© AP Photo/ Carolyn Kaster Ο Νεοεκλεγείς Πρόεδρος Donald Trump. Φωτογραφία Αρχείου.
ΜΟΣΧΑ, 17 Δεκεμβρίου- RIA Novosti. Σαράντα πέντε χρόνια πριν, ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Ρίτσαρντ Νίξον προσπαθούσε να διαμορφώσει τις παραμέτρους του τριγώνου ΕΣΣΔ – ΗΠΑ – Κίνας, ποντάροντας σε μια σημαντική διακοπή των σχέσεων του με το Πεκίνο.
Ο Μπαράκ Ομπάμα προσπάθησε να κάνει μια “στροφή” στην Ασία, τον ακρογωνιαίο λίθο της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής, αλλά ο διάδοχός του, Donald Trump μπορεί να κάνει μια στροφή από την Κίνα προς τη Ρωσία, γράφει ο πρώην επικεφαλής του γραφείου του Πεκίνου της The Washington Post, John Pomfret σε στήλη [1] της ιστοσελίδας της εφημερίδας.
Στις 4 Φεβρουαρίου του 1972, ο Νίξον συναντήθηκε με τον σύμβουλο εθνικής ασφάλειας, το μέλλοντα Υπουργό Εξωτερικών Henry Kissinger για να συζητήσουν την επικείμενη επίσκεψη του στην Κίνα. Ο Κίσινγκερ ο οποίος εκείνη την στιγμή ήδη είχε τον χρόνο να αξιολογήσει την κατάσταση στην Κίνα κατά την διάρκεια μιας μυστικής επίσκεψης του εκεί, είπε στον Πρόεδρο ότι «οι Κινέζοι είναι εξίσου επικίνδυνοι όπως και οι Ρώσοι». Στην πραγματικότητα ο σύμβουλος ισχυρίστηκε, ότι σε μια ιστορική προοπτική, είναι ακόμη πιο επικίνδυνοι.
Στην συνέχεια ο Κίσινγκερ δήλωσε «σε είκοσι χρόνια από τώρα ο κληρονόμος σας αν αυτός είναι τόσο σοφός, όσο είστε εσείς, θα επικαλείται τους Ρώσους εναντίον των Κινέζων».
Ο διπλωμάτης πρότεινε ότι στον πρόεδρο “για να παίξει στην ισορροπία της εξουσίας» για τις αντιφάσεις ανάμεσα στη Μόσχα και στο Πεκίνο. Ενώ οι Κινέζοι θα χρειαστούν τις Ηνωμένες Πολιτείες »για να διορθώσουν και να τιμωρήσουν τους Ρώσους “, ενώ το αντίθετο θα μπορούσε να έχει η κατάσταση στο μέλλον.
Το Τρίγωνο με της Μόσχα, την Ουάσινγκτον και το Πεκίνο ήταν ορατό στην παγκόσμια σκηνή από τον Ψυχρό Πόλεμο, λέει ο δημοσιογράφος. Στη δεκαετία του 50 η διοίκηση του Αϊζενχάουερ προσπάθησε να βάλει μια σφήνα μεταξύ Χρουστσόφ και του Μάο, πηγαίνοντας πιο κοντά στην Σοβιετική Ένωση. Δέκα χρόνια αργότερα, ο Νίξον αναθεώρησε την πολιτική αυτή και στράφηκε προς την Κίνα, και λίγα χρόνια αργότερα, Τζίμι Κάρτερ πήγε στο όριο , προσπαθώντας να εμποδίσει την εξάπλωση της σοβιετικής επιρροής στη Νοτιοανατολική Ασία, ενέκρινε την εισβολή της Κίνας στο Βιετνάμ, η οποία έλαβε χώρα μετά τον Deng Xiaoping που έγινε ο πρώτος Κινέζος ηγέτης που επισκέφτηκε τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Μεγάλο μέρος της συμπεριφοράς του Donald Trump λέει ότι ο νεοεκλεγείς πρόεδρος των ΗΠΑ εξετάζει το ενδεχόμενο της αντίστροφης περιστροφής, λέει ο Pomfret. Μέσω δηλώσεων , τηλεφωνημάτων και δημοσιεύσεων στο Twitter Trump έδειξε την αρχή μιας νέας, πιο σκληρής πολιτικής προς την Κίνα.
