Σχολιάζει ο Νίκος Κλειτσίκας
Όταν γράφαμε πριν ένα χρόνο ότι…
Η δύση αγνόησε πως ο λαός της Συρίας διέπεται από “Εθνο”-Μπολσεβικισμό*… κι ήρθε η ήττα! κι αδιάκοπα από την έναρξη της “αραβικής άνοιξης” στη Συρία (Μάρτης 2011) πως δεν θα πέσει η Δαμασκός στα χέρια των ιμπεριαλιστών, φαντάζαμε γραφικοί, ή με μια εμμονική συμπάθεια απέναντι στον “αιμοσταγή δικτάτορα Άσαντ”, όπως αποκαλούσαν κι αποκαλούν μέχρι σήμερα τον πρόεδρο της
Συρίας ΟΛΑ τα πολιτικά κόμματα της Ελλάδας –τελευταία χρησιμοποιούν ηπιότερες αποχρώσεις στους χαρακτηρισμούς-, και πρωτίστως, στην πρώτη γραμμή του “αντικαπιταλιστικού” αγώνα, κυρίως η “επαναστατική εξωκοινοβουλευτική αριστερά” στο σύνολό της.
Ο Αραβικός στρατός της Συρίας ανακοίνωσε την απελευθέρωση της Abu Kamal, της τελευταίας πόλης υπό τον έλεγχο του αυτοαποκαλούμενου “ισλαμικού κράτους”. Μια μαρτυρική Συριακή πόλη περίπου 50.000 κατοίκων… κι ακριβώς γι’ αυτό η απελευθέρωσή της έχει και τεράστια συμβολική σημασία, που είναι το τέλος της “αραβικής άνοιξης made in USA” στη Συρία.
Στις 27 Οκτώβρη 2008 βομβαρδίστηκε από τις ΗΠΑ παραβιάζοντας τον εθνικό κυρίαρχο εναέριο χώρο της Συρίας, με την αιτιολογία που εκεί βρήκαν καταφύγιο δυνάμεις Ιρακινών προσκείμενες στον Σαντάμ, με νεκρούς γυναικόπαιδα κι είχε προκαλέσει την οργή του υπουργού των Εξωτερικών Walid Muallem “Killing civilians in international law means a terrorist aggression.”
Τον Ιούλη του 2012 η πόλη κατελήφθη από τον FSA (“ελεύθερο συριακό στρατό“) σε συνεργασία με τις διάφορες ομάδες της Αλ Κάιντα και μάλιστα με τη βοήθεια αμερικανών και ισραηλινών μετέτρεψαν το πλησίον στρατιωτικό αεροδρόμιο Hamdan σε βάση ελικοπτέρων, μιας και η πόλη είναι ακριβώς στα σύνορα με το Ιράκ. Τον Ιούλη του 2014 πέρασε στην απόλυτη κυριαρχία του “ισλαμικού κράτους”.
Η Abu Kamal απελευθερώθηκε με την εξολόθρευση των τζιχαντιστών κι αφού οι δυνάμεις της Συρίας συναντήθηκαν από την απέναντι πλευρά με τις δυνάμεις του Ιράκ.
Σ’ αυτά τα επτά (7) χρόνια ενός φρικτού πολέμου όπου ο λαός της Συρίας πρόσφερε στο βωμό της πατρίδας περισσότερους από 250.000 νεκρούς (κανένα ΜΜΕ δεν ασχολήθηκε με τους νεκρούς της Συρίας, μιας κι ο θάνατος έχει κι αυτός ταξικό περιεχόμενο), ο λαός συσπειρώθηκε σε τέτοιο βαθμό που μπορεί να καταγραφεί στο Πάνθεον Ηρωικών σελίδων της Ιστορίας.
Γεννήθηκαν κι οι “Λαϊκές Επιτροπές“, οι “Εθνικές Ομάδες Άμυνας”, που μαζί με τη “Λαϊκή Πολιτοφυλακή”, τον Αραβικό στρατό της Συρίας και πάνω από όλα την αγάπη κι εμπιστοσύνη στον πρόεδρο Άσαντ, έδωσαν και κέρδισαν τη Νίκη.
Η πρώτη “Λαϊκή Επιτροπή” αποτελούμενη μόνον από Γυναίκες δημιουργήθηκε εθελοντικά στη Χόμς και συσπείρωνε 400 Γυναίκες.
Η “Ελεύθερη Σκοπευτής” του Bashar Al Assad… Από την Πανεπιστημιακή έδρα στο Μέτωπο!
Η Roaeda… δίδασκε στο Πανεπιστήμιο κι άφησε την κιμωλία, φόρεσε τη στολή παραλλαγής, άρπαξε το όπλο και στα χαρακώματα της πρώτης γραμμής έγινε θρύλος!
Εγκατέλειψε την Πανεπιστημιακή καριέρα για την Πατρίδα και τον πρόεδρο Άσαντ… Αυτό φαντάζει γραφικό για τη δυτική νοοτροπία, τον καταναλωτισμό, τα μνημόνια, τις ελεύθερες αγορές, το υπέροχο νόμισμα μια ιδιωτικής τράπεζας που την έχουν ονομάσει “Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα” και μας προσφέρει την “ευημερία” του Ευρώ μέσα από το νέο αφήγημα του “ευρωπαϊκού πατριωτισμού“!
