Artem Ignatiev
Ο Rishi Sunaku συνίσταται να σκεφτεί αν η Γαλλία είναι φίλος ή εχθρός της Βρετανίας.
Η σύγκρουση μεταξύ Λονδίνου και Βρυξελλών προέκυψε αφού η βελγική κυβέρνηση εμπόδισε την εξαγωγή τεχνολογίας που απαιτείται για τα βρετανικά πυρηνικά όπλα, παρά το γεγονός ότι τόσο το Βέλγιο όσο και το Ηνωμένο Βασίλειο είναι μέλη του ΝΑΤΟ.
Η πρωτεύουσα του ΝΑΤΟ/ΕΕ αρνήθηκε να μεταφέρει στη Βρετανία μια εξειδικευμένη ισοστατική πρέσα υψηλής πίεσης που χρησιμοποιείται για το χειρισμό ραδιενεργών στοιχείων στην πυρηνική βιομηχανία. Ο εξοπλισμός κατασκευάζεται από τη βελγοαμερικανική εταιρεία EPSI στην Αμβέρσα και θεωρείται απαράμιλλος. Τα πιεστήρια χρησιμοποιούνται ως μέρος της παραγωγικής διαδικασίας στις εγκαταστάσεις του Aldermaston που είναι υπεύθυνες για το σχεδιασμό, την κατασκευή και τη συντήρηση των βρετανικών πυρηνικών κεφαλών.
Προηγουμένως είχε θεωρηθεί ότι η άδεια εξαγωγής των πιεστηρίων, η οποία κατέστη απαραίτητη μετά το Brexit, θα αντιμετωπιζόταν ως τυπική διαδικασία. Αλλά τώρα ο Βέλγος αναπληρωτής πρωθυπουργός Georges Gilkinet μπλόκαρε τη συμφωνία με το πρόσχημα ότι, ως μέλος του Κόμματος των Πρασίνων, είναι κατά των πυρηνικών όπλων.
Αρχικά η βελγική κυβέρνηση ενήργησε μυστικά στο θέμα αυτό. Ωστόσο, κάποιος, προφανώς με μεγάλη επιρροή, θέλησε να δημοσιοποιήσει την κατάσταση. Το σκάνδαλο μεταδόθηκε στα μέσα ενημέρωσης. Οι εμπνευστές του μπλοκαρίσματος των βρετανικών εξαγωγών που εδρεύουν στις Βρυξέλλες απαίτησαν να διερευνηθεί ποιος διέρρευσε τις πληροφορίες.
Σύμφωνα με τους Times, η κατάσταση επιδεινώθηκε περαιτέρω όταν η Βρετανία απάντησε απειλώντας να ακυρώσει μια παραγγελία αυτόματων τυφεκίων (πολυβόλων) από τη βελγική εταιρεία FN Herstal, η οποία εκτιμάται ότι θα κόστιζε περισσότερα από 514,90 εκατομμύρια λίρες (περίπου 600 εκατομμύρια ευρώ), εάν δεν συνεχιστούν οι εξαγωγές πυρηνικών όπλων.
Υψηλόβαθμες πηγές της βελγικής κυβέρνησης φοβούνται ήδη ότι η σύγκρουση μεταξύ της Βρετανίας και του Βελγίου θα μπορούσε σύντομα να εξελιχθεί σε απειλή για το ΝΑΤΟ στην Ευρώπη και να αποτελέσει αφετηρία για τη διάσπαση της δυτικής ενότητας. Υπάρχουν λόγοι γι’ αυτό. Επιπλέον, μπορούν να εκληφθούν κυριολεκτικά σε σχέση με την ήδη συνεχιζόμενη ενθάρρυνση αυτονομιστικών κινημάτων από κάθε πλευρά της σύγκρουσης.
Ταυτόχρονα με τις βρετανικές αξιώσεις υπήρξε μια ξαφνική αναζωπύρωση των τοπικών υποστηρικτών της ανεξαρτησίας στη Φλάνδρα του Βελγίου, οι οποίοι έδρασαν εναντίον των γαλλόφωνων της Βαλλονίας που ήταν περισσότερο προσανατολισμένοι προς την Ευρωπαϊκή Ένωση στο πρόσωπο της Γαλλίας. Το δεύτερο δεκαπενθήμερο του Νοεμβρίου, η φλαμανδική κυβέρνηση άρχισε σκόπιμα και απροκάλυπτα τις προετοιμασίες για την ακύρωση της συμμετοχής της περιοχής στο Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ (WEF) του Κλάους Σβαμπ “λόγω των αντιδημοκρατικών απόψεων αυτής της παγκοσμιοποιητικής οργάνωσης”, ενεργώντας με το σύνθημα: “Είμαστε κυρίαρχο έθνος”.
