Ζώντας στο κράτος της ηττοπάθειας και του τρόμου, είναι σαν να μικρογραφείται ο χρόνος και να εισέρχεται ο πολίτης στη σκοτεινή διαδρομή του παραληρήματος. Από παντού ένας φόβος που επιδεινώνεται μέρα με τη μέρα και καταλύει τη λογική δηλητηριάζοντας παράλληλα τις ψυχές των πολιτών.
Ο νεοέλληνας πολίτης βιώνει τη μεγαλύτερη παράκρουση που έζησε ποτέ. Από τη μια ο κορωνοϊός που διαπερνά τις διαστάσεις του χρόνου σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των ιατρογνωμόνων και από κοντά έρχεται και η μονοδιευθυνόμενη διαχείριση του κορωνοϊού από τη κυβέρνηση. Και τα δύο δημιουργούν έναν πελώριο πανικό που καταλύουν σκέψεις και αποσυντονίζουν την αγορά.
Και από την άλλη, μέσα στην υπερβολή της υγειονομικής κρίσης έρχεται και η τουρκική απειλή μαζί με την εκφρασμένη ηττοπάθεια από τους λαπιστές και τους δεινόσαυρους της πολιτικής.
Όλα σ’ έναν υπερθερματισμό. Η ζωή μέσα στο φράγμα, κλεισμένη στις στενές αναμονές της εξέλιξης. Το φύσημα της παραφροσύνης έρχεται από παντού και είναι αήττητο. Αλλά δεν μπορείς και να απέχεις, γιατί είσαι μέσα στο θέατρο της παραλογικής έκρηξης.
Ας δούμε όμως πως ξετυλίγεται όλη αυτή η φούσκα της τρομολαγνείας. Τα συμβάντα διεκδικούν πλέον μια υπερνοητή πολυφασική πληρότητα, δύσκολα τα κατανοείς αν δεν γίνεις μαθητής της παρανόησης.
Οι ιατρογνώμονες με τις αντιφάσεις τους για μια ακόμη φορά δηλώνουν πιστοί στη στρατηγική του χειρότερου. Αφού όλα τα μέτρα μέχρι σήμερα κατά του κορωνοϊού έχουν υποσταλεί λόγω της ανεπάρκειας τους, ωστόσο οι ιατρογνώμονες σφίγγουν ακόμη περισσότερο το λουρί με μέτρα περιορισμού.
Μάσκες παντού, απαγόρευση κυκλοφορίας, νέα μέτρα, αφού ο κορωνοϊός των τεστ, μπορεί να αποβεί κορωνοϊός εξολοθρευτής. Και αυτό γιατί οι ανυπότακτοι νέοι πλημμύρησαν τις πλατείες, κατά τις εκτιμήσεις των επαϊόντων.
Και ο αντίλογος.
Γιατί δεν «αποσυμφορήθηκαν» οι πλατείες; Γιατί δεν ανακατέλαβαν τις πλατείες αστυνομικές ομάδες ώστε να παρεμποδίσουν τους νέους να οργανώνουν τα πάρτι; Γιατί άφησαν 20.000 κόσμο να συγκεντρωθεί έξω από το Εφετείο στη δίκη της Χρυσής Αυγής;
Ερωτήματα όχι προς αποδημητικά πουλιά, αλλά προς υπευθύνους.
Επιπλέον ο τρόμος δεν ωφελεί να διαχέεται και να ποτίζει τον λαό. Η πολιτεία οφείλει να εγγυηθεί μέτρα προφύλαξης και όχι μέτρα συστηματικής επιβολής, δηλαδή όπως συμβαίνει σήμερα, να συγκροτεί μια αυθεντία υγειονομικής αρχής και να αποφασίζει εκείνη ως αρχή έλεγχου. Ακόμη όμως και μέσα από την ανάπτυξη των πειθαρχικών υγειονομικών τεχνικών, υπάρχει μια αβεβαιότητα γύρω από τον κορωνοϊό και επιβάλλεται εντέχνως από την ακραία ανισότητα μεταξύ πολίτη και ιατρογνώμονα αυθέντη, όπου ο τελευταίος επιβάλει την αβεβαιότητα ως φόβο. Και ας καταλάβουμε επιτέλους ότι ο τρόμος δεν έχει να κάνει τόσο με τη βία και το ατύχημα όσο με την αβεβαιότητα και την ανατροπή.
Ο κορωνοϊός συσσωρεύει μια ιδιότυπη τρομοκρατία. Ο φόβος του ιού είναι η έλλειψη ουσιαστικών μέτρων, η καταστροφή της οικονομίας, η νέα κανονικότητα, η απροσωποποιημένη ζωή, όλα λειτουργούν κάτω από έναν παροξυσμό της αβεβαιότητας. Ο Ζαν Μπωντριγιάρ είχε γράψει: «Η τρομοκρατία δεν επινοεί τίποτα. Ωθεί απλώς τα πράγματα στα άκρα, στον παροξυσμό. Παροξύνει μια ορισμένη κατάσταση πραγμάτων, μια ορισμένη λογική της βίας και της αβεβαιότητας.»
