Χαίρεται
Α Τιμ. 2,4 ὃς πάντας ἀνθρώπους θέλει σωθῆναι καὶ εἰς ἐπίγνωσιν ἀληθείας ἐλθεῖν.
Ο απόστολος Παύλος στην πρός Τιμόθεον πρώτη επιστολή του ,στο δεύτερο κεφάλαιο ,μας μιλάει για την ΕΠΙΓΝΩΣΗ της ΑΛΗΘΕΙΑΣ .
Γιατι δεν μιλάει για ΓΝΩΣΗ αλλά για ΕΠΙΓΝΩΣΗ της ΑΛΗΘΕΙΑΣ και ποια η διαφορά της γνώσης από την επίγνωση ;
Η ΓΝΩΣΗ .
Η γνώση είναι το σύνολο των πληροφορίων ,εμπειριών ,στον εγκέφαλο ,στην διάνοια , .
Είναι για παράδειγμα οι γνώσεις και η εμπειρία που έχει ένας επιστήμονας ,ένας τεχνίτης ,ένας μάστορας με γεμάτη την διάνοια .
Γνώσεις ικανότητες και εμπειρίες που όταν αυξάνονται και πληθύνονται , με κάνουν και πιστεύω ότι υπερέχω των άλλων ,διογκώνοντας το ΕΓΩ μου και την ανταγωνιστικότητα μου .
Συνεχώς αναζητώ όλο και περισσότερο την διόγκωση και την αναγνώριση ,την λατρεία .
Η ΕΠΙΓΝΩΣΗ
Είναι η κολυμπήθρα που ο άνθρωπος πρέπει να θελήσει να βουτήξει τις γνώσεις του, να τις βαπτίσει για να σωθῆναι.
Κάθε ανθρώπινη ,πεποίθηση , πιστεύω ,επιστήμη , κατόρθωμα , επίτευγμα ,κάθε ανθρώπινη ΓΝΩΣΗ ,εμπειρία δεν μου ανήκει ,άλλος είναι ο ΔΩΡΗΤΗΣ ,ο ΠΑΡΑΧΩΡΗΤΗΣ .
Αν εγώ ο αμαρτωλός άνθρωπος δεν κατανοήσω ότι είναι δοσμένο από τον Θεό κάθε τι .
Αν δεν το διαθέσω πρός ωφέλεια του πλησίον μου και πρός δόξαν Θεού , μου είναι τελικα άχρηστο .
Στο τέλος θα το θάψουν μαζί μου και θα το σκεπάσει το χώμα ,είτε είναι υλικά ,είτε πνευματικά αγαθά και τάλαντα
Το πολύ πολύ να γράψουν πάνω σε ένα κρύο μάρμαρο μια επιγραφή που ο χρόνος θα την χαλάσει και θα ξεχαστώ
Η αγωνία μου ίσως να είναι, όχι να βρίσκομαι μέσα στην πεπερασμένη ανθρώπινη μνήμη ,αλλά στην αιώνια μνήμη του Θεού .
ΤΑΠΕΙΝΩΣΗ
Η σωτηρία της ψυχής μου θα έλθει ,όταν μπορέσω να δεχθώ και να δέχομαι ΜΕΤΑΝΟΩΝΤΑΣ συνεχώς ότι
πασα δόσις αγαθή και παν δώρημα τέλειον ἄνωθεν εστιν καταβαινον απο του πατρὸς των φωτων
Τα υλικά αγαθά μου ,οι γνώσεις μου ,η σοφία μου ,τα ταλέντα μου , ο πλούτος μου ,είναι όλα αποτέλεσμα του ΕΛΕΗΜΟΝΑ Θεού για μένα .
Όποτε θέλει μου τα παίρνει ,όποτε θέλει μου τα δίνει ,υλικά και πνευματικά αγαθά και χαρίσματα και έτσι να τα διαχειρίζομαι .
Στον ουρανό το μόνο που θα κουβαλήσω είναι ο λόγος που τα χρησιμοποίησα , τα επέστρεψα στον Θεό, τα μοίρασα στις εικόνες του ; ή τα κράτησα θαμμένα στην γή ;
ΕΛΕΟΣ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ
Μόλις ανοίξουν οι δαίμονες τα κιτάπια τους ….
Αν δεν θέλω να αγωνιστώ να φτάσω σε αυτή την ΕΠΙΓΝΩΣΗ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ ότι είμαι κτίσμα ,που το ΕΛΕΟΣ του Θεού θα με οδηγήσει στην αιώνια ένωση μαζί του ,στην μακαριότητα .
Αυτό το ΕΛΕΟΣ οφείλω και μπορώ μόνο να το επιστρέψω στις εικόνες του και όχι σε εκείνον ή να το κρατήσω προσωρινά εγωιστικά για μένα .
Αν δεν το επιστρέψω στις εικόνες του ,στους συνανθρώπους μου ,ο διαχείριστης του ΕΛΕΟΥΣ ανάλογα με το αποτέλεσμα, θα το διακόπτει και θα το ανοίγει ,για να προκαλέσει την ΜΕΤΑΝΟΙΑ
είμαι…ἀγνοῶν ὅτι τὸ χρηστὸν τοῦ Θεοῦ εἰς μετάνοιάν σε ἄγει
Αν Θελήσω να διαπραγματευτώ με τον Θεό και να του δείξω ότι κάνει λάθος ,τότε ως ο απόλυτα ΔΙΚΑΙΟΣ που είναι
Μου δίνει και αυτό το δικάιωμα .αλλά δεν με συμφέρει ,μόλις ανοίξουν οι δαίμονες τα κιτάπια τους θα είναι τα δύσκολα για την ψυχή μου.
Ησ. 1,18 καὶ δεῦτε διαλεχθῶμεν, λέγει Κύριος·
Ο προφήτης Ησαΐας μεταφέροντας τον Λόγο του Θεού , λέει Ἀκούσατε λόγον Κυρίου.
Αυτό κάνει ο Θεός διαχρονικά ,καλεί σε ΜΕΤΑΝΟΙΑ και ΕΠΙΓΝΩΣΗ της ΑΛΗΘΕΙΑΣ .
Έτσι εγώ το κτίσμα καλούμαι να ζητήσω και να λάβω το ΕΛΕΟΣ του ,αλλά και να το μοιράζομαι .
Έτσι θα αποφύγω την ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ των πνευματικών νόμων ,την εμπλοκή με τους δαίμονες που ζητούν απόδοση ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ
αφού θα με σκεπάζει συνεχώς το ΕΛΕΟΣ του ,όταν το μοιράζομαι θα λαμβάνω συνεχώς νέο ,τότε μόνο θα ξεφύγω από την ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ των δαιμόνων ,που τα καταγράφουν όλα .
Ο τενεκές χωρίς λάδι ,ἔλεος, δεν έχει καμία αξία ,μόνο για γλάστρα κανει ,και στο τέλος πάει για ανακύκλωση
όταν είναι γεμάτος λάδι ,αποκτάει αξία ,αν το μοιράζομαι ,δεν θα αδειάσει ποτέ ,
Αν το κρατάω ιδιοτελώς ,θα στερέψει κάποια στιγμή και θα πάω για ανακύκλωση με τους άλλους τενεκέδες ..
το περιεχόμενο και η χρήση δίνει αξία στον τενεκέ και τον κάνει αιώνιο …
Καλή φώτιση και αρχή Μετανοίας .
Γ.Μ
