Ως γνωστόν, το έτος 2017, θα πραγματοποιηθούν βουλευτικές εκλογές αναμετρήσεις σε πολλές σημαντικές χώρες στις Ευρώπης, των οποίων τα αποτελέσματα, θα καθορίσουν την πολιτική (και υπαρξιακή) πορεία της ίδιας της ΕΕ.
Οι πιο «κοντινές», είναι αυτές οι οποίες θα πραγματοποιηθούν στην Γερμανία σε λίγες ημέρες (συγκεκριμένα τις 24 Σεπτεμβρίου του 2017).
Σε αυτές, πρώτο κόμμα, αναμένεται να βγουν με τεράστια διαφορά οι Χριστιανοδημοκράτες των Μέρκελ-Σόιμπλε, δεύτεροι και σε πολύ μεγάλη απόσταση οι Σοσιαλδημοκράτες, ενώ για την τρίτη θέση, ανταγωνίζονται πολλά μικρότερα κόμματα, με επικρατέστερο με βάση τις μέχρι τώρα δημοσκοπήσεις, το αντιευρωπαϊκό και ευρωσκεπτικιστικό ακροδεξιό κόμμα της «Εναλλακτικής για την Γερμανία» (http://www.news.gr).
Όποιο και εάν είναι το τελικό αποτέλεσμα των εκλογών αυτών, δεν αναμένονται να πραγματοποιηθούν αλλαγές προς το καλύτερο για την χώρα μας, μιας και είτε θα συνεχιστεί ο σημερινός κυβερνητικός συνασπισμός, με όλη την αρνητική για την χώρα μας πολιτική του, είτε οι Χριστιανοδημοκράτες θα συγκυβερνήσουν με τους Φιλελευθέρους ή άλλα μικρότερα κόμματα, τα οποία έχουν επίσης ιδιαίτερα αρνητικές για την χώρα μας πολιτικές θέσεις,.
Οι επόμενες σημαντικές εκλογές στην Ευρώπη, θα πραγματοποιηθούν στις 15 Οκτωβρίου στην Αυστρία.
Σε αυτές, πρώτο κόμμα αναμένεται να βγει αυτό του λαϊκιστική (και σχεδόν ακροδεξιού) Σεμπάστιαν Κουρτς, ο οποίος πιθανότατα, αν λάβει εντολή σχηματισμού κυβέρνησης, θα δημιουργήσει κυβέρνηση συνεργασίας με τους ακροδεξιούς του Κρίστιαν Στράσε (http://www.capital.gr).
Οπότε, γνωρίζοντας κανείς τις διαχρονικές ανθελληνικές των Αυστριακών για την χώρα μας (http://www.triklopodia.gr), αλλά και των Κουρτς και Στράσε εν τω προκειμένω, καταλαβαίνει κάνεις, στην συγκεκριμένη περίπτωση, πόσο «καλή» θα είναι η πολιτική τους για την χώρα μας.
Στην Τσεχία, οι εκλογές θα γίνουν τις 20 και 21 Οκτωβρίου του 2017. Πρώτος και δημοφιλέστερος στις δημοσκοπήσεις είναι ο λαϊκιστής επιχειρηματίας Αντρέ Μπάπμις, ο αποκαλούμενος και «Τραμπ της Τσεχίας», ο οποίος έχει και αυτός εχθρικές θέσεις για την Γερμανία, το Ευρώ και την ΕΕ.
Γενικά, φαίνεται πως το δεύτερο μισό του έτους 2017, θα έχει πιθανότατα σαν αποτέλεσμα των εκλογικών αναμετρήσεων που θα πραγματοποιηθούν, την άνοδο για άλλη μία φορά λαϊκιστικών ή ευρωσκεπτικιστικών κομμάτων στην ΕΕ, μετά το «διάλειμμα» και την «κάμψη» που παρατηρήθηκε σε αυτά στο πρώτο μισό του έτους.
Αν και σε αυτά προστεθούν και πιθανές πρόωρες εκλογικές αναμετρήσεις που μπορεί να συμβούν σε μία σειρά από σημαντικές χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης (π.χ. Ιταλία, Ισπανία, Ελλάδα), τότε είναι εξίσου πιθανό να πραγματοποιηθεί και αλλού άνοδος στην εξουσία ευρωσκεπτικιστικών κομμάτων και καθεστώτων (http://www.euro2day.gr).
Πιο «χτυπητό» παράδειγμα, είναι αυτό της Ιταλίας, στην οποία παρατηρείται μια επιστροφή του Μπερλουσκόνι στην πολιτική σκακιέρα (http://www.sigmalive.com).
Η Δεξιά στην χώρα αυτή, φιλοδοξεί να επιστρέψει στην εξουσία, μέσω μιας συμμαχίας της Φόρτσα Ιτάλια του Μπερολουσκόνι, της ακροδεξιάς Λέγκας του Βορρά, και του ακροδεξιού κόμματος Αδέλφια τα Ιταλίας (https://www.efsyn.gr, http://www.newsbomb.gr).
[Τόσο ο Μπερλουσκόνι, όσο και ο Σαλβίνι, εξέφρασαν την άποψη της πλήρους εξόδου της Ιταλίας από το Ευρώ (http://redlineagrinio.gr), κάτι που μπορεί να έχει ως τελικό αποτέλεσμα, το πλήρες τέλος της Ευρωζώνης, ακόμα και της ίδιας της ΕΕ].