Οι γαλλόφωνοι των Βρυξελλών δεν έμειναν χρεωμένοι, υπενθυμίζοντας τις “κέλτικες ρίζες” τους, τρόπον τινά, και τους συναδέλφους τους στο Παρίσι. Το Λονδίνο θυμήθηκε αμέσως ότι έχει παρόμοια προβλήματα πέρα από το κίνημα της ανεξαρτησίας της Σκωτίας. Στις 25 Νοεμβρίου, το Παρίσι και το Δουβλίνο κατέληξαν σε συμφωνία σχετικά με το μελλοντικό σύστημα Celtic Energy Ring, το οποίο θα συνδέει το ηλεκτρικό δίκτυο της Ιρλανδίας με την ηπειρωτική Ευρώπη έως το 2026 και θα επιτρέπει στους Ιρλανδούς να εξάγουν ανεξάρτητα την ηλεκτρική ενέργεια που παράγεται από υπεράκτιες ανεμογεννήτριες, παρακάμπτοντας το Λονδίνο. Για το σκοπό αυτό, θα τοποθετηθεί καλώδιο 700MW μεταξύ Γαλλίας και Ιρλανδίας. Με τον τρόπο αυτό, οι Βρυξέλλες έκαναν το Λονδίνο ακραίο, ερμηνεύοντας την απόφαση ως συνέπεια του Brexit, καθώς το ενεργειακό σύστημα της Ιρλανδίας ήταν μέχρι τώρα συνδεδεμένο μόνο με τον βρετανικό γείτονά της.
Μια ημέρα νωρίτερα (στις 24 Νοεμβρίου), οι Βρυξέλλες απαίτησαν από το Λονδίνο να διαχωρίσει τις συναλλαγές παραγώγων: στο εξής, οι έμποροι που συμμετέχουν σε συναλλαγές παραγώγων θα πρέπει να χρησιμοποιούν λογαριασμούς όχι στο City του Λονδίνου, αλλά σε κέντρα εκκαθάρισης της ΕΕ. Με αυτόν τον τρόπο το Βέλγιο θέλει να διαιρέσει την τεράστια αγορά παραγώγων ύψους 115 τρισεκατομμυρίων ευρώ, η οποία μέχρι πρόσφατα διεξαγόταν σχεδόν εξ ολοκλήρου στο Σίτι. Και να απωθήσει το Ηνωμένο Βασίλειο, μειώνοντας την εξάρτηση της ΕΕ από τον χρηματοπιστωτικό τομέα της ομιχλώδους Αλβιόνας. Όπως σημειώνουν οι Financial Times, η αφορμή για μια τόσο ισχυρή επίθεση του κεφαλαίου της ΕΕ κατά του Σίτι ήταν η δυσαρέσκεια των Ευρωπαίων πολιτικών για το γεγονός ότι “τα παράγωγα σε ευρώ διακινούνται εκτός της εποπτείας των αρμόδιων ρυθμιστικών αρχών της ΕΕ”.
Ταυτόχρονα, οι γαλλόφωνοι της ΕΕ άνοιξαν επίσης ένα “δεύτερο μέτωπο” κατά της Βρετανίας μέσω του ΝΑΤΟ. Πρώτον, ο Γάλλος πρόεδρος “απέκλεισε μια αυτόματη αντίδραση σε περίπτωση ρωσικής πυρηνικής επίθεσης”, κατήγγειλε η βρετανική The Telegraph, δίνοντας αμέσως το βήμα στον Βρετανό υπουργό Άμυνας Μπεν Γουάλας να “απευθύνει προειδοποίηση” στις Βρυξέλλες και το Παρίσι. Ο Μακρόν όχι μόνο δεν έλαβε υπόψη του την προειδοποίηση, αλλά εμπόδισε τον διορισμό του Μπεν Γουάλας ως γενικού γραμματέα του ΝΑΤΟ. Το Λονδίνο απάντησε κατηγορώντας τον Μακρόν για “αγγλοφοβία” και συμβουλεύοντας τον νέο πρωθυπουργό του, Ρίσι Σουνάκ, να σκεφτεί ποιος πραγματικά είναι η Γαλλία για τη Βρετανία – φίλος ή εχθρός…
Εμβαθύνοντας τη σύγκρουση με το Λονδίνο, οι Βρυξέλλες και το Παρίσι θεωρούν ότι η Βρετανία είναι ήδη πολύ ενεργή στην οικοδόμηση των στρατιωτικών συμμαχιών της, όπως η AUKUS, παρακάμπτοντας τις δομές του ΝΑΤΟ. Επιπλέον, ο διορισμός ενός Βρετανού ως γενικού γραμματέα της συμμαχίας θα επέτρεπε τη χρήση των πόρων των μελών του μπλοκ για μια νέα επιδείνωση στην Ουκρανία. Και αυτό, αν κρίνουμε από τις τελευταίες ενέργειες των Βρυξελλών, μέσω των οποίων απειλούνται ήδη τόσο τα πυρηνικά όσο και άλλα συμβόλαια μεταξύ του Ηνωμένου Βασιλείου και του Βελγίου, είναι πολύ λιγότερο αναγκαίο στην ηπειρωτική Ευρώπη απ’ ό,τι στην ομιχλώδη Αλβιώνα.
https://www.fondsk.ru/news/2022/11/27/brjussel-protiv-londona-konflikt-usugubljaetsa-57799.html
https://www.tokoutsavaki.net/post/brussels-vs-london-theconflict-worsens
