε ο υπόλοιπος κόσμος δίνουν οποιαδήποτε αντίσταση στο «Κλαδί Ελιάς». Ναι, η Γαλλία συγκάλεσε το Συμβούλιο Ασφαλείας, αλλά τα σεβαστά μέλη αυτού του οργάνου, μετά από την συζήτηση για την επιχείρηση της Τουρκίας στην Afrin δεν το καταδίκασαν. “Η έκκληση για περιορισμό συζητήθηκε ευρέως κατά τη διάρκεια των συζητήσεων”, ο Μόνιμος Αντιπρόσωπος της Γαλλίας στη Γαλλία Francois Delattres συνόψισε το περιστατικό.
Το αποτέλεσμα είναι ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι χαμένες από όλες τις πλευρές. Πρώτα αψήφησαν τους Τούρκους – στην πραγματικότητα, στην Τουρκία δεν είναι μυστικό ότι μία από τις ωθήσεις της επιχείρησης ήταν η Αμερικανική πρόθεση να οπλίσουν τους Κούρδους και να τους έχουν προγεφύρωμα των Αμερικανών στην περιοχή, με στόχο την αποσταθεροποίηση των γειτονικών περιοχών. «Μόνο ένας ηλίθιος δεν θα καταλάβαινε τον σκοπό αυτού του προδοτικού σχεδίου – για την Τουρκία, – δήλωσε ο Ερντογάν. Αυτοί (οι Αμερικανοί – .. Ed.) αρνήθηκαν να μας πουλήσουν όπλα με χρήματα , αλλά τα έδωσαν σε μια τρομοκρατική οργάνωση δωρεάν και πώς στη συνέχεια μπορούμε να θεωρούμαστε στρατηγικοί εταίροι ; Πως μπορούμε να θεωρούμαστε στρατηγικοί σύμμαχοι;
Τότε ο Ερντογάν απάντησε με αποφασιστικότητα σε αυτή την πρόκληση και δεν απάντησε μόνος του.
Οι ενέργειες των ΗΠΑ στην πραγματικότητα αφαίρεσαν το προηγούμενο υπάρχον Βέτο της Ρωσίας. Ο Ερντογάν με απλά λόγια δήλωσε ότι συμφώνησε με τους «Ρώσους φίλους» για τη διεξαγωγή στρατιωτικών επιχειρήσεων. Οι Κούρδοι μπορούν να κατηγορούν τη Μόσχα για προδοσία όσο θέλουν, αλλά η Ρωσία δεν πρόδωσε εκείνους που στηρίχθηκαν σε αυτήν και έλαβαν υπόψη τα συμφέροντά της.
Ο Βλαντιμίρ Πούτιν επανέλαβε πολλές φορές ότι είναι υπέρ της διατήρησης της εδαφικής ακεραιότητας της Συρίας. Όταν οι Κούρδοι υπέγραφαν το σχέδιο των «δυνάμεων ασφαλείας» με τις ΗΠΑ, παραβίαζαν αυτή την αρχή – ήταν προφανές ότι θα δημιουργούσαν στην επικράτειά τους το Αμερικανικό προγεφύρωμα ( « το τρομοκρατικό κράτος», όπως αποκάλεσε ο Ερντογάν) που θα ήταν ανεξάρτητο από την Δαμασκό και δεν θα εντασσόταν στη Συρία.
Όταν έγινε σαφές ότι η Τουρκία θέλει να λύσει το πρόβλημα με στρατιωτικά μέσα, το Κρεμλίνο πρότεινε ότι οι Κούρδοι να συμφωνήσουν με ένα φιλικό τρόπο- Δηλαδή, για να μεταφέρουν τη επικράτεια αυτή στον Άσαντ.
Έτσι, η Τουρκία θα ήταν ευτυχισμένη και οι Κούρδοι θα ήταν ασφαλείς. Ωστόσο, οι τελευταίοι αρνήθηκαν – προφανώς υπερεκτιμώντας (και πάλι) την ετοιμότητα των ΗΠΑ να τους υπερασπιστούν. Και στη συνέχεια η Μόσχα πλένει τα χέρια της, επιτρέποντας στην Τουρκία να αποφασίσει γι ‘αυτήν και τη Δαμασκό το κουρδικό πρόβλημα.
Μετά από αυτό (μας περίμενε μια έκπληξη!), Οι Ηνωμένες Πολιτείες έπλυναν επίσης τα χέρια τους, αρνούμενες να υποστηρίξουν τους συμμάχους τους και να εκπληρώσουν τις στρατιωτικές-πολιτικές υποχρεώσεις τους. Τώρα οι Αμερικανοί προσπαθούν να συμφωνήσουν με τον Ερντογάν. Με βάση την αβέβαιη ερμηνεία των καθηκόντων της Τουρκίας ( «Σκοπός της επιχείρησης είναι η δημιουργία ασφάλειας και σταθερότητας στα σύνορά μας, καταστρέφοντας τους τρομοκράτες <…..> και σώνοντας τους φίλους και τους αδελφούς μας από την καταπίεση και τη σκληρότητα τους», – είπε ο τουρκικό Γενικό Επιτελείο), οι ΗΠΑ προσφέρουν την Άγκυρα να περιορίσει ” το Κλαδί ελιάς “μόνο στην Afrim, χωρίς να προχωρήσει περισσότερο προς τον Manbij.
«Εμείς δεν δίνουμε ιδιαίτερη προσοχή σε αυτή την περιοχή από την άποψη των στρατιωτικών πόρων μας», – δήλωσε ο επικεφαλής της αμερικανικής Κεντρικής Διοίκησης του Υπουργείου Άμυνας, Στρατηγός Joseph Votel.
Η Ουάσιγκτον κατήγγειλε τις δηλώσεις του για «την εκπαίδευση των δυνάμεων ασφαλείας» στο Συριακό Κουρδιστάν , με το στόμα του υπουργού Rex Tillerson προτείνοντας συνομιλίες στην Άγκυρα για το «πώς να σταθεροποιηθεί η κατάσταση και ταυτόχρονα να επιτρέψει στις νόμιμες Τουρκικές να καθησυχάσουν τις ανησυχίες σχετικά με την ασφάλειά τους.»
Ίσως, ακόμη και να παραιτηθεί από τη σύλληψη όλης της Afrin, περιορίζοντάς την μόνο στη δημιουργία μιας «ζώνης ασφαλείας» κατά μήκος των τουρκικών συνόρων.
Ο κ. Bekir Bozdag, Υφυπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας, του απάντησε δημόσια. “Αν θέλουν συνεργασία, είμαστε έτοιμοι γι ‘αυτό.” Ως πρώτο βήμα, μπορούν να σταματήσουν να οπλίζουν τρομοκράτες και να πάρουν τα όπλα που τους έχουν δώσει προηγουμένως “. Αφοπλίστε τους Κούρδους. Οι Αμερικανοί δεν είναι έτοιμοι (και δεν είναι σαφές πώς να το κάνουν φυσικά), έτσι οι πιθανότητες επιτυχίας των διαπραγματεύσεων δεν είναι υψηλές. Τουλάχιστον, όσο η Άγκυρα θα κρατάει ένα παράθυρο ευκαιρίας για την επίλυση του κουρδικού ζητήματος σε όλη τη Συρία, καθώς και την διαβεβαίωση στο γεγονός για οποιαδήποτε σκληρή δράση εναντίον της Τουρκίας (κυρώσεις, την έξοδό της από το ΝΑΤΟ), ΄όπου η Ουάσιγκτον να προχωρήσει δεν είναι έτοιμη.
