Αμετανόητοι για τα εγκλήματά τους παραμένουν οι κομμουνιστές κι αυτό αποδεικνύεται από την ανακοίνωση του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών με την οποία ζητούν την άμεση ανάκληση της απόφασης του Εθνικού Θεάτρου να μετονομαστεί το ισόγειο του «Ρεξ» σε Σκηνή «Ελένη Παπαδάκη».
Η Ελένη Παπαδάκη (1908 – 1944) υπήρξε σημαντική Ελληνίδα ηθοποιός που διέπρεψε σε ποικίλους ρόλους. Εκτελέστηκε στα 36 της χρόνια από μέλη του ΕΑΜ (“Εθνική Πολιτοφυλακή”). Στις 26 Ιανουαρίου 1945 ανευρέθηκε η σορός της στα διυλιστήρια της Ούλεν και μετά από δύο ημέρες έγινε η κηδεία της, στην οποία η αείμνηστη Παπαδάκη θρηνήθηκε ως εθνική απώλεια.
Τα αποτρόπαια εγκλήματα του κομμουνισμού είναι αναμφισβήτητα, ωστόσο, σήμερα ελάχιστοι τα αναφέρουν, για να μην τα πληροφορηθεί η νεολαία. Μεταξύ αυτών των ελαχίστων που κρατούν ζωντανή την Μνήμη, είναι και ο γνωστός στιχουργός Μάνος Ελευθερίου, ο οποίος έγραψε ένα μυθιστόρημα (με τίτλο «Η γυναίκα που πέθανε δύο φορές») σχετικά με την αποτρόπαιη δολοφονία της μεγάλης ηθοποιού Ελένης Παπαδάκη από τους εκδοροσφαγείς του ΚΚΕ.
Ο Ελευθερίου, που μόνο δεξιός δεν είναι, δέχθηκε σφοδρή κριτική από την κυριαρχούσα και τους πάντες τρομοκρατούσα αριστερά, για την «ιεροσυλία» του αυτή. Σε συνέντευξή του στο περιοδικό της εφημερίδας «Το Βήμα της Κυριακής», με τίτλο «από την αριστερή κριτική θα μου ’ρθει κατακεφαλιά», αναφέρει τα εξής για την δολοφονία της Παπαδάκη, και όχι μόνον:
«Την σκότωσαν στο Γαλάτσι, εκεί όπου ήταν η Ούλεν. Οι Ελασίτες εκτελούσαν με τσεκούρι συνήθως. Λέγανε στον κρατούμενο να λύσει τα κορδόνια των παπουτσιών του και μόλις έσκυβε τον χτυπούσαν με τσεκούρι. Έγιναν τότε μαζικές εκτελέσεις από Περιστέρι, Πατήσια, Γαλάτσι μέχρι Καισαριανή, Βύρωνα και Παγκράτι».
Στην εύλογη απορία της δημοσιογράφου (και προφανώς και των νεωτέρων αναγνωστών μας) «και γιατί δεν τους εκτελούσαν με πολυβόλο …Δεν είναι υπερβολικό να γίνεται με τσεκούρι;», ο Ελευθερίου έδωσε την εξής εξήγηση: «Για να μη γίνεται θόρυβος. Οι εκτελέσεις γινόντουσαν κυρίως νύχτα και δεν έπρεπε να δίνεται στόχος. Τους θάβανε σε μαζικούς τάφους».
Και ολοκληρώνει την συνέντευξη ως εξής: «Οι Άγγλοι και οι υπηρεσίες τους ήταν άθλιοι. Αλλά αυτό δεν μπορεί να καλύψει και τα εγκλήματα που γίνανε από την πλευρά του ΕΛΑΣ. Πρέπει να μάθουμε να αντιμετωπίζουμε την αλήθεια. Από το ’43 άρχισαν οι μεμονωμένες εκτελέσεις, αλλά στα Δεκεμβριανά είχαμε μαζικές εκτελέσεις από την πλευρά του ΕΛΑΣ. Αυτή είναι η μαύρη αλήθεια».
Για την αποτρόπαια δολοφονία της Ελένης Παπαδάκη από τους κομμουνιστές της ο Άγγελος Σικελιανός έγραψε:
Μνήσθητι Κύριε: Για την ώρα που η λεπίδα του φονιά άστραψε
κι΄ όλος ο θεός της Τραγωδίας εφάνει.
Μνήσθητι Κύριε: για την ώρα που άξαφνα, κι οι εννιά αδελφές εσκύψαν
να της βάλλουνε των αιώνων το στεφάνι.
