Με μια πιο ψύχραιμη ματιά, βλέπει κανείς πώς οι λεγόμενοι εκφραστές του μυστηρίου της ανομίας προσπαθούν να προκαλέσουν «έλλειψη οξυγόνου», είτε με μάσκες, είτε με εμβόλια, είτε με εμπρησμούς των δασών μας, είτε έλλειψη του “οξυγόνου” της ελπίδας επιβίωσης, φέρνοντας πάνω μας το ένα κακό μετά το άλλο (ακρίβεια, έλλειψη αγαθών στην αγορά, στημένους πολέμους, στημένους ιούς κλπ.) πείθοντας πολλούς να γίνουν αυτόχειρες.
Όποιος ελπίζει στη μαγκιά του, στην τύχη του, στα λεφτά του, στις γνωριμίες του, στην ομορφιά του, στη σωματική δύναμη, ή στις γνώσεις του, θα χάσει.
Όποιος όμως ελπίζει σε Κείνον, ο οποίος μας παραγγέλνει όχι μόνο να μην απελπιζόμαστε βασιζόμενοι επάνω Του, αλλά ακόμα κι αν προς στιγμήν λυγίσουμε λόγω της συστολής της Θείας Χάριτος και του βάρους των δεινών και των λογισμών απελπισίας που σπέρνει ο εξαποδίτης, να το αναφέρουμε στην εξομολόγησή μας ΩΣ ΤΗ ΣΟΒΑΡΟΤΕΡΗ ΑΜΑΡΤΙΑ (βλ. συνημμένο έντυπο), εκείνος λοιπόν θα βγει ζωντανός και ακέραιος από τη λαίλαπα των όποιων δεινών επιτρέψει η Θεία Πρόνοια.
Ηλίας Σκουντριάνος
