Η αγωνία της Τουρκίας ήταν, είναι και θα παραμείνει το 2017 η πιθανότητα δημιουργίας ενός κουρδικού κράτους. Το αμερικανικό think tank Stratfor σε ανάλυσή του αναφέρει ότι η Τουρκία εντός του 2017 θα προσπαθήσει να επεκτείνει την σφαίρα επιρροής της στη βόρεια Συρία και στο Ιράκ, μ΄ ένα μόνο στόχο: να εμποδίσει την Κουρδική επέκταση.
Όπως σημειώνει, στη Συρία η ρωσική παρουσία θα αποτρέψει την Τουρκία να προχωρήσει σε στρατιωτικές επιχειρήσεις νοτιότερα της al Bab.
Η Τουρκία θα στρέψει το ενδιαφέρον της στην Manbij ώστε να αποδυναμώσει την προσπάθεια των Κούρδων να δημιουργήσουν μια υπό τον έλεγχό τους συμπαγή περιοχή.
Η Τουρκία θα ασκήσει πιέσεις και για νά ΄χει μεγαλύτερο ρόλο στις επιχειρήσεις στην Raqqa.
Όμως υπάρχουν ορισμένα μειονεκτήματα με τη στρατηγική της Τουρκίας, που την φέρνει αντιμέτωπη με τις ρωσικές και τις κουρδικές δυνάμεις.
Γι΄ αυτό η Άγκυρα θα επικεντρωθεί στη διατήρηση στενών δεσμών με τη Μόσχα .
Στο Ιράκ, επίσης, η Τουρκία θα επεκτείνει την επιρροή της στο βορρά – κυρίως, στο σημείο όπου ήταν τα σύνορα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας . Όμως κι εδώ έχει προβλήματα. Θα πρέπει να ανταγωνιστεί με το Ιράν για την να καλύψει εκείνη το κενό εξουσίας που άφησε η ήττα του ισλαμικού κράτους στη Μοσούλη. Η Τεχεράνη δεν πρόκειται να δεχτεί να παραχωρήσει αυτή την επιρροή στην Τουρκία.Θα
ενθαρρύνει τους σιίτες της Βαγδάτης για να αντισταθούν στη τουρκική κατοχή.
Από την άλλη το Stratfor εκτιμά ότι η πτώση της Μοσούλης θα διαιρέσει περαιτέρω τους Κούρδους του Ιράκ. Από τη μία πλευρά θα ΄ναι η Τουρκία με το Δημοκρατικό Κόμμα του Κουρδιστάν (KDP) και από την άλλη η Πατριωτική Ένωσης του Κουρδιστάν, που ευθυγραμμίζεται περισσότερο με το Ιράν. Το ζητούμενο πως θα μοιραστεί το πετρέλαιο του Κιρκούκ . Δύσκολη υπόθεση που θα αποτελέσει εμπόδιο στις οποιεσδήποτε προσπάθειες για τη δημιουργία ενός ενιαίου κουρδικού εδάφους.
