Συγγραφέας του Pepe Escobar μέσω του The Cradle,
Η Δύση παγιδεύεται νοσταλγικά με απαρχαιωμένες πολιτικές «περιορισμού», αυτή τη φορά ενάντια στην ολοκλήρωση του Παγκόσμιου Νότου. Δυστυχώς για αυτούς, ο υπόλοιπος κόσμος προχωρά, μαζί.
Μια φορά κι έναν καιρό, υπήρχε ένα Σιδηρούν Παραπέτασμα που χώριζε την ήπειρο της Ευρώπης. Επινοήθηκε από τον πρώην πρωθυπουργό της Βρετανίας Ουίνστον Τσόρτσιλ, ο όρος αναφερόταν στις προσπάθειες της τότε Σοβιετικής Ένωσης να δημιουργήσει ένα φυσικό και ιδεολογικό όριο με τη Δύση. Η τελευταία, από την πλευρά της, ακολούθησε μια πολιτική περιορισμού κατά της εξάπλωσης και της επιρροής του κομμουνισμού.
Γρήγορα προς τα εμπρός στη σύγχρονη εποχή της τεχνοφεουδαρχίας , και υπάρχει τώρα αυτό που θα έπρεπε να ονομάζεται Τσιγκένιο Παραπέτασμα, που κατασκευάστηκε από τη φοβισμένη, ανίδεη, συλλογική Δύση, μέσω της G7 και του ΝΑΤΟ: αυτή τη φορά, για να περιορίσει ουσιαστικά την ενοποίηση του Παγκόσμιου Νότου .
BRICS εναντίον G7
Το πιο πρόσφατο και σημαντικό παράδειγμα αυτής της ολοκλήρωσης ήταν η έξοδος από το BRICS+ στη διαδικτυακή σύνοδο κορυφής της περασμένης εβδομάδας που διοργανώθηκε από το Πεκίνο. Αυτό ξεπέρασε κατά πολύ την καθιέρωση των γραμμών ενός «νέου G8», πόσο μάλλον μιας εναλλακτικής στο G7.
Απλώς κοιτάξτε τους συνομιλητές των πέντε ιστορικών BRICS (Βραζιλία, Ρωσία, Ινδία, Κίνα, Νότια Αφρική): βρίσκουμε έναν μικρόκοσμο του Παγκόσμιου Νότου, που περικλείει τη Νοτιοανατολική Ασία, την Κεντρική Ασία, τη Δυτική Ασία, την Αφρική και τη Νότια Αμερική. «Παγκόσμια» στον Παγκόσμιο Νότο.
Αποκαλυπτικά, τα ξεκάθαρα μηνύματα του Ρώσου Προέδρου Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη διάρκεια της συνόδου κορυφής του Πεκίνου, σε έντονη αντίθεση με την προπαγάνδα της G7, απευθύνονταν στην πραγματικότητα σε ολόκληρο τον Παγκόσμιο Νότο:
- Η Ρωσία θα εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της για προμήθεια ενέργειας και λιπασμάτων.
- Η Ρωσία αναμένει καλή συγκομιδή σιτηρών – και να προμηθεύσει έως και 50 εκατομμύρια τόνους στις παγκόσμιες αγορές.
- Η Ρωσία θα διασφαλίσει τη διέλευση πλοίων σιτηρών στα διεθνή ύδατα ακόμη και όταν το Κίεβο εξόρυξε τα ουκρανικά λιμάνια.
- Η αρνητική κατάσταση στα ουκρανικά σιτηρά είναι τεχνητά διογκωμένη.
- Η απότομη αύξηση του πληθωρισμού σε όλο τον κόσμο είναι αποτέλεσμα της ανευθυνότητας των χωρών της G7 και όχι της Επιχείρησης Z στην Ουκρανία.
- Η ανισορροπία των παγκόσμιων σχέσεων δημιουργείται εδώ και πολύ καιρό και έχει γίνει αναπόφευκτο αποτέλεσμα της διάβρωσης του διεθνούς δικαίου.
Ένα εναλλακτικό σύστημα
Ο Πούτιν αναφέρθηκε επίσης απευθείας σε ένα από τα βασικά θέματα που οι BRICS συζητούν σε βάθος από τη δεκαετία του 2000 – τον σχεδιασμό και την εφαρμογή ενός διεθνούς αποθεματικού νομίσματος.
