Το πρόβλημα για την ελληνική πολιτική τάξη είναι το πώς μπορείς να πλουτίσεις όταν έχεις χτίσει ένα οικονομικό σύστημα που μπορεί να παράγει μόνο φτώχεια. Η Ελλάδα κυβερνάται από μια απομυζητική ελίτ (όπως περιγράφεται στο βιβλίο Γιατί αποτυγχάνουν τα έθνη) της οποίας βασικό εργαλείο άσκησης εξουσίας και ελέγχου είναι ένα φεουδαρχικό οικονομικό σύστημα. Το βασικό πρόβλημα για ένα νεοφεουδαρχικό σύστημα οικονομίας είναι η αδυναμία του να παράγει πλούτο. Αλλά αυτό είναι ένα πρόβλημα για τους πολίτες και όχι για την πολιτική ελίτ.
Από την οικονομική κρίση μέχρι και τώρα, εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες έχουν εγκαταλείψει τη χώρα για το εξωτερικό. Κατά γενική ομολογία, πρόκειται για ένα μέρος του πληθυσμού με ιδιαίτερα υψηλή εξειδίκευση. Αυτό το κομμάτι του πληθυσμού θα ήταν το κυρίως εργατικό δυναμικό μιας εύρωστης οικονομικής ανάπτυξης. Αλλά για να επιστρέψουν αυτοί, πρέπει να παύσουν όλοι οι μηχανισμοί τους οποίους η πολιτική τάξη χρησιμοποιεί για να αναδιακατανέμει πλούτο από την κοινωνία προς αυτή και τις διάφορες ομάδες που τη διατηρούν στην εξουσία.
Έτσι επιστρέφουμε στο αρχικό πρόβλημα που είχαμε θέσει, δηλαδή πώς μπορείς να πλουτίσεις σε ένα σύστημα του οποίου το βασικό προϊόν είναι η φτωχοποίηση. Μια λύση είναι να αρχίσεις μια “Κούρσα για την εισαγωγή εργαζομένων” (Καθημερινή, 25/1/26). Το νομοσχέδιο του υπουργείου Μετανάστευσης που “επιτρέπει στις εταιρείες προσωρινής απασχόλησης να προσλαμβάνουν και να «δανείζουν» ανθρώπινο δυναμικό από τρίτες χώρες, ανοίγει νέες δυνατότητες για την αγορά εργασίας.”
Ο πολύ σκληρός σε θέματα μεταναστευτικού (εδώ γελάμε) Θάνος Πλεύρης είναι έτοιμος να εφαρμόσει μια νέα πολιτική που θα αυξήσει ακόμα περισσότερο τις μεταναστευτικές ροές προς την Ελλάδα. Δεν ήταν αρκετό που η κυβέρνηση Μητσοτάκη έχει σπάσει όλα τα ρεκόρ στην απονομή ασύλου, ξεπερνώντας κατά πολύ τον ΣΥΡΙΖΑ. Εφευρίσκει νέους τρόπους για να σπάσει όλα τα προηγούμενα της ρεκόρ. Είναι μια πολιτική που ταυτόχρονα πετυχαίνει δύο πράγματα. Συμπιέζει τους μισθούς στον ιδιωτικό τομέα, ενώ ταυτόχρονα αυξάνει τα κόστη, όπως αυτό της στέγασης, για τους ίδιους ανθρώπους. Και εδώ θα περίμενες την αριστερά να αντισταθεί σε ένα τέτοιο νομοσχέδιο. Πρό πολλού όμως τα κόμματα της Αριστεράς έχουν γίνει υποκαταστήματα των εν Ελλάδι ΜΚΟ. Εφόσον το κόστος του πελατειακού κράτους δεν μπορεί να μειωθεί, αυτό που έχει βρει η κυβέρνηση Μητσοτάκη είναι να μειώσει έμμεσα τα εισοδήματα των εργαζομένων. Η ελληνική οικονομία έχει μετατραπεί σε ένα οικονομικό σύστημα χαμηλής παραγωγικότητας. Για να παράγει, έστω και τα ελάχιστα που παράγει, χρειάζεται ολοένα και πιο φθηνό εργατικό δυναμικό. Δηλαδή, η Ελλάδα είναι μια χώρα που έχει ως επίσημη πολιτική το να μετατραπεί το οικονομικό σύστημά της σε μια τριτοκοσμική οικονομία. Ένα Μπαγκλαντές στα νότια της Ευρώπης.
