Αναζητητές της Αλήθειας και της Ζωής.
Αγαπημένη μας, τα λόγια σου είναι γεμάτα αλήθεια, γεμάτα ζωή. Αισθανόμαστε σαν να μας μιλά ο ίδιος ο Χριστός. Πόσο λαχταρούμε να ήταν σήμερα μαζί μας ο Χριστός! Πλησιάζει το Πάσχα και φουντώνει πάλι η σύγκρουση και διαφωνία όσον αφορά το Άγιο Φως. Αγαπημένη μας, ποια είναι η αλήθεια? Δεν θέλουμε να ζούμε μέσα σε πλάνη. Υπάρχει ή δεν υπάρχει το Άγιο Φως?
Μητέρα
Αγαπητά μου παιδιά,
Έχετε θάρρος, μη φοβάστε. Αν παιδιά μου αγαπήσουμε τον Θεό με όλη μας την καρδιά, με όλη μας την ψυχή και με όλο το νου μας, τότε δεν μπορούμε να πέσουμε σε πλάνη. Όταν έχουμε αγαπήσει τον Θεό δεν νιώθουμε την ανάγκη να δούμε σημεία και θαύματα. Ούτε έχουμε την επιθυμία να πείσουμε τους άλλους ότι ο Θεός υπάρχει. Ζούμε μέσα στην ευτυχία απλά, ταπεινά και ήσυχα, μέσα στο βασίλειο Του, εδώ και τώρα, κάθε στιγμή μέσα στον ταραγμένο κόσμο.
Παρόμοια, όταν έχουμε πραγματικά αγαπήσει τον Θεό, δεν νιώθουμε την ανάγκη να δούμε το Άγιο Φως για να πιστέψουμε στον Θεό και να Τον αγαπήσουμε. Ούτε νιώθουμε την επιθυμία να πείσουμε τους άλλους ότι υπάρχει το Άγιο Φως.
Αναζητητές
Μητέρα, μας λέτε να αγαπήσουμε τον Θεό, αλλά τι είναι Θεός? Μητέρα
Παιδιά μου, ο Θεός δεν είναι ένα άτομο με περιορισμούς και όρια που κάθεται ψηλά στα σύννεφα σε χρυσό θρόνο. Ο Θεός είναι το αγνό πνεύμα που κατοικεί μέσα σε όλους και για αυτό οφείλουμε να τον λατρεύουμε αληθινά με αγνό πνεύμα. Κατανοείστε αυτή την αλήθεια και μάθετε να δέχεστε και να αγαπάτε όλους ισότιμα.
Αγαπητά μου παιδιά, πάλι εφέτος, όσο πλησιάζει το Πάσχα, οι δημόσιες συζητήσεις για το Άγιο Φως θα δίνουν και θα παίρνουν. Αυτές οι συζητήσεις δεν έχουν ωφέλεια και δεν πρόκειται να πείσουν κανέναν ορθολογιστή για κανένα θαύμα, όπως επίσης και για το Άγιο Φως. Αφού ένας ορθολογιστής ούτε ακόμα και ένα θαύμα, βασισμένο στην συμπόνια, δεν μπορεί να δεχθεί προτού γνωρίσει και αγαπήσει τον Θεό.
Η παρουσία του Αγίου Φωτός, όταν και μόνο το επιτρέπει ο Θεός, είναι κάτι που ένας αληθινά πιστός δεν έχει ανάγκη να πειστεί. Αν ο άνθρωπος αγαπήσει το πνεύμα του Χριστού και έτσι γνωρίσει και αγαπήσει το Θεό, τότε δεν χρειάζεται να πεισθεί από κανένα περί Αγίου Φωτός. Επομένως το ερώτημα είναι, “ποιο το όφελος για πληροφορία και συζήτηση περί Αγίου Φωτός;”.
Στο παρελθόν, τότε που ο Χριστός περπάτησε στη γη, πολλοί είχαν την ίδια επιθυμία. Ήθελαν ο Χριστός να τους δώσει κάποιο σημείο, δηλαδή μπροστά στα μάτια τους να κάνει κάτι που να μη μπορεί να εξηγηθεί με την λογική, κάτι που
να ήταν αντίθετο με τους φυσικούς νόμους. Στην πραγματικότητα ήθελαν κάτι για να ενθουσιαστούν, για να διασκεδάσουν.