«Το Ρωσικό Σύστημα Χρηματοοικονομικών Μηνυμάτων είναι ανοιχτό για σύνδεση με τράπεζες των χωρών BRICS».
«Το ρωσικό σύστημα πληρωμών MIR επεκτείνει την παρουσία του. Διερευνούμε τη δυνατότητα δημιουργίας ενός διεθνούς αποθεματικού νομίσματος με βάση το καλάθι των νομισμάτων BRICS», δήλωσε ο Ρώσος ηγέτης.
Αυτό είναι αναπόφευκτο μετά τις υστερικές δυτικές κυρώσεις μετά την επιχείρηση Z. η συνολική αποδολαριοποίηση που επιβλήθηκε στη Μόσχα. και αύξηση του εμπορίου μεταξύ των χωρών BRICS. Για παράδειγμα, μέχρι το 2030, το ένα τέταρτο της ζήτησης πετρελαίου του πλανήτη θα προέρχεται από την Κίνα και την Ινδία, με τη Ρωσία ως τον κύριο προμηθευτή.
Το “RIC” στα BRICS απλά δεν μπορεί να διακινδυνεύσει να αποκλειστεί από ένα χρηματοπιστωτικό σύστημα που κυριαρχείται από την G7. Ακόμη και η Ινδία που περπατά με σχοινί αρχίζει να πιάνει το drift.
Ποιος μιλάει για τη «διεθνή κοινότητα;»
Στην τρέχουσα φάση τους, οι BRICS αντιπροσωπεύουν το 40 τοις εκατό του παγκόσμιου πληθυσμού, το 25 τοις εκατό της παγκόσμιας οικονομίας, το 18 τοις εκατό του παγκόσμιου εμπορίου και συμβάλλουν πάνω από το 50 τοις εκατό στην παγκόσμια οικονομική ανάπτυξη. Όλοι οι δείκτες είναι σε ανοδική πορεία.
Ο Sergey Storchak, Διευθύνων Σύμβουλος της ρωσικής τράπεζας VEG, το πλαισίωσε αρκετά διπλωματικά: «Εάν οι φωνές των αναδυόμενων αγορών δεν ακούγονται τα επόμενα χρόνια, πρέπει να σκεφτούμε πολύ σοβαρά τη δημιουργία ενός παράλληλου περιφερειακού συστήματος ή ίσως ενός παγκόσμιου συστήματος. ”
Ένα «παράλληλο περιφερειακό σύστημα» συζητείται ήδη ενεργά μεταξύ της Ευρασίας Οικονομικής Ένωσης (EAEU) και της Κίνας, με συντονιστή τον Υπουργό Ένταξης και Μακροοικονομίας Sergey Glazyev, ο οποίος πρόσφατα συνέταξε ένα εκπληκτικό μανιφέστο που ενισχύει τις ιδέες του για την παγκόσμια οικονομική κυριαρχία.
Αναπτύσσοντας τον «αναπτυσσόμενο κόσμο»
Ό,τι συμβαίνει στο διευρασιατικό χρηματοοικονομικό μέτωπο θα προχωρήσει παράλληλα με μια μέχρι στιγμής ελάχιστα γνωστή κινεζική αναπτυξιακή στρατηγική: την Παγκόσμια Πρωτοβουλία Ανάπτυξης (GDI), που ανακοινώθηκε από τον Πρόεδρο Xi Jinping στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ πέρυσι.
Το GDI μπορεί να θεωρηθεί ως ένας μηχανισμός υποστήριξης της γενικής στρατηγικής – η οποία παραμένει η Πρωτοβουλία Belt and Road (BRI), που αποτελείται από οικονομικούς διαδρόμους που διασυνδέουν την Ευρασία μέχρι τη δυτική της χερσόνησο, την Ευρώπη.
Στον διάλογο υψηλού επιπέδου για την παγκόσμια ανάπτυξη , μέρος της συνόδου κορυφής των BRICS, ο Παγκόσμιος Νότος έμαθε λίγα περισσότερα για τον GDI, έναν οργανισμό που ιδρύθηκε το 2015.
