Πήγα στη διαδήλωση της Κυριακής, όπως είχα πάει και πέρυσι. Θέλω, οσάκις μπορώ, να βλέπω με τα μάτια μου και να ακούω τι έχουν να πουν οι άνθρωποι, να μιλάω μαζί τους και να μορφώνω ο ίδιος τη γνώμη μου.
Παρά τις παραπλανητικές, αστείες δηλώσεις της Αστυνομίας, η συγκέντρωση ήταν πάρα πολύ μεγάλη και ενδεικτική της ανησυχίας για το θέμα αυτό, μιας σημαντικής μερίδας του ελληνικού λαού. Πολύ εντυπωσιακή ήταν και η μαζική παρουσία νεολαίας.
Δεν θέλω να σχολιάσω εδώ τις μισαλλόδοξες περιγραφές τού φιλοκυβερνητικού Τύπου, που θυμίζουν τις χειρότερες περιόδους του ελληνικού και παγκόσμιου σταλινισμού.
Οι διαδηλωτές που συμμετείχαν στο συλλαλητήριο ήταν, στη μεγάλη τους πλειοψηφία, συνηθισμένοι, μέσοι Έλληνες. Τίποτα περισσότερο, τίποτα λιγότερο.
Παραβλέπω επίσης τις κουταμάρες που ακούω από διάφορα πρόσωπα του ΣΥΡΙΖΑ. Δεν ξέρω αν όσα λένε, περί σχεδίων κατάληψης της Βουλής και διάφορα άλλα φαιδρά τους τα είπαν οι υπηρεσίες τους.
Αυτό που ξέρω εγώ –και ο Πρωθυπουργός καλύτερα από μένα– είναι ότι δεν ελέγχουν τις υπηρεσίες τους.
Ελπίζω ο Πρωθυπουργός και οι βουλευτές να πήραν το μήνυμα, όπως είπε κάποτε, όταν έχασε τις δημοτικές εκλογές, ο Ανδρέας Παπανδρέου, που είχε επίσης το θάρρος να πει κάποτε ένα Mea Culpa, ένα Mea Culpa από το οποίο κέρδισε, δεν έχασε.
Ελπίζω ότι ο Πρωθυπουργός και οι βουλευτές θα αντιληφθούν ότι το θέμα της Συμφωνίας των Πρεσπών δεν είναι ένα συνηθισμένο, τρέχον θέμα, γιατί αγγίζει τη βαθύτερη ταυτότητα του ελληνικού λαού.
Από την αρχή που ανέκυψε αυτό το πρόβλημα, τον Ιανουάριο του 2018, έχω υποστηρίξει ότι μπορεί να λυθεί μόνο με δημοψήφισμα. Ανεξαρτήτως της άποψης που μπορεί να έχει κανείς για την ίδια τη Συμφωνία, πρέπει να την υποβάλλουν, πριν την κύρωσή της, στην κρίση του ελληνικού λαού με δημοψήφισμα, όπως έχει άλλωστε ζητήσει μια πλειάδα προσωπικοτήτων, μεταξύ τους και επιφανείς εκπρόσωποι της τέχνης, όπως ο Μίκης Θεοδωράκης, προερχόμενοι και από τον χώρο της Αριστεράς και από τον χώρο της Δεξιάς.
Ο ίδιος ο ΣΥΡΙΖΑ έχει άλλωστε προτείνει διευρυμένη δυνατότητα προσφυγής σε δημοψηφίσματα.
Αν ο κ. Τσίπρας επιλέξει, έστω και την υστάτη στιγμή, αυτή τη δημοκρατική και εθνικά υπεύθυνη λύση, θα τον υποστηρίξει σύσσωμος ο ελληνικός λαός, και οι Αριστεροί και οι Δεξιοί, και οι οπαδοί και οι αντίπαλοι της Συμφωνίας. Θα βγει απόλυτα κερδισμένος, ότι κι αν γίνει τελικά στο δημοψήφισμα. Όλοι οι Έλληνες θα εκτιμήσουν το θάρρος, την ευθυκρισία και τη δημοκρατική και εθνικά υπεύθυνη στάση του.
Είναι η μόνη λύση που διαφυλάσσει το δημοκρατικό πλαίσιο λειτουργίας του πολιτεύματός μας, την εθνική ενότητα του ελληνικού λαού και αποτρέπει την εμφάνιση παραγόντων που ευνοούν καταστάσεις Διχασμού, που κανείς Έλληνας δημοκράτης και πατριώτης δεν επιθυμεί να δει στη χώρα μας και που είχαν καταστροφικές συνέπειες για τον ελληνικό λαό, οσάκις εμφανίσθηκαν στην ιστορία μας.
Ελπίζω και τα υπόλοιπα ελληνικά κόμματα και όλοι οι Βουλευτές, να υποστηρίξουν μια τέτοια λύση, που υλοποιεί κατά τον καλύτερο τρόπο την αρχή της Λαϊκής Κυριαρχίας, θεμέλιο του πολιτεύματός μας, και προστατεύει επίσης την αρχή της Εθνικής Κυριαρχίας.
Το ελπίζω βέβαια, αλλά δεν έχω αυταπάτες. Όπως έχουν δρομολογηθεί τα πράγματα, φοβούμαι δυστυχώς ότι η κυβέρνηση θα εμμείνει στην άποψή της να περάσει έτσι κι αλλοιώς τη Συμφωνία από τη Βουλή, χωρίς να δώσει τη δυνατότητα στους Έλληνες πολίτες να την εγκρίνουν ή να την απορρίψουν.
Αν αυτό συμβεί, πολύ φοβάμαι ότι οι αρνητικές συνέπειες θα υπερβούν κατά πολύ το συγκεκριμένο θέμα, υπό ποία ονομασία δηλαδή θα αναγνωρίσει η Ελλάδα την πΓΔΜ. Θα είναι πάρα πολύ κρίμα για την κυβέρνηση, τον κ. Τσίπρα και τον ΣΥΡΙΖΑ, να τελειώσουν –γιατί αυτό θα συμβεί, αργά ή γρήγορα, να είναι βέβαιοι– την παρουσία τους στην πολιτική σκηνή, με ένα τέτοιο στίγμα πάνω τους.
Και προπάντων θα είναι πολύ κρίμα για τον ελληνικό λαό.
Δημήτρης Κωνσταντακόπουλος
πρώην μέλος της Γραμματείας της Κεντρικής Επιτροπής και της Επιτροπής Εξωτερικής και Αμυντικής Πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ
