Αποστόλου: Η παραχολογία Μητσοτάκη στη ΔΕΘ δεν έχει τέλος…

Του Παναγιώτη Αποστόλου

Πολιτικού αναλυτή – αρθρογράφου

Μεγαλόστομες εξαγγελίες και μια εικόνα ευημερίας που απέχει από την καθημερινότητα πολλών Ελλήνων. Υποσχέσεις του αέρα, σαν τόσες άλλες που αυτά τα 7 χρόνια, ουδέποτε εκπληρώθηκαν. Αντίθετα ενδυναμώθηκαν τα πάσης φύσεως καρτέλ εις βάρος των μεροκαματιάρηδων Ελλήνων. Των οικογενειαρχών.

Όμως η πραγματική οικονομία δεν μετριέται μόνο με αριθμούς και κυβερνητικές παρουσιάσεις. Μετριέται στο σούπερ μάρκετ, στον λογαριασμό του ρεύματος, στο ενοίκιο, στο εισόδημα που δεν φτάνει μέχρι το τέλος του μήνα.

Και η μεσαία τάξη, η ραχοκοκαλιά της ελληνικής κοινωνίας, εξακολουθεί να πιέζεται.

Το ζήτημα βέβαια δεν είναι μόνο οικονομικό. Είναι βαθιά πολιτικό.

Ποια Νέα Δημοκρατία εκπροσωπεί σήμερα ο Κυριάκος Μητσοτάκης;

Μια παράταξη που, έχει απομακρυνθεί από τις παραδοσιακές αρχές της Κεντροδεξιάς και έχει υιοθετήσει επιλογές που θυμίζουν το τεχνοκρατικό ΠΑΣΟΚ του εθνικού ολετήρα Κώστα Σημίτη, με τον ίδιο τον Κυριάκο Μητσοτάκη να ισχυρίζεται ότι εκπροσωπεί το Κέντρο και επί της ουσίας την Κεντροαριστερά, αφού το πλήθος των Υπουργών του προέρχονται από το Σημιτικό ΠΑΣΟΚ, το διεθνιστικό “Ποτάμι” και ολίγον ΚΚΕ.

Από την οικονομική πολιτική μέχρι τα ζητήματα της οικογένειας, της παιδείας και της εθνικής στρατηγικής, οι διαφορές με τη Νέα Δημοκρατία του Κώστα Καραμανλή και του Αντώνη Σαμαρά είναι πλέον εμφανείς.

Και στα εθνικά θέματα, τα ερωτήματα είναι ακόμη πιο σοβαρά.

Ποια είναι η στρατηγική μας απέναντι στην Τουρκία; Πού βρίσκονται οι κόκκινες γραμμές; Και ποιος εγγυάται ότι τα κυριαρχικά μας δικαιώματα δεν θα μπουν σε καμία διαπραγμάτευση;

Αυτά δεν απαντώνται με επικοινωνιακές εξαγγελίες. Απαντώνται με πράξεις, συνέπεια και ξεκάθαρες δεσμεύσεις.

Ποια είναι στρατηγική απέναντι στη Woke Ατζέντα τελικά; Ποια είναι η στρατηγική απέναντι στην παγκοσμιοποίηση που είναι πολέμια του συντηρητικού κεντροδεξιού χώρου και αποδυναμώνει τα παραδοσιακά Ελληνορθόδοξα πρότυπα, ενώ είναι υπερβολικά κοσμοπολίτικη και νεοφιλελεύθερη ;

Τι θα ψηφίσει, λοιπόν ο κάθε πολίτης στις επόμενες εθνικές εκλογές;

Τους υπερασπιστές, με νομοθέτηση του γάμου των ομοφυλόφιλων ζευγαριών και της τεκνοθεσίας, που έπληξαν τον παραδοσιακό θεσμό της ελληνικής οικογένειας;

Αυτούς που εγκατέλειψαν την ενίσχυση της παραδοσιακής παιδείας και της ιστορικής κληρονομιάς στα σχολεία;

Αυτούς που διέλυσαν την μεσαία αστική τάξη την ραχοκοκαλιά της κοινωνίας μας. Αυτούς που όσα κατά καιρούς υποσχέθηκαν, ουδόλως τα τήρησαν;

Αυτούς που δεν έχουν κανένα σχεδιασμό για το δημογραφικό που μαραζώνει την χώρα;

Γι’ αυτό, πριν από τις επόμενες εκλογές, κάθε πολίτης οφείλει να σκεφτεί και να αξιολογήσει τους σύγχρονους Μαυρογιαλούρους και όσα υποσχέθηκαν και όσα πραγματικά έκαναν.

Γιατί η εμπιστοσύνη δεν είναι λευκή επιταγή. Και η πολιτική ευθύνη δεν παραγράφεται με μια ακόμη ομιλία στη ΔΕΘ.