Για τον ίδιο λόγο και ο Ηρώδης (η αλεπού, όπως τον είχε αποκαλέσει ο Χριστός) χάρηκε όταν του παρέδωσαν τον Χριστό, διότι για αρκετό καιρό ήθελε να Τον γνωρίσει, επειδή είχε ακούσει πολλά για Αυτόν και ήλπιζε να Τον δει να κάνει κάποιο θαύμα.
Ακόμα και οι αρχιερείς και οι ιερείς, όπως ο Ηρώδης, του ζητούσαν ένα θαύμα από τον ουρανό. Και Αυτός τους είπε, “Μια γενιά πονηρή και άπιστη ζητάει να δει σημάδι, μα δε θα της δοθεί άλλο σημάδι, παρά μόνο το σημάδι του προφήτη Ιωνά». Και τους άφησε κι έφυγε.”
Έτσι και σήμερα αγαπητά μου παιδιά, μια γενεά πονηρή, άπιστη και διεφθαρμένη ζητά να δει σημάδι από τον ουρανό για να πιστέψει. Δεν της αρκεί το θαύμα της δημιουργίας, το πέταγμα των πουλιών, το άνθισμα των δέντρων, το κολύμπι των ψαριών, το φως και η κίνηση του ήλιου και της σελήνης, τα αμέτρητα αστέρια.
Αναζητητές της Αλήθειας και της Ζωής.
Αγαπημένη μας, ακόμα όμως δεν μας απάντησες το ερώτημα μας, “Υπάρχει ή δεν υπάρχει το Άγιο Φως?”
Μητέρα
Αγαπητά μου παιδιά,
Επειδή σας αρέσουν οι ιστορίες, ακούστε προσεκτικά αυτή την ιστορία που θα σας πω. Αν ταπεινά ζητήσετε από το Άγιο Πνεύμα, που κατοικεί μέσα σας, να σας την ερμηνεύσει τότε θα έχει απαντηθεί το ερώτημα σας, αν υπάρχει ή δεν υπάρχει το Άγιο Φως. Με άλλα λόγια, ο νοών νοείτω.
Ήταν λοιπόν κάποτε σε ένα χωριό ένας Άρχοντας που απολάμβανε μεγάλη υπόληψη από τους χωριανούς του και τον αγαπούσαν. Αυτός ο Άρχοντας είχε πολλές αγελάδες. Γι’ αυτό είχε αρκετούς μισθωτούς και αρχιμισθωτούς που τις έβοσκαν.
Ο Άρχοντας τους είχε δώσει εντολή το γάλα να το δίνουν στους χωρικούς χωρίς αντάλλαγμα. Επίσης οι ίδιοι με τις οικογένειες τους να πίνουν όσο χρειάζονται. Έτσι λοιπόν οι μισθωτοί και οι αρχιμισθωτοί αγαπούσαν τον άρχοντα αλλά και οι χωρικοί πολύ αγαπούσαν, σεβόταν και εκτιμούσαν τους μισθωτούς και αρχιμισθωτούς, γιατί πάντα και συνεχώς τους παρείχαν όσο γάλα είχαν ανάγκη.
Περνούσαν τα χρόνια και όλα πήγαιναν καλά και ευχάριστα. Αντί όμως οι χωρικοί να συνεχίζουν να αγαπούν τον Άρχοντα, εντελώς τον ξέχασαν και άρχισαν να ζουν μέσα στην παρανομία, την διαστροφή, την βία και την αδικία. Τα παιδιά τους γέμισαν με κάθε λογής ασθένειες, σωματικές και ψυχικές. Και σαν να μην ήταν αυτό αρκετό, οι γείτονες τους από τα γειτονικά χωριά έγιναν βίαιοι και τους απειλούσαν ότι ξαφνικά θα τους επιτεθούν και θα τους πάρουν τα σπίτια τους και τα παιδιά τους.
