του Νάσου Παπαδόπουλου
Πόσες και πόσες φορές έχουμε νιώσει πως κάτι πάει στραβά μαζί μας προσελκύοντας τα λάθος άτομα!
Πόσες φορές μετά από το τέλος ή όχι μίας σχέσης, καθισμένοι αναπαυτικά μεν αλλά γεμάτοι σκέψεις κοιτάζαμε ατέλειωτες ώρες έξω από το παράθυρο αναζητώντας τι κάνουμε λάθος και γιατί πέφτουμε πάντα στην ίδια παγίδα!
Όχι των άλλων παγίδα, γιατί εκείνοι πάντα έτσι ήταν και θα είναι, αλλά του ίδιου μας του εαυτού, που πιστεύει και εναποθέτει μεγάλες ποσότητες ενεργείας και συναισθημάτων στους λάθος ανθρώπους ή μήπως δεν φταίνε αυτοί αλλά το πως ζήταμε και τί θέλουμε να δώσουμε…;
Στην αρχή στοργικοί, συγκαταβατικοί, έτοιμοι να μας υλοποιήσουν κάθε επιθυμία, “ετοιμοπόλεμοι” θα έλεγα καλυτέρα να μας κάνουν να νιώσουμε διαφορετικά και βέβαια με επιθυμητό αποτέλεσμα να το πετυχαίνουν. Μία ανταλλαγή ενεργείας που έρχεται εις πέρας συμπληρώνοντας μας, όχι όμως για πολύ!
Με τον καιρό, αν και αρκετές φορές όχι χρονοτριβώντας, όλα αυτά αρχίζουν να…
Η συνέχεια στο https://www.diadrastika.com/2018/08/giati-travao-epano-oloys-toys-vlammenoys.html#
