παράλληλου σύμπαντος – δεν ξεχνά να επαναλάβει ότι θα εφαρμόσει το Μνημόνιο. Και πολύ λογικά το λέει. Ο ίδιος το έφερε. Δικό του είναι.
Ακούστε τον ξανά και ξανά πως πίσω από τη χρυσόσκονη του νέου προεκλογικού του ψεύδους επαναλαμβάνει τις δεσμεύσεις του προς τους δανειστές, τους εταίρους, τους Σόιμπλε, Μέρκελ, Γιούνκερ, Ρέγκλινγκ και τους εγχώριους ολιγάρχες.
Ακούστε τον να δίνει καθημερινά εξετάσεις και διαπιστευτήρια στην τάξη των χορτάτων. Την τάξη που πλέον τον έχει ανακηρύξει σε νέο της ήρωα. Δείτε με τι ανυπόκριτο θαυμασμό γράφει ύμνους η τάξη των χορτάτων για το «ανατέλλων άστρο» του Τσίπρα που «γυρίζει σελίδα στην Αριστερά»…
Και μετά ακούστε αυτό:
Ακούστε αυτό:
Ακούστε κι αυτό:
Το πρώτο είναι απόσπασμα των όσων είχε πει πέρυσι ο κ.Τσίπρας στη Θεσσαλονίκη. Επαναλαμβάνουμε ο Τσίπρας που ακούσατε δεν είναι από τη χθεσινή του ομιλία στη Θεσσαλονίκη. Είναι ο μόλις πριν από ένα χρόνο Τσίπρας.
Το δεύτερο είναι από την ομιλία του το βράδυ της εκλογικής του νίκης στις 25 Γενάρη στα Προπύλαια.
Το τρίτο είναι απόσπασμα από τις δηλώσεις του την ημέρα που η Βουλή δεν εξέλεξε πρόεδρο της Δημοκρατίας και είχε ανοίξει ο δρόμος για τις εκλογές και την πρωθυπουργία Τσίπρα.
Βάλτε δίπλα – δίπλα τον Τσίπρα του λεγόμενου «Προγράμματος της Θεσσαλονίκης», τον Τσίπρα των Προπυλαίων, τον Τσίπρα του «να είστε αισιόδοξοι και χαρούμενοι» με τον σημερινό Τσίπρα του τρίτου Μνημονίου.
Ξεφτίλα δεν είναι;
***
Το Σάββατο ο κ.Τσίπρας πήγε στη Καισαριανή. Εκφώνησε λόγο. Και επέλεξε εκεί, από την πόλη των αγώνων και των θυσιών, να ξαναφορέσει το «αντιμνημονιακό» του πουκαμισάκι! Ο κ.Τσίπρας, σε ένα ντελίριο επικοινωνιακού θράσους, διατυπώνει… «αντιμνημονιακή» προεκλογική ρητορική την ώρα που έχει υπογράψει και επιβάλει το τρίτο Μνημόνιο!
Ο κ.Τσίπρας επιβεβαιώνει με τον πλέον αδιαμφισβήτητο τρόπο το αξίωμα πως «η λογική του κατήφορου είναι ο πάτος». Την προηγούμενη φορά που είχε πάει στην Καισαριανή ήταν μετά την ορκωμοσία του ως πρωθυπουργός. Όταν καταθεσε λουλούδια στο χώρο των 200 εκτελεσμένων κομμουνιστών…
Προχτές επέστρεψε στην Καισαριανή, αλλά μέχρι το Σκοπευτήριο δεν έφτασε. Σωστά. Ο μόνος λόγος για τον οποίο θα έπρεπε να ξαναβρεθεί στο ίδιο σημείο ο κ.Τσίπρας θα ήταν ένας και μόνος: Για να μαζέψει, για να καθαρίσει τον τόπο από εκείνα τα λουλούδια. Για να τα πάρει πίσω και να τα τοποθετήσει εκεί που τους αρμόζει. Σε ένα βαζάκι, δίπλα από το Μνημόνιό του. Μακριά από το χώμα των ηρώων, της λεβεντιάς, της αυτοθυσίας, της ανυπότακτης στάσης ζωής που δίνει νόημα στον θάνατο.
Δεν το έκανε. Αναμενόμενο. Η απόσταση αυτή τη φορά ήταν μεγάλη. Τόση όση προσδιορίζεται από το περιεχόμενο της έννοιας «τσίπα».
