Του Παναγιώτη Αποστόλου
Πολιτικού αναλυτή – αρθρογράφου
Τα νέα στοιχεία της DataReportal για το 2026 αποκαλύπτουν μια χώρα που τρέχει με δύο ταχύτητες. Από τη μία, εντυπωσιακές αναβαθμίσεις στις υποδομές και ραγδαία αλλαγή των ψηφιακών συνηθειών. Από την άλλη, δημογραφική συρρίκνωση, αόρατες ομάδες εκτός σύνδεσης και κοινωνικές ανισότητες που διευρύνονται.
Ο πληθυσμός της Ελλάδας έχει πέσει στα 9,93 εκατομμύρια, με μέση ηλικία 46,8 ετών. Είναι ένα γηράσκον έθνος που παράλληλα μετασχηματίζεται ψηφιακά σε ρυθμούς που δεν ακολουθούν όλοι. Περίπου 1,29 εκατομμύρια πολίτες παραμένουν εκτός διαδικτύου—μια αθέατη μειοψηφία σε μια εποχή όπου η πρόσβαση σημαίνει πρόσβαση σε υπηρεσίες, εκπαίδευση, ευκαιρίες. Η ψηφιακή μετάβαση δεν αφορά όλους εξίσου, και οι ανισότητες διαιωνίζονται με νέες μορφές.
Ταυτόχρονα, η ταχύτητα του κινητού internet εκτοξεύθηκε κατά 60,6% σε ένα χρόνο, φτάνοντας τα 120,53 Mbps. Η τεχνολογική υποδομή προχωρά, αλλά η κοινωνία ακολουθεί άνισα.
Το πιο εντυπωσιακό όμως είναι η στροφή από τα παραδοσιακά μέσα στις ψηφιακές πλατφόρμες. Το YouTube κυριαρχεί με 7,40 εκατομμύρια χρήστες και ποσοστό κάλυψης 85,7%, λειτουργώντας πλέον ως η νέα τηλεόραση της χώρας. Η τηλεόραση δεν έχει απλώς ανταγωνισμό—έχει χάσει το μονοπώλιο της πληροφόρησης και της ψυχαγωγίας. Οι Έλληνες δεν εμπιστεύονται πλέον τα συμβατικά – συστημικά μέσα με τον ίδιο τρόπο. Αναζητούν περιεχόμενο κατά παραγγελία, εναλλακτικές φωνές, άμεση επικοινωνία.
Το TikTok εκτινάχθηκε κατά 16% σε ένα χρόνο, με 4,6 εκατομμύρια ενήλικες χρήστες. Το Instagram ακολουθεί την ίδια ανοδική πορεία. Αυτές οι πλατφόρμες δεν είναι απλώς χώροι ψυχαγωγίας—είναι οι νέες πλατείες της δημόσιας συζήτησης, τα νέα βήματα της πολιτικής επιρροής. Η μετανάστευση του κοινού από την τηλεόραση στο YouTube, το TikTok και το Instagram δεν είναι τυχαία. Είναι απόρριψη του μονολόγου και αναζήτηση διαλόγου, είναι η επιθυμία για έλεγχο επί του τι βλέπεις και πότε το βλέπεις.
Η Ελλάδα του 2026 είναι μια χώρα όπου τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης έχουν γίνει η κύρια πηγή ενημέρωσης για εκατομμύρια ανθρώπους, όπου οι νέοι γυρίζουν την πλάτη στην παραδοσιακή τηλεόραση, όπου η εμπιστοσύνη στα παλιά μέσα έχει διαβρωθεί. Αλλά είναι και μια χώρα όπου περισσότεροι από ένα εκατομμύριο άνθρωποι παραμένουν αποκλεισμένοι από αυτήν την ψηφιακή μετάβαση, όπου η γήρανση πιέζει το κοινωνικό ιστό, όπου η πρόοδος συνυπάρχει με βαθιές κοινωνικές ανισότητες.
Το θέμα δεν είναι ότι η τεχνολογία προοδεύει, αλλά ότι η ψηφιακή πρόοδος, χωρίς κοινωνική μέριμνα είναι μισή πρόοδος.
