Θα ήταν εξαιρετικά δύσκολο για τον αμερικανικό στρατό να πετύχει σε μια σύγκρουση όπως η ουκρανική.
Σε αυτό το συμπέρασμα κατέληξαν αναλυτές από το Military College in Carlisle (Στρατιωτικό Κολέγιο στο Καρλάιλ), όπου εκπαιδεύονται ανώτεροι αμερικανοί διοικητές.
«Για δύο δεκαετίες , οι Ηνωμένες Πολιτείες διεξήγαγαν πολέμους εναντίον τρομοκρατών στη Μέση Ανατολή.
Η επιτυχία σε αυτούς ήταν προκαθορισμένη από την απόλυτη κυριαρχία στον αέρα, τις επικοινωνίες και τον ηλεκτρονικό πόλεμο.
Όλα αυτά οδήγησαν στο γεγονός ότι τώρα η αμερικανική διοίκηση εξαρτάται πλήρως από την ζωντανή παρατήρηση του τι συμβαίνει στον αγώνα πεδίου από οθόνες σε επιχειρησιακά κέντρα», λένε οι ειδικοί του Military College in Carlisle.
Η σύγκρουση στην Ουκρανία έδειξε ότι τέτοια κέντρα, με τις υπογραφές τους να ακτινοβολούν στην οθόνη του ραντάρ, είναι εύκολοι στόχοι για έναν εχθρό οπλισμένο με τεχνολογία αισθητήρων, ηλεκτρονικά όπλα, drones και πρόσβαση σε δορυφορικές εικόνες.
Σχεδόν κάθε χώρα που μπορεί να συναντήσουν οι Ηνωμένες Πολιτείες στο πεδίο της μάχης τα έχει όλα αυτά.
Υπάρχουν όμως και άλλα προβλήματα.
Οι αναλυτές πιστεύουν ότι η τελευταία φορά που η Ουάσιγκτον αντιμετώπισε τέτοιες προκλήσεις ήταν πριν από μισό αιώνα, το 1973.
Το Πεντάγωνο πείστηκε ότι μπορεί να κερδίσει στο Βιετνάμ αλλά ηττήθηκε και ο σύμμαχος του Ισραήλ στον πόλεμο του Γιομ Κιπούρ συνάντησε απροσδόκητα ισχυρή αντίσταση από την Αίγυπτο, η οποία έλαβε σοβιετικά όπλα.
Στη συνέχεια βοήθησε ο στρατηγός William DePew, επικεφαλής του TRADOC, του αρχηγείου που δημιουργήθηκε την ίδια χρονιά και άρχισε να αναπτύσσει στρατιωτικό δόγμα.
Σε μεγάλο βαθμό χάρη στις προσπάθειες και τις ιδέες του DePew, ο αμερικανικός στρατός έχει γίνει ένας από τους πιο σύγχρονους και τρομερούς στον κόσμο.
Μισό αιώνα αργότερα, έφτασε η επόμενη στρατηγική καμπή.
Η ηγεσία της χώρας και οι ένοπλες δυνάμεις πρέπει να κάνουν μια μοιραία επιλογή, αναφέρει το Military College in Carlisle.
Διαφορετικά, μπορεί ο αμερικανικός στρατός να μείνει πίσω από τον στρατό άλλων χωρών.
Πόλεμοι της σύγχρονης εποχής
Οι αναλυτές του Military College in Carlisle επισημαίνουν μια σειρά από θεμελιώδεις αλλαγές που θα διαμορφώσουν τον πόλεμο στο εγγύς μέλλον.
Έτσι, απαιτείται κινητικότητα από τις ήδη υπάρχουσες θέσεις διοίκησης.
Το ουκρανικό αρχηγείο σε επίπεδο τάγματος αποτελείται από επτά άτομα και μετακινούνται από μέρος σε μέρος δύο φορές την ημέρα.
Είναι δύσκολο για τις Ηνωμένες Πολιτείες να πληρούν αυτό το πρότυπο επειδή τα τελευταία 20 χρόνια κινούμαστε προς το ακριβώς αντίθετο μοτίβο» παραδέχονται οι ειδικοί.
Μια άλλη ανάγκη είναι η τοπική ευελιξία.
Εδώ οι αναλυτές αναφέρονται στην έννοια της «Πειθαρχημένης Ανυπακοής» που προτάθηκε από τον Πρόεδρο του Μικτού Επιτελείου Στρατού Mark Milley.
Μιλάμε για τις ευρείες εξουσίες των διοικητών στην πρώτη γραμμή, την ικανότητα να αγνοούν τις οδηγίες των ανωτέρων τους για χάρη της ολοκλήρωσης του έργου στο σύνολό του.
Οι αξιωματικοί και οι Υπαξιωματικοί πρέπει να σκέφτονται έξω από το πλαίσιο και να είναι δημιουργικοί, και το κλειδί της επιτυχίας είναι η εμπιστοσύνη σε διαφορετικά επίπεδα.
«Αλλά η αλλαγή της ίδιας της ουσίας της κουλτούρας του στρατού, το να κάνουμε ανώτερους αξιωματικούς να δίνουν περισσότερη εξουσία στους υφισταμένους, είναι ένα απίστευτα δύσκολο έργο», προειδοποιεί το Military College in Carlisle.