Ο Εκλεγμένος ηγέτης των ΗΠΑ, για πρώτη φορά μετά από δεκαετίες, μίλησε με τον πρόεδρο της Ταϊβάν. Μετά από λίγο Trump σε μια συνέντευξη με την Κυριακάτικη Fox News αμφισβήτησε την πολιτική της μίας Κίνας, το επιλεγμένο μέλος μετά την ιστορική επίσκεψη του Νίξον. Κατηγόρησε επίσης το Πεκίνο για την απάτη με το νόμισμα και το εμπόριο της, ενώ στη δεύτερη γραμμή κατά της Κίνας επιτέθηκε ο Carly Fiorina, που θεωρείται πιθανός υποψήφιος για μια θέση στην ομάδα του εκλεγμένου προέδρου – με βάση μια συνομιλία με τον Trump, είπε ότι το Πεκίνο που κερδίζει δύναμη θεωρείται ίσως ο κύριος αντίπαλος των ΗΠΑ .
Εν τω μεταξύ, ο Donald Trump έχει μια θετική στάση σε σχέση με τις επαφές με τη Μόσχα. Αυτό φαίνεται από τον ευνοϊκό τόνο των δηλώσεών του για τον Βλαντιμίρ Πούτιν και τις πιθανές συναντήσεις – με τον Rex Tillerson και Michael Flynn που διορίζονται από τον Πρόεδρο για την θέση του Υπουργού Εξωτερικών του κράτους και του Συμβούλου για την Εθνική ασφάλεια αντίστοιχα.
Και οι δύο υποψήφιοι έχουν καλή επικοινωνία σε σχέση με τη Ρωσία.
“Τώρα το ερώτημα είναι αν η εκ περιτροπής εργασία του Trump στον κόσμο έχει αλλάξει δραματικά από τον Ψυχρό Πόλεμο. Ποιοι είναι οι στόχοι, για να φέρει το Πεκίνο σε μια λευκή θερμότητα, και τι οι Ηνωμένες Πολιτείες θα πρέπει να δώσουν στη Ρωσία για να την αρπάξουν από την αγκαλιά της Κίνας;” – Γράφει ο αρθρογράφος.
Οι σχέσεις μεταξύ της Μόσχας και του Πεκίνου είναι επιχειρηματικές στη φύση τους – στηρίζουν ο ένας τον άλλο στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, διεξάγουν κοινές στρατιωτικές ασκήσεις στη Θάλασσα της Νότιας Κίνας, λέει ο δημοσιογράφος. Επιπλέον, κατά την τελευταία δεκαετία, η Ρωσία έχει πουλήσει όπλα στην Κίνα περισσότερα από $ 30 δισ. Την ίδια στιγμή, η κινεζική οικονομία αναπτύσσεται πολύ πιο γρήγορα από ό, τι η ρωσική, η οποία είναι ο λόγος που η Μόσχα μπορεί να θεωρηθεί από τους κινέζους ως η «μικρή αδελφή» του Πεκίνου, ενώ στη δεκαετία του ’50,
το ύψος της σινο-σοβιετικής φιλίας, ήταν «ο αδελφός γέροντας» της Κίνας. Αυτή η κατάσταση δεν μπορεί να ταιριάξει στην Ρωσία, η οποία, προφανώς, ενδιαφέρεται να αυξήσει την επιρροή της στην περιοχή της Ασίας-Ειρηνικού.
References ↑ колонке
( https://www.washingtonpost.com/news/global-opinions/wp/2016/12/14/45-years-ago-kissinger-envisioned-a-pivot-to-russia-will-trump-make-it-happen/ ) ↑ Полную версию материала читайте на портале ИноСМИ >>
( https://ria.ru/world/20161217/INOSMI.RU )
https://ria.ru
