«Με βίασε ο Αλέξης Τσίπρας» είπε πάνω στη συζήτηση σήμερα το πρωί μια γνωστή μου η οποία έχασε τη δουλειά της όταν το γραφείο στο οποίο εργαζόταν περιήλθε σε ασφυξία λόγω των οικονομικών περιορισμών στη διακίνηση κεφαλαίων. Δεν είχε άδικο με μια μόνο διαφορά.
Ο Αλέξης Τσίπρας μας βίασε όλους.
Μας βίασε να πάμε σε εκλογές ενώ δεν είχε κανένα απολύτως σχέδιο ει μη μόνο το ρομαντισμό ή τις απειλές (εκτός κι αν ήταν βαλτός αν θυμηθούμε κάτι ταξίδια στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ στη Γερμανία αρκετό καιρό πριν τις εκλογές). Ως εκ τούτου από τις ευρωεκλογές και μετά δε λειτουργούσε τίποτε στη χώρα (αν λειτουργούσε ποτέ τίποτε).
Μας βίασε να πάμε σε μια διαπραγμάτευση μόνο στα λόγια αφού παντού συναντούσε κλειστές πόρτες που τον παρέπεμπαν στα θεσμικά όργανα και το μόνο που έφερε στη χώρα ήταν μια γραβάτα από τη Ρώμη.
Μας βίασε να του δώσουμε τα αποθεματικά κάθε λογής οργανισμού.
Μας βίασε να πάμε σε ένα άχρηστο Δημοψήφισμα και μετά πάλι με τη βία ερμήνευσε με το έτσι θέλω ως επιθυμούσε το ΟΧΙ του λαού,
Μας βίασε κλείνοντας τις τράπεζες οδηγώντας πολλές υγιείς εταιρείες και επαγγελματίες που ακόμη άντεχαν στο μαρασμό και την ασφυξία.
Μας βίασε να δεχθούμε στην πληγωμένη χώρα μας εκατοντάδες χιλιάδες λαθρομετανάστες από το Πακιστάν, το Αφγανιστάν και το Μπαγκλαντές με μπόλικους τζιχαντιστές που όμως “βαπτίστηκαν” σύριοι πρόσφυγες μαζί με τους αληθινούς.
Μας βίασε να δεχθούμε ένα δυσβάστακτο μνημόνιο που ούτε αυτός πιστεύει, πολύ χειρότερο από αυτό που μας ζήτησε να καταψηφίσουμε.
Μας βίασε με φυρερίσκους που θέλουν να στεκόμαστε ολόγυμνοι μπροστά στο γιατρό για άβολες εξετάσεις ή που θα μας κατάσχουν το βιος το οποίο με κόπο και νόμιμα αποκτήσαμε.
Πλέον με όσα έρχονται αλλά και όσα σχεδιάζονται στο παρασκήνιο όπως ο εφάπαξ φόρος περιουσίας, ο βιασμός εκτός της έννοια της βιασύνης και του εξαναγκασμού, θα λάβει και τη φρικτή έννοια που όλοι γνωρίζουμε και οι περισσότεροι φαντάστηκαν διαβάζοντας τον τίτλο του άρθρου.
Ο Αλέξης Τσίπρας βίασε τις ελπίδες μας, την πεποίθησή μας ότι ίσως να μην είναι όλοι ίδιοι. Ότι θα μπορούσε να κάνει κάτι καλύτερο. Πως από τα δέκα θα έκανε τα δύο αλλά δεν έκανε κανένα.
Κυρίως όμως ο Αλέξης Τσίπρας βίασε τη γενιά μας, των 35-45, μεγάλο μέρος της οποίας είδε στο πρόσωπό του κάποιον που θα μπορούσε να αλλάξει τα πράγματα νοιαζόμενος για την κοινωνία. Τελικά διαπιστώνει έναν πολιτικό βιαστή που το μόνο το οποίο τον απασχολεί είναι το πως θα αυτοεπιβεβαιώνεται ως κυρίαρχος πολιτικός παίκτης και θα παραμείνει στην καρέκλα ως πρωθυπουργός παντός μνημονιακού καιρού.
Ας μη φάει όμως, έχουμε γλάρο. Σε λίγο καιρό θα αρχίσει η θεαματική πτώση του. Το πολιτικό του κεφάλαιο έχει αρχίσει να μειώνεται όπως η στάθμη του νερού σε ένα νιπτήρα που αδειάζει. Στην αρχή κατεβαίνει αργά και μετά εξαφανίζεται σε δευτερόλεπτα.