Με λίγα λόγια, το GDI στοχεύει να επιβαρύνει τη διεθνή αναπτυξιακή συνεργασία συμπληρώνοντας τη χρηματοδότηση σε μια πληθώρα φορέων, για παράδειγμα το Ταμείο Συνεργασίας Νότου-Νότου, τη Διεθνή Ένωση Ανάπτυξης (IDA), το Ταμείο Ανάπτυξης Ασίας (ADF) και το Παγκόσμια Διευκόλυνση για το Περιβάλλον (GEF).
Οι προτεραιότητες περιλαμβάνουν τη «μείωση της φτώχειας, την επισιτιστική ασφάλεια, την αντιμετώπιση του COVID-19 και τα εμβόλια», την εκβιομηχάνιση και τις ψηφιακές υποδομές. Στη συνέχεια, στις αρχές του 2022 ιδρύθηκε μια ομάδα Φίλων του GDI και έχει ήδη προσελκύσει πάνω από 50 έθνη.
Το BRI και το GDI θα πρέπει να προχωρούν παράλληλα, ακόμη και όπως ο ίδιος ο Xi κατέστησε σαφές κατά τη σύνοδο κορυφής των BRICS ότι «ορισμένες χώρες πολιτικοποιούν και περιθωριοποιούν την αναπτυξιακή ατζέντα υψώνοντας τείχη και επιβάλλοντας εξοντωτικές κυρώσεις σε άλλες».
Και πάλι, η βιώσιμη ανάπτυξη δεν είναι ακριβώς το φλιτζάνι τσαγιού της G7, πόσο μάλλον του ΝΑΤΟ.
Επτά εναντίον του κόσμου
Ο διακηρυγμένος κορυφαίος στόχος της συνόδου κορυφής της G7 στο Schloss Elmau στις Βαυαρικές Άλπεις είναι να «προβάλουν την ενότητα» – όπως και στα στρατεύματα της συλλογικής δύσης (συμπεριλαμβανομένης της Ιαπωνίας) ενωμένη σε βιώσιμη και αόριστη «υποστήριξη» για το ανεπανόρθωτα αποτυχημένο ουκρανικό κράτος.
Αυτό είναι μέρος του «αγώνα ενάντια στον ιμπεριαλισμό του Πούτιν», αλλά μετά υπάρχει επίσης «η μάχη ενάντια στην πείνα και τη φτώχεια, την κρίση στην υγεία και την κλιματική αλλαγή», όπως είπε ο Γερμανός καγκελάριος Scholz στην Bundestag.
Στη Βαυαρία, ο Scholz πίεσε για ένα Σχέδιο Μάρσαλ για την Ουκρανία – μια γελοία ιδέα λαμβάνοντας υπόψη ότι το Κίεβο και τα περίχωρά του θα μπορούσε κάλλιστα να μειωθεί σε μια αδύναμη κατάσταση μέχρι το τέλος του 2022. Η αντίληψη ότι η G7 μπορεί να λειτουργήσει για να «αποτρέψει έναν καταστροφικό λιμό, Σύμφωνα με τον Scholz, φτάνει σε έναν παροξυσμό γελοιότητας, καθώς ο διαφαινόμενος λιμός είναι άμεση συνέπεια της υστερίας των κυρώσεων που επέβαλε η G7.
Το γεγονός ότι το Βερολίνο προσκάλεσε την Ινδία, την Ινδονησία, τη Νότια Αφρική και τη Σενεγάλη ως πρόσθετα στο G7, χρησίμευσε ως πρόσθετη κωμική ανακούφιση.
Η τσίγκινη κουρτίνα είναι επάνω
Θα ήταν μάταιο να περιμένουμε από την εκπληκτική συλλογή μετριοτήτων που «ενώθηκαν» στη Βαυαρία, υπό τον de facto ηγέτη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (EC), Φύρερ Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, οποιαδήποτε ουσιαστική ανάλυση σχετικά με την κατάρρευση των παγκόσμιων αλυσίδων εφοδιασμού και τους λόγους που ανάγκασε τη Μόσχα να μειώσει τις ροές φυσικού αερίου προς την Ευρώπη. Αντίθετα, κατηγόρησαν τον Πούτιν και τον Σι.