Μία τέτοια συμμαχία, μπορεί να διεκδικήσει ακόμα και την πρωτιά σε ενδεχόμενες πρόωρες βουλευτικές εκλογές στην Ιταλία, είτε υπό την ηγεσία του Μπερλουσκόνι, είτε του Σαλβίνι (πρόσφατες δημοσκοπήσεις στην Ιταλία, δείχνουν πως οι Δεξιοί ψηφοφόροι, προτιμούν πλειοψηφικά τον δεύτερο-http://www.kathimerini.gr).
Εναλλακτικά, πάντα καραδοκεί και το ευρωσκεπτικιστικό κόμμα των Πέντε Αστέρων του Μπέπε Γκρίλο, το οποίο έχει εκφράσει παρόμοιες αντιευρωπαϊκές και λαϊκίστικές πολιτικές θέσεις (http://www.liberal.gr).
Και υπάρχουν αρκετές πιθανές αφορμές για πρόωρες εκλογές στην Ιταλία:. Μπορεί, π.χ., να προκύψει θέμα με τις τράπεζες κάθε στιγμή, μπορεί ο προϋπολογισμός που θα καταθέσει η Ιταλία να μην κρατάει ούτε τα προσχήματα συμμόρφωσης με το Σύμφωνο Σταθερότητας, και γενικώς μπορεί η χώρα να οδηγηθεί σε εκλογές πριν τον Μάιο που έχει ορισθεί (http://epohi.gr).
Στην Ισπανία, την εξουσία στην χώρα αυτή, έχει για την ώρα η κυβέρνηση μειοψηφίας του Μαριάνο Ραχόι, η οποία μπορεί να πέσει ανά πάσα στιγμή (http://epohi.gr). Οι Σοσιαλιστές, υπό τον Σάντσεθ, περιμένουν την κατάλληλη στιγμή. Αν είναι κάτι που κρατάει τον Ραχόϊ, είναι η αβεβαιότητα λόγω Καταλανικού.
Σε περίπτωση πρόορων εκλογών στην Ισπανία, είναι πιθανό, θα ανοίξει ο δρόμος για μια εναλλακτική πλειοψηφία Σοσιαλιστών – Ποδέμος, με τα δύο κόμματα να είναι σε απόσταση αναπνοής στις δημοσκοπήσεις. Ο δε ηγέτης των Σοσιαλιστών, Πέτρο Σάντσεθ, έχει δηλώσει πως θέλει να κάνει συγκυβέρνση με τους Podemos.
Σε μία τέτοια περίπτωση, θα έχουμε πιθανότατα, την άνοδο στην ηγεσία μίας μεγάλης ευρωπαϊκής χώρας, ενός ακόμα αντιευρωπαϊκού και λαϊκίστικού κινήματος, το οποίο όμως θα φέρει την Ισπανία και πάλι σε παλαιές σκοτεινότερες εποχές (https://hellenicsunrise.blogspot.gr), ειδικά σε σχέση με τις αντεθνικές θέσεις που αυτό φέρει σε σχέση με το επικείμενο δημοψήφισμα ανεξαρτησίας στην Καταλονία (http://www.triklopodia.gr).
Όσον αφορά την Ελλάδα, πρόωρες εκλογές, θα μπορούσαν να συμβούν στην χώρα, μόνο σε περίπτωση μίας πολύ έκτακτης κατάστασης (π.χ. πλήρης κατάρρευση της οικονομίας με απόλυτη χρεωκοπία της χώρας, πολεμική σύγκρουση ή «θερμό επεισόδιο» με τους Τούρκους ή ακόμα και με μία εθνική καταστροφή, όπως ήταν η εισβολή στην Κύπρο το 1974).
Η δε συγκυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, δεν πρόκειται ποτέ να εγκαταλείψει από μόνη της την εξουσία, ειδικά εάν δεν βλέπει περίπτωση επανεκλογής της, μετά τις τόσο προδοτικές πράξεις που έχει διαπράξει εις βάρος της χώρας μας.
Και εννοείται παράλληλα, πως ούτε η όποια πιθανή διάδοχη κατάσταση (κυβέρνηση Μητσοτάκη, κυβέρνηση συνεργασίας, τεχνοκρατική ή και οικουμενική), δεν πρόκειται να διορθώσει τίποτε στην χώρα, αλλά θα είναι και αυτή πιόνι των ξένων δυνάμεων και δωσιλογική, ακριβώς όπως ήταν, όλες προηγήθηκαν αυτής.
Γενικά, το συμπέρασμα, τόσο για τις εκλογές στην Ελλάδα, όσο και στην Ευρώπη, είναι δυστυχώς πάντοτε (σε σχέση με τα συμφέροντα της χώρας μας), το ρητό που λέει η γνωστή λαϊκή φράση: «κάθε πέρσι και καλύτερα, κάθε χρόνου και χειρότερα».
ΕΞΤΡΑ ΑΡΘΡΑ ΓΙΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΕΣ ΠΡΟΣΦΑΤΕΣ ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΑΝΑΚΑΛΥΨΕΙΣ:
