«αθώες περιστερές» εκτός απ’ αυτούς που φυλακίζονται..
Σε μια χώρα που στεγάζει χιλιάδες ιδιοκτήτες σε πολυτελείς κατοικίες, προϊόντα δωροδοκίας και παράνομων συναλλαγών..
Σε μια κουλτούρα που δοξάζει τη «γυναίκα του τάδε» και που εγκρίνει γάμους με 30 χρόνια…διαφορά αρκεί να είναι..γαμπρός «ο τάδε»..
Σε μια ιστορική συγκυρία που για να θεραπευτεί η άθλια εικόνα της –ανύπαρκτης- δικαιοσύνης, έγιναν εργαλεία ο ρεβανσισμός, η παραδειγματική τιμωρία, οι σχηματικές δίκες..
Ήρθες εσύ, να σου φορτώσουν ΟΛΟ το βάρος της φασίνας για τους λεκέδες από μελάνια, κρασιά, λαδώματα.. δεκαετιών.
Αυτό που με λυπεί περισσότερο Βίκυ είναι ότι το σύνθημα «ρίξτε τα λιοντάρια στην αρένα» το φώναξαν και γυναίκες που είναι μάνες. Πόσο σκληρές έχουμε γίνει Βίκυ απέναντί σου. Και κυρίως απέναντι στο παιδί σου. Δεν τιμωρήσαμε μόνο εσένα που έκανες ότι πιο «φυσιολογικό» για την νεόπλουτη Ελλάδα, να ψωνιστείς με την ιδέα «η γυναίκα του τάδε» και να ξοδεύεις υπέρογκα ποσά για κουρτίνες με χρυσές μετώπες..
Τιμωρήσαμε ένα παιδί με έναν τρόπο αμετάκλητο. Του αφαιρέσαμε το μέλλον του. Είμαστε απάνθρωποι.
Αλήθεια, πού είναι τώρα αυτές οι «κυρίες» που παρευρέθηκαν στο γάμο σου στο Παρίσι; Γιατί δεν έχουν οργανώσει μια ομάδα –έστω ηθικής- υποστήριξης για σένα και το παιδί;
Εγώ Βίκυ δεν έχω κουρτίνες, και το «μετώπες» το έψαξα στο ίντερνετ, αλλά είμαι μαζί σου.
Σου εύχομαι να διαφύγεις. Θα σε έκρυβα ευχαρίστως στο μικρό μου διαμέρισμα. Και μετά θα κανονίζαμε και για το παιδί.