Καλώς ήλθατε στο Tin Curtain – μια επανεφεύρεση του 21ου αιώνα του Intermarium από τη Βαλτική στη Μαύρη Θάλασσα, που δημιουργήθηκε από την Αυτοκρατορία του Ψέματος, με τη δυτική Ουκρανία να απορροφάται από την Πολωνία, τους Τρεις Βαλτικούς Μικρούς: Βουλγαρία, Ρουμανία, Σλοβενία, Τσεχία και ακόμη Η Σουηδία και η Φινλανδία που φιλοδοξούν για το ΝΑΤΟ, όλες θα προστατεύονται από τη «ρωσική απειλή».
Μια ΕΕ εκτός ελέγχου
Ο ρόλος της ΕΕ, που κυριαρχεί στη Γερμανία, τη Γαλλία και την Ιταλία εντός της G7 είναι ιδιαίτερα διδακτικός, ειδικά τώρα που η Βρετανία έχει επιστρέψει στο καθεστώς ενός ασήμαντου νησιωτικού κράτους.
Έως και 60 ευρωπαϊκές «οδηγίες» εκδίδονται κάθε χρόνο. Πρέπει να ενσωματωθούν επιτακτικά στο εσωτερικό δίκαιο κάθε κράτους μέλους της ΕΕ. Στις περισσότερες περιπτώσεις, δεν υπάρχει καμία απολύτως συζήτηση.
Στη συνέχεια, υπάρχουν περισσότερες από 10.000 ευρωπαϊκές «αποφάσεις», όπου «ειδικοί» στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή (EC) στις Βρυξέλλες εκδίδουν «συστάσεις» σε κάθε κυβέρνηση, κατευθείαν από τον νεοφιλελεύθερο κανόνα, σχετικά με τα έξοδά τους, τα εισοδήματά τους και τις «μεταρρυθμίσεις» ( για την υγεία, την εκπαίδευση, τις συντάξεις) που πρέπει να τηρούνται.
Επομένως, οι εκλογές σε κάθε κράτος μέλος της ΕΕ δεν έχουν κανένα νόημα. Οι αρχηγοί εθνικών κυβερνήσεων – Μακρόν, Σολτς, Ντράγκι – είναι απλοί εκτελεστές. Δεν επιτρέπεται καμία δημοκρατική συζήτηση: η «δημοκρατία», όπως και οι «αξίες της ΕΕ», δεν είναι παρά προπέτασμα καπνού.
Η πραγματική κυβέρνηση ασκείται από ένα σωρό απαραττσίκ που επιλέγονται με συμβιβασμό μεταξύ των εκτελεστικών εξουσιών, ενεργώντας με έναν εξαιρετικά αδιαφανή τρόπο.
Η ΕΚ είναι εντελώς εκτός κάθε είδους ελέγχου. Έτσι μια εκπληκτική μετριότητα όπως η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν –προηγουμένως η χειρότερη υπουργός Άμυνας της σύγχρονης Γερμανίας– εκτοξεύτηκε προς τα πάνω για να γίνει ο σημερινός Φύρερ της ΕΕ, υπαγορεύοντας την εξωτερική, ενεργειακή και ακόμη και οικονομική πολιτική τους.
Τι πρεσβεύουν;
Από τη σκοπιά της δύσης, το Tin Curtain, με όλες τις δυσοίωνες αποχρώσεις του Ψυχρού Πολέμου 2.0, είναι απλώς μια αρχή πριν από το κύριο πιάτο: αντιπαράθεση σκληροπυρηνικών σε όλη την Ασία-Ειρηνικό – που μετονομάστηκε σε “Ινδο-Ειρηνικό” – ένα αντίγραφο άνθρακα της ρακέτας της Ουκρανίας σχεδιασμένο να περιέχει το BRI και το GDI της Κίνας.
Ως αντιπραξικόπημα, είναι διαφωτιστικό να παρατηρούμε πώς το κινεζικό υπουργείο Εξωτερικών υπογραμμίζει τώρα με λεπτομέρεια την αντίθεση μεταξύ BRICS – και BRICS+ – και του αυτοκρατορικού συνδυασμού AUKUS/Quad/IPEF.
Οι BRICS αντιπροσωπεύουν de facto πολυμερισμό. εστίαση στην παγκόσμια ανάπτυξη· συνεργασία για την οικονομική ανάκαμψη· και τη βελτίωση της παγκόσμιας διακυβέρνησης.
