Tο Ταμείο κάθε άλλο παρά συμμερίζεται το κλίμα που προσπαθεί να συντηρήσει η Αθήνα για επίτευξη των δημοσιονομικών στόχων.
Επί της ουσίας όμως οι διαφορετικές εκτιμήσεις Αθήνας και ΔΝΤγια την πορεία του προϋπολογισμού και την επίτευξη των δύσκολων στόχων που έχει προσυπογράψει η κυβέρνηση, ανάγεται και σε ένα ακόμα καθοριστικότερο στοίχημα μεταξύ Ευρώπης και Ταμείου για τοεύρος της ελάφρυνσης χρέους που θα πρέπει να αποφασιστεί για την Ελλάδα.
Όσο μικρότερη είναι η απόκλιση της Αθήνας από τα νούμερα που έχουν τεθεί στο τραπέζι, τόσο πιο περιορισμένα θα είναι τα μέτρα που θα κληθούν οι Ευρωπαίοι να λάβουν για την απομείωση του ελληνικού χρέους. Το Ταμείο όμως και πάλι δεν βλέπει τα πράγματα να είναι τόσο ανώδυνα όσο οι Ευρωπαίοι ελπίζουν και εύχονται σε σχέση με τις διευκολύνσεις που θα χρειαστεί να δώσουν στην Αθήνα προκειμένου να ικανοποιηθεί η ρήτρα βιωσιμότητας του ελληνικού χρέους που ζητάει επιμόνως το ΔΝΤ.
Το μπρα ντε φερ για το χρέος
Οι πληροφορίες λένε ότι οι παρασκηνιακές διαπραγματεύσεις μεταξύ των δύο πλευρών (ΔΝΤ και Ευρώπης) συνεχίζονται, ωστόσο η πιθανότητα η Αθήνα να λάβει κάποια απτά μέτρα ελάφρυνσης του χρέους της μέχρι τα τέλη του έτους όπως η κυβέρνηση προσδοκά, απομακρύνεται ως σενάριο.
Αυτό πρακτικά θα σημαίνει πως είτε το ΔΝΤ θα υποχωρήσειλαμβάνοντας μέχρι τον Δεκέμβριο μία απόφαση συμμετοχής του στο ελληνικό πρόγραμμα στην βάση ενός υποσχετικού και μόνο οδικού χάρτη ελάφρυνσης του ελληνικού χρέους κατά την λήξη του τρέχοντος δημοσιονομικού προγράμματος το 2018 αν και εφόσον μόνο αποδειχθεί τότε ότι απαιτείται. Είτε η σχετική απόφαση για την χρηματοδοτική συμμετοχή του στο τρίτο ελληνικό μνημόνιο αναβληθεί επικαλούμενο διάφορα προσχήματα, μέχρις ότου ξεκαθαρίσει η κατάσταση και αποδειχθεί εκ των πραγμάτων ότι οι Ευρωπαίοι δεν μπορούν να υπεκφύγουν της ανάγκης ελάφρυνσης.
Πάντως αξίζει να σημειωθεί -και αυτό είναι κάτι που πρέπει να κρατήσουμε στα υπόψη μας- ότι εντός του Ταμείου υπάρχουν σήμερα οικονομολόγοι οι οποίοι ιδιωτικώς δεν κρύβουν την άποψη ότι η Ελλάδα δεν θα μπορέσει να ανακτήσει την ανταγωνιστικότητά της στον βαθμό που πρέπει για να συντηρηθεί η οικονομία της ώστε αφενός να ανατροφοδοτεί εκ των έσω την οικονομία της και αφετέρου να προσελκύσει επενδύσεις για δημιουργία νέων θέσεων εργασίας.
Τι εκτιμούν οι οικονομολόγοι
Η άποψη ότι το στοίχημα της εσωτερικής υποτίμησης εντός της ζώνης του ευρώ έχει αποδειχθεί πως έχει αποτύχει για την Ελλάδα, είναι ιδιαίτερα διαδεδομένη στο εσωτερικό του Ταμείου παρότι τα στελέχη του αποφεύγουν να την εκφράσουν ανοιχτά.
Συγκεκριμένα εκτιμούν ότι α) η απροθυμία των πολιτικών ελίτ να δημιουργήσουν το πολιτικό μομέντουμ που χρειάζεται η υλοποίηση του πρόγραμμάτος, β) η απροθυμία της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ να υλοποιήσει επί της ουσίας τις μεταρρυθμίσεις που έχει υπογράψει, γ) η μεταρρυθμιστική κόπωση της ίδιας της κοινωνίας, δ) τα σοβαρά διοικητικά προβλήματα στο φορολογικό κομμάτι και την δημόσια διοίκηση που παραμένουν μετά από τόσα χρόνια, ε) η διαρκής πολιτική αβεβαιότητα που πλανάται στην χώρα, είναι μερικοί από τους λόγους που φοβούνται ότι η Ελλάδα δεν έχει αποφύγει οριστικά τον κίνδυνο ενός οδυνηρού ατυχήματος από το οποίο πριν ένα χρόνο κατάφερε.. ξώφαλτσα να γλιτώσει.
