Μετά τους σημερινούς χαριεντισμούς και τις λυκοφιλίες του Αλέξη Τσίπρα στη Ρίγα της Λετονίας, αποδεικνύεται, γιατί η υπερεθνική και ντόπια μαφιοκρατία ήθελαν «αριστερή» κυβέρνηση, προκειμένου να ολοκληρώσουν τα απάνθρωπα μέτρα για την προτεκτορατοποίηση της χώρας, τη μαζική εξαθλίωση/δουλοποίηση του Ελληνικού Λαού και την πληθυσμιακή εκκαθάριση.
Τα χθεσινά λόγια του υπέργηρου Μανώλη Γλέζου, που είναι όνειδος και βουκέντρα για τους νεότερους, περιγράφουν με τη λέξη «ασφυξία», εκείνο που σαδιστικά κάνουν οι περίφημοι Εταίροι, υπό τις συνεχείς επιδοκιμασίες των εγχώριων συνεργατών τους. Όπως αναφέρει:
«Είναι σαν να έχουν περάσει μια πλαστική σακούλα στο κεφάλι κάθε πολίτη της χώρας. Καμαρώστε Ευρώπη και θεσμούς! Πιο πολύ θα λυπηθώ αν δεν δω, από αύριο κιόλας, το Λαό μας να βγαίνει στους δρόμους με όλη τη θυμωμένη του αξιοπρέπεια, με τη δίκαιη οργή του, που τη μεταπλάθει σε πολιτική πράξη απέναντι σ’ αυτούς που σχεδιάζουν την εξόντωσή του. Χρωστάμε στις γενιές που έρχονται, να βγούμε στο δρόμο, για να πούμε στους τοκογλύφους, πως δεν έχουμε άλλο αίμα να δώσουμε. Συνέλληνες, τώρα είναι η ώρα να αποδείξουμε σε όλους ότι διατηρούμε τη μνήμη της ελευθερίας, την ιδεολογία της αντίστασης. Φτάνει πια!».
Ο εν πολλοίς άγνωστος, αλλά πρακτικός φιλόσοφος Επίκτητος συνόψισε το πνευματικό έργο του, που αποτελεί την «Προσευχή της Ηρεμίας» της σύγχρονης ψυχολογίας στο εξής:
«Δώσε μου την ηρεμία να αποδεχτώ ό,τι δεν μπορώ να αλλάξω, το θάρρος να αλλάξω ό,τι μπορώ, και τη σοφία να κατανοώ τη διαφορά»
Ελληνίδα και Έλληνα, η ώρα της κρίσης έφτασε! Αποφάσισε με υπευθυνότητα κι όχι με υποκρισία -μην ταλαιπωρείς κι εμάς τους υπόλοιπους αποφασισμένους- την πολιτική σου συμπεριφορά, με βάση τις εναλλακτικές, που σου δίνει ο αρχαίος μας σοφός πρόγονος: Επέλεξε, την «εξευτελιστική υποταγή» ή την «υπερήφανη αντίστασή» σου!
ΥΓ: Η άποψή μου είναι, ότι πρέπει να επιδοκιμάζονται και προωθούνται οποιεσδήποτε πρωτοβουλίες αντίστασης του Ελληνικού Λαού στον εξοντωτικό πόλεμο, που μας κήρυξαν τα διεθνή και ντόπια ανθρωποφάγα τέρατα! Γνωρίζω τους πολεμικούς προβληματισμούς ενός “ξεσηκωμού” χωρίς ηγέτες, που θα ενθουσιάζουν και συνεγείρουν τα πλήθη. Δεν θα μπούμε εδώ στην ανάπτυξη στρατηγικών τακτικών. Είναι όμως θέμα εθνικής αξιοπρέπειας: Η νεκρική απάθεια, η τέλεια παθητικότητα και η αποφυγή οποιασδήποτε αντίδρασης είναι πειστήρια, για όσους “μας έβαλαν στο μάτι”, να μας καθυποτάξουν και λεηλατήσουν, ότι έχουν να κάνουν με κορόιδα, βλάκες και δουλοπρεπείς!