Στη Συρία των Σελευκιδών του Μεγάλου Αλεξάνδρου γεννήθηκε ο θηλυκός “Vasja“, ο μυθικός ελεύθερος σκοπευτής του Σοβιετικού “Κόκκινου Στρατού” Vasilij Grigor’evič Zajcev, ο οποίος στη μάχη του Στάλινγκραντ εκτέλεσε προσωπικά 225 ναζί εισβολείς… Μέλος του ΚΚΣΕ, στο “Τάγμα Λένιν” και “Κόκκινη Σημαία“, με όλα τα παράσημα της ΕΣΣΔ…
Στα βήματα του Τσε κι η Roeada: “Πατρίδα ή Θάνατος“…
Το δικό της τουφέκι ακριβείας έγινε ο φόβος και τρόμος των μισθοφόρων εισβολέων στη Συρία…
Θα την “συναντήσουν” κι οι Αμερικανοί πεζοναύτες που βρίσκονται σε κυρίαρχα εδάφη της Συριακής γης μαζί με τους Κούρδους λακέδες των ιμπεριαλιστών (Πογκρόμ από τους Τσέτες εναντίον των Ιρακινών προσφύγων σε καταυλισμούς της Συρίας…), μιας και η απελευθέρωση και του τελευταίου εκατοστού Συριακής γης είναι υπόθεση του λαού και στη Βόρεια Συρία έχουν δημιουργηθεί 7 αμερικάνικες βάσεις και έχουν μεταφερθεί 13.000 πεζοναύτες του θείου Σαμ, αλλά και στρατιωτικές δυνάμεις του Ισραήλ και της Σαουδικής Αραβίας. Αλλά κι οι δυνάμεις του παιδόφιλου δικτάτορα Σαούδ που απειλεί να κτυπήσει το Λίβανο και τη Χεζμπολάχ…
Όλοι στη δύση, ειδικότερα η “δικαιωματική αριστερά” δεν κατανοούν ή σωστότερα έχουν εξαγοραστεί από την παγκοσμιοποίηση, το υπερεθνικό κεφάλαιο, ότι δεν υποδουλώνεται λαός όπου ο γιος κηδεύει τον πατέρα του και …κάθε νίκη κι επιτυχία θα αφιερώνεται στον Assad & Nasrallah!
Περήφανη διηγείται σήμερα πως το χάρισμα της να βρίσκει με ακρίβεια το στόχο της πρόσφερε την τιμή να υπηρετεί στην πιο σημαντική μονάδα της Συρίας, που τα ΜΜΕ της δύσης κι η δημοσιογραφική πορνεία χαρακτηρίζουν ως “Μονάδα ορκισμένων Ασαντιστών που διψούν για αίμα“!
Στη Συρία τιμούν την επέτειο των 100 χρόνων από την Οκτωβριανή Επανάσταση με εκδηλώσεις όπως σ’ ολόκληρο τον κόσμο.
Ο Αμάρ Μπαγκντάς, Γενικός Γραμματέας του αδελφού κόμματος του ΚΚΕ, τουΚομμουνιστικού Κόμματος Συρίας που συμμετέχει στην κυβέρνηση Άσαντ, μίλησε σε κεντρική εκδήλωση στη Δαμασκό και μεταξύ άλλων επισήμανε:
“Για εμάς, αυτή η ανάμνηση σημαίνει πολλά πράγματα, ειδικά η μεγάλη υποστήριξη που έχει λάβει η Συρία στον αγώνα της εναντίον της αποικιοκρατίας από τη Σοβιετική Ένωση…
Τη βοήθεια και το βέτο στον ΟΗΕ από την ΕΣΣΔ ώστε η Συρία να επιτύχει πλήρη εθνική ανεξαρτησία…
Η Σοβιετική Ένωση έχει προσφέρει πολλά στη Συρία για την αντιμετώπιση επιθέσεων, σκοτεινών σχεδίων, καθώς και για την οικοδόμηση της εθνικής οικονομίας όπως και η κατασκευή του μεγάλου φράγματος του Ευφράτη, αλλά και για τη δημιουργία των εθνικών στελεχών της Συρίας…
Οι Κομμουνιστές στη Συρία γνωρίζουν πως χωρίς πατρίδα δεν υπάρχει σοσιαλισμός. Μιας και η εγχώρια δεξιά, όλες οι κυβερνήσεις των τελευταίων 7 χρόνων στρατεύτηκαν με τους εισβολείς φονιάδες κι η εξωκοινοβουλευτική “αριστερά” επίσης, το θέμα τίθεται στο ΚΚΕ: Τι θέλει και πού το πάει το ΚΚΕ;
Συνεπώς Νίκο Κοτζιά… περίμενες τέτοια ταπείνωση;
Είναι αδιάρηκτη η ενότητα πολιτικών κομμάτων και λαού στη Συρία… Όλιοι κι όλες μια γροθιά για την Πατρίδα, στην κατεύθυνση:
κι η υπόθεση του Λαού θα είναι εκείνη του Έθνους»