Όμως, αντί να θυμηθούν την αγαθοεργία και γενναιοδωρία του Άρχοντα τους και να πράττουν και αυτοί ομοίως προς τους γείτονες τους, αυτοί συνέχιζαν να ζουν μέσα στην παρανομία, την διαστροφή, την βία και την αδικία. Και το
χειρότερο, ακόμα και οι μισθωτοί και οι αρχιμισθωτοί του Άρχοντα άρχισαν να ζουν μέσα στην παρανομία, την διαστροφή, την βία και την αδικία.
Ο Άρχοντας βλέποντας την άθλια τους κατάσταση και τον πόνο τους, τους συμπόνεσε. Για να τους βοηθήσει λοιπόν να μετανοήσουν και να σωθούν από το κακό που τους βρήκε, σκέφτηκε να πάρει τις αγελάδες Του και να τις δώσει σε εθελοντές και όχι σε μισθωτούς, σε κάποιο άλλο μακρινό χωριό που οι κάτοικοι του βρίσκονταν σε πείνα μεγάλη και τον παρακαλούσαν μέρα και νύχτα να τους βοηθήσει.
Έτσι και έκανε ο Άρχοντας παιδιά μου, και ξαφνικά σταμάτησε το γάλα. Όμως, οι χωρικοί αλλά ακόμα και οι μισθωτοί και οι αρχιμισθωτοί, μόλις σταμάτησε το γάλα, αντί να παρακαλέσουν τον Άρχοντα να τους συγχωρέσει για τον τρόπο που ζούσαν, αυτοί συνέχισαν να ζουν μέσα στην παρανομία, την διαστροφή, την βία και την αδικία.
Επειδή οι μισθωτοί και οι αρχιμισθωτοί του Άρχοντα δεν είχαν πια γάλα να δώσουν στους χωρικούς, έχασαν τον σεβασμό και την βοήθεια από αυτούς. Ενώ πρώτα απολάμβαναν τις πρωτοκαθεδρίες σε κάθε πανηγύρι και κοινωνική εκδήλωση, τώρα τους χλεύαζαν και τους υποτιμούσαν όπου τους συναντούσαν.
Ακούστε λοιπόν παιδιά μου τι πονηρεύτηκαν να κάνουν οι αρχιμισθωτοί. Προμηθεύτηκαν σκόνη γάλα και έφτιαχναν γάλα από σκόνη γάλακτος και αυτό έδιναν στους θυμωμένους χωρικούς. Άρχισαν τότε μερικοί χωρικοί και μερικοί μισθωτοί να υποψιάζονται πως το γάλα δεν είναι φυσικό γάλα αλλά τεχνητό, από σκόνη. Και τότε έπεσε μια πολύ μεγάλη σύγχυση μεταξύ των χωρικών αλλά και μεταξύ των μισθωτών.
Άλλοι έλεγαν ότι το γάλα είναι φυσικό και άλλοι έλεγαν ότι είναι τεχνητό, από σκόνη. Και με μεγάλη μανία και πάθος οι μισθωτοί και οι αρχιμισθωτοί του Άρχοντα προσπαθούσαν να πείσουν τους πολίτες του χωριού ότι το γάλα είναι φυσικό και όχι τεχνητό, φτιαγμένο από σκόνη γάλακτος.
Ενόσω συνέβαινε αυτή η σύγχυση και η πανουργία σε αυτό το χωριό, στα μακρινά χωριά που πεινούσαν οι άνθρωποι και είχαν ζητήσει βοήθεια από τον Άρχοντα, την είχαν την βοήθεια. Απολάμβαναν φυσικό γάλα όσο ήθελαν.
Και έτσι εκπληρώνεται ξανά στις μέρες μας η προφητεία του Χριστού, “Δια τούτο σας λέγω, ότι θα αφαιρεθεί από σας η βασιλεία του Θεού και θα δοθεί εις έθνος, το οποίον θα αποφέρει τους καρπούς της.”
Καταλάβατε τώρα παιδιά μου;
Γένοιτο.
“ΑΠΟ ΤΗ ΜΗΤΕΡΑ ΤΗΣ ΣΥΜΠΟΝΙΑΣ”