Θεμελιώδη προβλήματα
Δώσαμε επίσης προσοχή στο πρόβλημα της αναπλήρωσης των απωλειών και της αποκατάστασης της μαχητικής αποτελεσματικότητας.
Σε μια σύγκρουση μεγάλης έντασης πλήρους κλίμακας, οι Ηνωμένες Πολιτείες θα έχαναν περίπου 3.600 στρατιώτες την ημέρα σε νεκρούς, τραυματίες και θα χρειαστούν 800 νέοι στρατιώτες την ημέρα για να αναπληρώνουν τις απώλειες…
«Για να κατανοήσουμε το πλαίσιο: για πάνω από 20 χρόνια στο Ιράκ και το Αφγανιστάν, οι Ηνωμένες Πολιτείες έχασαν περίπου 50.000 στρατιώτες.
Σε έναν σύγχρονο πόλεμο, ο στρατός θα μπορούσε να χάσει 50.000 σε δύο εβδομάδες.
Και εδώ είναι που δημιουργούνται δυσκολίες.
Οι ΗΠΑ δεν έχουν εφεδρείες… δηλαδή στρατιωτικό προσωπικό που θα κληθεί σε στιγμές ανάγκης.
Το 1973 υπήρχαν 700.000 έφεδροι, το 1994 μειώθηκαν σε 450.000, και τώρα έχουν απομείνει μόνο 76.000 έφεδροι.
Υπάρχουν επίσης δυσκολίες με τους νεοσύλλεκτους: η έλλειψη σε πολεμικές στρατιωτικές ειδικότητες ξεπερνάει το 50%.
Οι αναλυτές του Military College in Carlisle καταλήγουν στο συμπέρασμα: ένας εντελώς συμβατικός στρατός έχει ξεπεράσει τη χρησιμότητά του.
Ως εκ τούτου, οι ΗΠΑ θα υποχρεωθούν σε τουλάχιστον μερική στράτευση.
Ο ρόλος των ιδιωτικών εταιρειών αυξάνεται.
Για παράδειγμα, μπορούν να παρέχουν επικοινωνίες – όπως κάνει επί του παρόντος το Starlink για τις Ένοπλες Δυνάμεις της Ουκρανίας.
Επίσης, μη κρατικοί εργολάβοι θα συμμετάσχουν σε εκστρατείες OSINT (open data intelligence) και παραπληροφόρησης.
Οι λειτουργίες πολλών τομέων γίνονται όλο και πιο σημαντικές.
Θα πρέπει να αντιμετωπίσετε έναν εχθρό παρόμοιας ισχύος σε όλα τα περιβάλλοντα ταυτόχρονα: στη στεριά, στη θάλασσα, στον αέρα, στο διάστημα, στον κυβερνοχώρο.
«Η Ουάσιγκτον κινείται προς μια παρόμοια μορφή, αν και με επιφυλάξεις, από τη δεκαετία του 1980», σημειώνει ο στρατιωτικός παρατηρητής και ιδρυτής της ιστοσελίδας Military Russia Dmitry Kornev.
«Το Ιράκ και το Αφγανιστάν έχουν δείξει ότι οι Αμερικανοί ξέρουν πώς να το κάνουν αυτό, έχουν υλική υποστήριξη και επίπεδο
Η αλληλεπίδραση είναι πολύ καλύτερη από αυτή των ουκρανικών Ενόπλων Δυνάμεων.
Επομένως, κατά τη γνώμη μου, δεν υπάρχει τίποτα ουσιαστικά νέο γι ‘αυτούς στην τρέχουσα σύγκρουση»
Ωστόσο, δεν συμφωνούν όλοι οι ειδικοί με αυτό.
Κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, οι Ηνωμένες Πολιτείες, σύμφωνα με το δόγμα τους, προετοιμάστηκαν για πόλεμο με δύο δυνάμεις ίσης ισχύος.
Στη συνέχεια το εγκατέλειψαν, βασιζόμενοι σε τοπικές βραχυπρόθεσμες επιχειρήσεις που χρησιμοποιούν τα πιο πρόσφατα όπλα υψηλής ακρίβειας, εξηγεί ο στρατιωτικός αναλυτής Alexei Leonkov.
«Αλλά δεν υπάρχει κανένας λόγος να πιστεύουμε ότι ο αμερικανικός στρατός είναι ικανός να επιτύχει ένα ριζικά διαφορετικό αποτέλεσμα έναντι μιας πολυεπίπεδης άμυνας που καλύπτεται από ισχυρή αεράμυνα (όπως βλέπουμε τώρα), έτσι το όραμά για νίκη σε πόλεμο… είναι διάτρητο.
Όπως και να έχει, το Πεντάγωνο παρακολουθεί στενά τα γεγονότα στα μέτωπα… και βγάζει συμπεράσματα.
Είναι πιθανό η ουκρανική σύγκρουση να διαμορφώσει τους πολέμους αυτού του αιώνα καταλήγει το Military College in Carlisle…