Η κατασκευασμένη από τις ΗΠΑ ρακέτα από την άλλη πλευρά, αντιπροσωπεύει τη νοοτροπία του Ψυχρού Πολέμου. εκμετάλλευση αναπτυσσόμενων χωρών· Συγκέντρωση για να περιορίσει την Κίνα. και μια πολιτική πρωτίστως της Αμερικής που κατοχυρώνει τη μονοπωλιακή «διεθνή τάξη βασισμένη σε κανόνες».
Θα ήταν άστοχο να περιμένουμε από εκείνους τους διαφωτιστές της G7 που συγκεντρώθηκαν στη Βαυαρία να κατανοήσουν τον παράλογο της επιβολής ανώτατου ορίου τιμών στις ρωσικές εξαγωγές πετρελαίου και φυσικού αερίου, για παράδειγμα. Αν αυτό συνέβαινε πραγματικά, η Μόσχα δεν θα έχει κανένα πρόβλημα να μειώσει πλήρως τον ενεργειακό εφοδιασμό της G7. Και αν εξαιρεθούν άλλα έθνη, η τιμή του πετρελαίου και του φυσικού αερίου που εισάγουν θα αυξηθεί δραστικά.
Οι BRICS ανοίγουν το δρόμο προς τα εμπρός
Δεν είναι λοιπόν περίεργο που το μέλλον είναι δυσοίωνο. Σε μια εκπληκτική συνέντευξη στην κρατική τηλεόραση της Λευκορωσίας , ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ συνόψισε πώς «η Δύση φοβάται τον έντιμο ανταγωνισμό».
Ως εκ τούτου, η κορυφή της κουλτούρας ακύρωσης και της «καταπίεσης ό,τι έρχεται σε αντίθεση με κάποιο τρόπο με το νεοφιλελεύθερο όραμα και διάταξη του κόσμου». Ο Λαβρόφ συνόψισε επίσης τον οδικό χάρτη προς όφελος ολόκληρου του Παγκόσμιου Νότου:
«Δεν χρειαζόμαστε ένα νέο G8. Έχουμε ήδη δομές…κυρίως στην Ευρασία. Η EAEU προωθεί ενεργά τις διαδικασίες ολοκλήρωσης με τη ΛΔΚ, ευθυγραμμίζοντας την πρωτοβουλία Belt and Road της Κίνας με τα ευρασιατικά σχέδια ολοκλήρωσης. Μέλη της Ένωσης Εθνών της Νοτιοανατολικής Ασίας εξετάζουν προσεκτικά αυτά τα σχέδια. Ορισμένοι από αυτούς υπογράφουν συμφωνίες ζώνης ελεύθερων συναλλαγών με την EAEU. Ο Οργανισμός Συνεργασίας της Σαγκάης είναι επίσης μέρος αυτών των διαδικασιών… Υπάρχει μια ακόμη δομή πέρα από τα γεωγραφικά σύνορα της Ευρασίας».
«Είναι BRICS. Αυτή η ένωση βασίζεται όλο και λιγότερο στο δυτικό στυλ επιχειρηματικής δραστηριότητας και στους δυτικούς κανόνες για τα διεθνή νομίσματα, τα χρηματοπιστωτικά και εμπορικά ιδρύματα. Προτιμούν πιο δίκαιες μεθόδους που δεν κάνουν καμία διαδικασία να εξαρτάται από τον κυρίαρχο ρόλο του δολαρίου ή κάποιου άλλου νομίσματος. Η G20 εκπροσωπεί πλήρως τους BRICS και πέντε ακόμη χώρες που συμμερίζονται τις θέσεις των BRICS, ενώ η G7 και οι υποστηρικτές της βρίσκονται στην άλλη πλευρά των οδοφραγμάτων».
…
«Αυτή είναι μια σοβαρή ισορροπία. Η G20 μπορεί να επιδεινωθεί εάν η Δύση τη χρησιμοποιήσει για να υποκινήσει την αντιπαράθεση. Οι δομές που ανέφερα (SCO, BRICS, ASEAN, EAEU και CIS) βασίζονται στη συναίνεση, στον αμοιβαίο σεβασμό και στην ισορροπία συμφερόντων, παρά στην απαίτηση αποδοχής της μονοπολικής παγκόσμιας πραγματικότητας».
Τσίγκινη κουρτίνα; Περισσότερο σαν Σκισμένη κουρτίνα.
