Μαρτυρίες κάνουν λόγο για ορδές του τακτικού Πολωνικού στρατού που μάχονται εναντίον του ρώσικου στρατεύματος.
Στο τέλος του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου η ουκρανική κυβέρνηση σύναψε συμμαχία με την Πολωνία κατά της Ρωσίας. Αντίθετα σε μια διαδεδομένη ιδέα δεν πρόκειται για ανάκτηση πατρώου εδάφους που προσαρτήθηκε από την Σοβιετική Ένωση, αλλά για απώθηση της ρώσικης επιρροής στην Κεντρική Ευρώπη. Προσφέρει επομένως την Δυτική Γαλικία στην Πολωνία εξαργυρώνοντας την δέσμευσή της κατά της Μόσχας (Συνθήκη Βαρσοβίας, 1920). Έπειτα τοποθετεί τον ουκρανικό στρατό υπό πολωνική διοίκηση. Αυτός ο πόλεμος τελειώνει με ήττα Πολωνίας κι Ουκρανίας.
Ο τότε πρωθυπουργός ήταν ο Symon Petlioura,ο μέντορας του ουκρανικού « ενσωματωμένου εθνικισμού» Dmytro Dontsov, που συμμετείχε στην ουκρανική αντιπροσωπεία στη στη Διάσκεψη Ειρήνης των Βερσαλλιών. Αυτός ήταν ένας θαυμαστής του ιδρυτή του γαλλικού « ενσωματωμένου εθνικισμού», Charles Maurras. Βέβαια ο Dontsov ήταν γερμανόφιλος ενώ ο Maurras ήταν γερμανοφοβικός.
Ο νυν Ουκρανός πρόεδρος Volodymyr Zelensky, συνεχίζει ακριβώς την ίδια ιστορία. Συνήψε συμμαχία με την Πολωνία και της υποσχέθηκε την Ανατολική Γαλικία ως αντάλλαγμα για τη στρατιωτική δέσμευσή της εναντίον της Ρωσίας. Η ιστορία επαναλαμβάνεται πάντα εις βάρος του ουκρανικού λαού.
Είναι απίθανη η κατανόηση αυτού που συμβαίνει σήμερα στην Ουκρανία χωρίς γνώση της ιστορίας των Ουκρανών « ενσωματωμένων εθνικιστών » και των διαδοχικών τους συμμαχιών με Πολωνία και το ναζί Reich. Αντίθετα με αυτό που λένε τα μεγάλα μίντια η Ρωσία δεν πολεμάει την Ουκρανία αλλά « ενσωματωμένους εθνικιστές » που αυτή ορίζει υπό τον όρο « νεοναζί».
Η Πολωνία είναι μέλος του ΝΑΤΟ αλλά το άρθρο 5 του Βορειοατλαντικού Συμφώνου δεν εφαρμόζεται σε περίπτωση πρωτοβουλίας ενός από τα κράτη μέλη του. Έτσι η Τουρκία μπόρεσε να εισβάλει διαδοχικά στη Βόρεια Κύπρο, το Ιράκ και τη Συρία χωρίς να μπορέσει να ζητήσει βοήθεια των συμμάχων της σύμφωνα με το άρθρο 5. voltairenet.org 26.8.22
μετάφραση dimpenews.com