Η οριζοντοποίηση των μέτρων κατά του κορωνοϊού δεν αποτελεί λύση, τα στοχευμένα όμως μέτρα μπορούν να ανακόψουν την πορεία του. Όχι όμως εκείνα που συνδέονται με νέα κανονικότητα και λειτουργούν στη διαμόρφωση μιας γνώσης, η οποία προϋποθέτει μια πειθαρχική άσκηση που αγγίζει την τιμωρία. Σ’ αυτή τη περίπτωση ο κορωνοϊός αξιοποιείται από λέσχες πλουσίων για αύξηση του πλούτου τους, και από πολιτικούς με ύπουλες αποστολές που επιθυμούν να περιορίσουν τις ατομικές ελευθερίες. Ο E. Dukheim μας έχει μάθει ότι ο αυταρχισμός επιβάλλεται με την κατηγορία γενικό / ομαλό /οριζοντοποίηση.
Τι μας λένε σήμερα οι ιατρογνώμονες/ιατροπολιτικοί, μάθε να μη σε καταπιέζουν τα μέτρα οριζοντοποίησης κατά του κορωνοϊού απλώς να τα υφίστασαι. Και ως εκ τούτου μόνο τα προτεινόμενα μέτρα από το ιερατείο των ιατρογνωμόνων/ιατροπολιτικών είναι και τα σωτηριολογικά. Οποιοδήποτε άλλο μέτρο κρίνεται αδόκιμο.
Η Ευρώπη με καθολική χρήση μάσκας μέσα σε ένα 24ωρο (στις 21/10/2020) είχε 422.000 κρούσματα κορωνοϊού, και 16.000 κρούσματα (21/10/2020) σε μια μέρα είχε η Ιταλία. Σκέφτηκαν μήπως οι ιατροπολιτικοί ότι τα μέτρα ίσως είναι ανεπαρκή και δεν αποδίδουν; Αλλά ίσως ο τρόμος να δουλεύει και να βολεύει σε πολλά επίπεδα και να επιβάλει συγκεκριμένη εξουσία κανονικοποίησης. Σκέφτηκαν να αλλάξουν μέθοδο αντιμετώπισης;
Και μέσα σ’ αυτό το κλίμα η αντοχή και η συγκράτηση των πολιτών εξαντλούνται.
Αλλά το θεατρικό έργο του τρόμου έχει και συνέχεια στην Ελλάδα, στο Αιγαίο ο Σουλτάνος δεν περιμένει τα γεγονότα δηλαδή, κυρώσεις και λοιπές αστήρικτες δικαιολογίες τιμωρίας από τους νωθρούς Ευρωπαίους, προχωρά γρηγορότερα από τα γεγονότα, δοκιμάζει τις αντιδράσεις της ελληνικής κυβέρνησης και με την τακτική της χρησικτησίας προβαίνει σε απόκτηση κυριότητας του Αιγαίου.
Οι πολιτικοί μας στην ανάξια παρακμή λόγων και αποφάσεων μας ραντίζουν πότε με φοβίες του τύπου «σε σύγκρουση με την Τουρκία θα είμαστε μόνοι» όπως έλεγε η Ντ. Μπακογιάννη, προφανώς για να σκορπίσει φόβο και πανικό, και άλλοτε πάλι οι λαπιστές νεοπαλατιανοί πολιτικοί να αποκαλούν το Καστελόριζο «νησί που ανήκει στην Ανατολική Μεσόγειο και όχι στο Αιγαίο» δήλωση του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη. Και επίσης να ακούγονται και κάποια άλλα ανεκλάλητα όπως « είναι εθνικισμός τα 12 ναυτικά μίλια» Χρυσοχοϊδης Υπ. Προστασίας του Πολίτη.
Όλες όμως οι παραπάνω δηλώσεις είναι υποχωρητικές βρίσκονται στο τέλμα της συμβατικής υποχώρησης. Έτσι ο φόβος, η θλίψη, η απογοήτευση, διαχέονται στον κυκλοθυμικό και συγκεχυμένο χαρακτήρα του νεοέλληνα, ως απώθηση που ενισχύει μια επιπλέον καταστολή.
Ελεφαντιασμένοι τυρανόσαυροι της πολιτικής και νεόκοποι διαχειριστές της κακής μας τύχης, γεμίζουν με κοπρικό υλικό τον εγκέφαλο των πολιτών. Αυτή είναι η χώρα μας, μια θριαμβευτική τεθλασμένη της απερινόητης αβελτηρίας.
Απόστολος Αποστόλου. Δρ. φιλοσοφίας
